Αμπέλι β , vigneto b, vignoble b, mahastian b, weinberg b, vinamar jaistandus b, vinbergxardenon b, vinya b, vinograd b, vinea b, vynuogynas b, vinja b, wijngaard b, viinitarha b, winnica b, vinha b, vie b, vinice b

Archive for October, 2012

Ξινόμαυρο 2008 Κτήμα Βογιατζή

 

Περιοχή: Βελβεντό

Ποικιλία: Ξινόμαυρο, κλώνος Βελβεντού

Από τον ιδιόκτητο αμπελώνα της οικογένειας Βογιατζή στο Βελβεντό, Κοζάνης, ένα ξινόμαυρο με έντονα στοιχεία παραδοσιακού ξινόμαυρου Νάουσας,  με πιο σύγχρονη έκφραση.

Προσεκτική εκχύλιση, μηλογαλακτική ζύμωση και παραμονή σε δρύινα βαρέλια για 12 μήνες και ολιγόμηνη παλαίωση στην φιάλη.

Το Ξινόμαυρο 2008 Κτήμα Βογιατζή, έχει βαθύ ρουμπινί χρώμα, μύτη μέτριας έντασης με αρώματα ντομάτας και νότες ελιάς που καθορίζουν την τυπικότητα της ποικιλίας, ώριμα κόκκινα φρούτα όπως κεράσι, κράνο, νότες αγριοφράουλας, δαμάσκηνου και μπαχαρικών. Στο στόμα ξηρό, ψηλή οξύτητα,  σφιχτές τανίνες, ώριμο φρούτο και μπαχαρικά, αλκοόλ 13% και μακριά επίγευση. Καλύτερο μέχρι το 2016.

Τιμή: 12€

Βαθμολογία: 17,5-20

«Αρμαγεδδών»: Μια νέα μπίρα… δυναμίτης!


Lewis Shand ιδιοκτήτης της ζυθοποιίας Scottish Brewmeister στη Σκοτία μπορεί να υπερηφανεύεται ότι έδωσε στην μπίρα του το ιδανικό όνομα!

Η νεοεμφανιζόμενη μπίρα «Αρμαγεδδών» είναι πιθανόν να κάνει τους καταναλωτές της να αισθάνονται το επόμενο πρωί… σαν να έφτασε το τέλος του κόσμου!Για ποιο λόγο;

perierga.gr - Αρμαγεδδών: Μια νέα μπίρα... δυναμίτης!

Με 65% αλκοόλ δεν μπορεί παρά να λειτουργεί ως… δυναμίτης και σίγουρα δεν είναι για… χόρταση! «Πρέπει να καταναλώνεται από τους λάτρεις της μπίρας σαν ένα… καλό ουίσκι», αναφέρει ο δημιουργός της.

perierga.gr - Αρμαγεδδών: Μια νέα μπίρα... δυναμίτης!

Η εν λόγω μπίρα περιέχει βύνη, σιτάρι και νιφάδες βρώμης, ενώ αφήνει μια ελαφρώς γλυκιά γεύση στον ουρανίσκο. «Μερικές γουλιές θα σας κάνουν να αισθανθείτε σαν να έχετε φάει μια γροθιά στο στομάχι», λέει ο  Lewis Shand.

perierga.gr - Αρμαγεδδών: Μια νέα μπίρα... δυναμίτης!

Παρόλα αυτά το προϊόν κάνει ήδη θραύση στην αγορά της Βρετανίας, ενώ η λίστα αναμονής είναι μεγάλη. Αξίζει να σημειώσουμε ότι η μπίρα «Sink The Bismarck!», με 41% αλκοόλ ήταν η πιο δυνατή μπίρα στον κόσμο πριν από την πρόσφατη εισαγωγή του Αρμαγεδδώνα στις αγορές.

perierga.gr - Αρμαγεδδών: Μια νέα μπίρα... δυναμίτης!

ΠΗΓΗ: perierga.gr

Δεν έχουμε τέτοιο καφέ …Ελέφαντες «παράγουν» τον πιο γλυκό καφέ!

ΦΩΤΟ: Ελέφαντες «παράγουν» τον πιο γλυκό καφέ!

0
0

Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε διαβάσει για καφέδες που παράγονται σε διάφορες χώρες του κόσμου όχι με τον κλασικό τρόπο της συλλογής των καρπών του καφεόδεντρου και της περαιτέρω επεξεργασίας του, αλλά με τη συμμετοχή των ζώων στη διαδικασία.

Μετά το γνωστό, λοιπόν, και συμπαθές ζωάκι kopi luwak (ένα είδος νυφίτσας), όπου από τα κόπρανά του συλλέγονται οι κόκκοι του καφέ που έχει καταναλώσει κατά τη διάρκεια της ημέρας και στη συνέχεια καθαρίζονται για να παράγουν εν τέλει έναν από τους πιο σπάνιους και ακριβότερους καφέδες στον κόσμο, σειρά έχει ο ελέφαντας.

perierga.gr - Οι ελέφαντες "παράγουν" τον καλύτερο καφέ!

Ακολουθώντας περίπου την ίδια διαδικασία, οι ελέφαντες της Ταϊλάνδης και της Μαλαισίας τρέφονται μόνο με κόκκους καφέ Arabica που καλλιεργούνται σε υψόμετρο περίπου 5.000 μέτρων και στη συνέχεια… αφοδεύουν. Το «περιεχόμενο» καθαρίζεται και από αυτούς τους «επεξεργασμένους» πλέον κόκκους καφέ διά της πέψης των ελεφάντων δημιουργείται ένα πανάκριβο και γευστικότατο ρόφημα καφέ που κοστίζει ούτε λίγο ούτε πολύ 50 δολάρια το φλιτζάνι!

perierga.gr - Οι ελέφαντες "παράγουν" τον καλύτερο καφέ!

«Τα ένζυμα στο στομάχι του ελέφαντα διασπούν τις πρωτεΐνες στους κόκκους του καφέ, και δεδομένου ότι οι πρωτεΐνες αυτές είναι ένας από τους κύριους παράγοντες της πικρίλας του καφέ, λιγότερη πρωτεΐνη σημαίνει και μειωμένη πικρή γεύση, άρα γευστικότερο αποτέλεσμα.

Είναι μια πανδαισία από σοκολάτα γάλακτος, καρυδιού και κόκκινων μούρων σε συνδυασμό με νότες μπαχαρικών η αίσθηση που αφήνει η γεύση του καφέ στο στόμα», περιγράφει ο σεφ ενός υπερπολυτελούς resort στην Ταϊλάνδη, όπου έχει την τιμή να προετοιμάζει και να σερβίρει τον εν λόγω καφέ στους πελάτες του. Αξίζει να σημειώσουμε ότι η υψηλή τιμή του οφείλεται στο γεγονός ότι οι ελέφαντες θα πρέπει να τρώνε περισσότερα από 72 κιλά κόκκους Arabica για να παράγουν μόλις 2,2 κιλά καφέ!

ΠΗΓΗ: perierga.gr

Στα 3.100.000 εκατόλιτρα η εκτιμώμενη παραγωγή οίνου

Ο φετινός τρύγος βαίνει προς το τέλος του και με τα μέχρι στιγμής δεδομένα εκτιμάται ότι η παραγωγή σε επίπεδο χώρας θα ανέλθει σε 3.100.000 εκατόλιτρα, ίδια δηλαδή περίπου με την περυσινή, μειωμένη κατά 15% σε σχέση με προηγούμενες χρονιές. Η μείωση αυτή οφείλεται κυρίως στην παρατεταμένη ξηρασία που είχαμε το καλοκαίρι, ενώ σε ορισμένες περιοχές παρουσιάστηκε και μικροκαρπία λόγω καύσωνος.

Η ποιότητα, όμως, της παραγωγής εξακολουθεί να είναι πολύ καλή. Ως προς τις τιμές, αυτές είναι σχετικά σταθερές συγκρινόμενες με τις περυσινές.

Τα παραπάνω ανέφερε ο αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μ. Χαρακόπουλος,
ανέφερε επίσης πως «Παράγουμε εξαιρετικής ποιότητας κρασιά, τα οποία εξάγονται σε μεγάλο βαθμό και δίνουν εισόδημα σε 165.000 παραγωγούς» και ότι «Από σήμερα (25 Οκτωβρίου) έχουν πιστωθεί οι λογαριασμοί των αγροτών με την προκαταβολή του 50% της ενιαίας ενίσχυσης. Όπως ξέρετε και οι αμπελοκαλλιεργητές λαμβάνουν ενιαία ενίσχυση που φθάνει τα 43 ευρώ το στρέμμα. Πρόθεσή μας είναι και στη νέα προγραμματική περίοδο της Κ.Α.Π. 2014-2020 να συνεχιστεί αυτή η ενίσχυση».

Καταστάσεις… χύμα…

Συντάκτης: Παρασκεύοπουλος Ιωάννης,
Αν.Καθηγητής Οινολογίας στα ΤΕΙ Αθηνών, Σχολή Τεχνολογίας Τροφίμων, Τμήμα Οινολογίας
Ημερομηνία: 03/06/2008

 

Έχουν σχεδόν περάσει δέκα χρόνια από τότε που αρθρογράφησα το πρώτο μου θέμα. Είχε τον ίδιο τίτλο. Δέκα χρόνια είναι ένα αρκετά σημαντικό χρονικό διάστημα που αφήνει περιθώρια για αλλαγές, εξελίξεις, ανατροπές, βελτιώσεις ή ακόμα και πισωγυρίσματα. Κοιτώντας αυτό το αμφιλεγόμενο οινικό θέμα μέσα από το πρίσμα αυτής της δεκαετίας που κύλησε διακρίνω πλέον καθαρά τις δύο όψεις του. Είναι δύο όψεις συγκρουόμενες αλλά – με έναν περίεργο τρόπο – ταυτόχρονα συμπληρωματικές. Το εμφιαλωμένο κρασί εναντίον του χύμα. Είναι όμως πραγματικά δύο αντίπαλες καταστάσεις ;

Μιλώντας για «δύο όψεις» το μυαλό μας ακούσια στρέφεται προς το καλό και το κακό, τον Ιανό – διπλοπρόσωπο θεό των Ρωμαίων, το yink & yiank, την κόλαση και τον παράδεισο. Πριν από δέκα χρόνια πίστευα και εγώ, ως νεοφώτιστος, στη Jihaad του εμφιαλωμένου κρασιού εναντίον του χύμα. Σήμερα ξέρω ότι κανένα δεν θα επικρατήσει εξαφανίζοντας το άλλο απλά γιατί η ύπαρξη του ενός προϋποθέτει και την ύπαρξη του άλλου. Η διπλή όψη δεν αναφέρεται στην πραγματική κατάσταση του θέματος που ήταν, είναι, και θα είναι η ίδια – δηλαδή στην συνύπαρξη εμφιαλωμένου και χύμα κρασιού. Αναφέρεται στον τρόπο που προσεγγίζουμε το θέμα σαν καταναλωτές που καλούμαστε να επιλέξουμε καθημερινά απέναντι στις δύο αυτές υπαρκτές, πραγματικές καταστάσεις.

Η γέννηση του εμφιαλωμένου κρασιού.

Όμως πρώτα λίγο ιστορία. Εν αρχņ είναι το χύμα. Φυσικά. Τότε το κρασί ήταν ένα τρόφιμο. Ένας ακόμα τρόπος, μαζί με την αποξήρανση των φρούτων ή το πάστωμα του κρέατος και των ψαριών, για την αποθήκευση των απαραίτητων θερμίδων ελλείψει ηλεκτρικών ψυγείων. Η θερμιδική αξία του κρασιού είχε ίσως την πρωτεύουσα σημασία και όχι η αισθητική του υπόσταση. Φυσικά υπήρχαν δοχεία και σκεύη μεταφοράς. Δερμάτινοι ασκοί, ξύλινες φλάσκες, πήλινοι αμφορείς ήταν κάποια από αυτά. Όμως δεν ήταν αυτοί οι πρόδρομοι του εμφιαλωμένου κρασιού. Η έννοια της εμφιάλωσης, τουλάχιστον με την έννοια που την γνωρίζουμε σήμερα, προέκυψε από δύο ξεχωριστές όσο και συμπληρωματικές διαπιστώσεις.

Η πρώτη ήταν εκείνη που τεκμηρίωσε την καλύτερη ποιοτική διατήρηση και εξέλιξη των κρασιών όταν αυτά ήταν ερμητικά κλεισμένα σε σχεδόν ανοξικό (δηλαδή φτωχό σε οξυγόνο) περιβάλλον. Η δεύτερη διαπίστωση ήταν ότι κάποιες αμπελουργικές περιοχές έχουν – εν δυνάμει – την ικανότητα του να παράγουν ποιοτικότερα κρασιά από κάποιες άλλες.
Αυτή η δεύτερη διαπίστωση – που ήταν και ο πρόδρομος της δημιουργίας της ευρωπαϊκής οινικής νομοθεσίας για τις ζώνες ΟΠΑΠ – έθετε με την σειρά της δύο θέματα.
Το πρώτο θέμα ήταν φυσικά αυτό της ανάδειξης των ξεχωριστών ποιοτικών στοιχείων των συγκεκριμένων αυτών κρασιών, πράγμα εφικτό μόνο μέσα σε ερμητικά κλειστές φιάλες όπως μας «διδάσκει» η πρώτη διαπίστωση.

Το δεύτερο θέμα – απείρως πιο σύνθετο – πραγματευόταν την ίδια την προστασία του καταναλωτή. Αυτά τα ομολογουμένως καλύτερα κρασιά, με την συγκεκριμένη γεωγραφική καταγωγή, έπρεπε να μπορούν και να «διαπιστευτούν» ως τέτοια. Έπρεπε δηλαδή να βρεθεί εκείνος ο ασφαλής τρόπος που θα επέτρεπε στον καταναλωτή (που θα αγόραζε πλέον και δεν θα οινοποιούσε ο ίδιος) να γνωρίζει ότι αυτό που αγοράζει είναι όντως αυτό που επιθυμεί. Κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατον χωρίς την εμφιάλωση και τους απαραίτητους ελέγχους που θα εισήγαγε πολύ αργότερα ο νομοθέτης.

Ιδού λοιπόν. Η πράξη τελικά της εμφιάλωσης δεν ήταν η ανάγκη του να βάλουμε το πρότερο χύμα κρασί σε περιέκτες-φιάλες για να το μεταφέρουμε. Ήταν – είναι – η πράξη εκείνη που διασφαλίζει την ποιότητα ενός εξαρχής καλύτερου προϊόντος διασφαλίζοντας ταυτόχρονα και την επιλογή του καταναλωτή για έναν συγκεκριμένο τύπο κρασιού.

Στις δύο παραπάνω γενεσιουργές αιτίες πρέπει ίσως να προσθέσουμε και την μετοίκιση του πολίτη στο άστυ. Η απομάκρυνσή του από το χωρικό περιβάλλον θα τον εκθέσει σε νέα, πολυπληθέστερα ερεθίσματα και η κοσμοπολίτικη ματιά, που μοιραία θ’ αποκτήσει, θα του επιτρέψει ν’ απαγκιστρωθεί από την μονοσήμαντη σχέση που είχε αναπτύξει με ότι κατανάλωνε στο παρελθόν.
Το μόνο κρασί που έπινε ήταν και το μόνο που γνώριζε και το μόνο που γνώριζε ήταν εκείνο που οινοποιούσε ο ίδιος. Χύμα φυσικά.

Η αστικοποίησή του θα τον ελευθερώσει από αυτήν την ανιαρή μοναξιά. «Υπάρχουν και άλλα κρασιά. Υπάρχουν και καλύτερα κρασιά…» θα παραδεχθεί επιτέλους, μετά από κάμποσες γενιές δυσπιστίας. Όμως αυτή η αναγνώριση και η δυνατότητά του να επιλέξει με διαχρονική ασφάλεια συνδέεται αναγκαστικά και άρρηκτα με την εμφιάλωση. Την πράξη εκείνη που συνδέει τελικά σ’ ένα σύνολο το ίδιο το κρασί με την καταγωγή του και τον γεννήτορά του οινοπαραγωγό.

Εμείς και οι βάρβαροι…
 
Χύμα κρασί υπήρχε σε κάθε αμπελουργική οινοπαραγωγό χώρα του πλανήτη μικρή ή μεγάλη, πλούσια ή φτωχή, Γαλλία ή Ελλάδα. Και θα συνεχίσει να υπάρχει. Και πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει. Γιατί ; Μα σκεφτείτε την πυραμίδα. Το ύψος της έχει άμεση σχέση με το μέγεθος της βάσης της. Όσο μεγαλύτερη είναι η βάση της τόσο ψηλότερα μπορεί να φτάσει η κορυφή της. Όσο περισσότεροι πίνακες ζωγραφίζονται τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες υπάρχουν να εμφανιστούν αριστουργήματα. Όσο περισσότεροι πιτσιρικάδες κλοτσάνε μία μπάλα τόσες περισσότερες πιθανότητες υπάρχουν να ξεπηδήσουν νέοι πρωταθλητές. Όσο περισσότερο κρασί παράγουμε τόσο αυξάνουμε την πιθανότητα του να συναντήσουμε στο ποτήρι μας το κρασί των ονείρων μας.

Το σίγουρο είναι ότι αν – ως δια μαγείας – κατέρρεε η αγορά του χύμα κρασιού θα συμπαρέσυρε μαζί της στην πτώση και το μεγαλύτερο τμήμα της αμπελουργίας της χώρας, της όποιας χώρας. Η βάση της πυραμίδας αυτόματα θα συρρικνωνόταν και οι συγκοινωνούντες συνέπειες στον δυναμισμό του κλάδου, άρα και στο ποιοτικό του κομμάτι, δεν θ’ αργούσαν να γίνουν αισθητές. Σε μία φράση : η ύπαρξη του ποιοτικού εμφιαλωμένου κρασιού στηρίζεται στην μεγάλη βάση του χύμα κρασιού. Τόσο απλά. Και η αλήθεια αυτή ισχύει για κάθε χώρα που θέλει να παίξει ένα σημαντικό ρόλο στον οινοπαραγωγικό χώρο.

Εδώ όμως σταματάνε οι ομοιότητες από χώρα σε χώρα και ξεκινάει η μεγάλη ειδοποιός διαφορά που αφορά τον τρόπο που προσεγγίζουν οι καταναλωτές πλέον το δίπολο εμφιαλωμένο / χύμα. Στις αμπελουργικά προηγμένες χώρες, εκεί όπου η ύπαρξη του ποιοτικού εμφιαλωμένου κρασιού υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια, η πραγματικότητα έχει γίνει συνείδηση στον καταναλωτή. Ξέρει ότι επιλογή του να πιει χύμα κρασί (vin maison στην Γαλλία ή open wine στις αγγλοσαξονικές χώρες) ορίζεται αποκλειστικά και μόνο από οικονομικά κριτήρια και όχι ποιοτικά τέτοια. Την συγκεκριμένη εκείνη χρονική στιγμή εκτιμά ότι δεν θέλει να δαπανήσει ένα μεγαλύτερο ποσό για ν’ απολαύσει ένα ποιοτικότερο κρασί. Συνειδητά κάνει την επιλογή του να καταναλώσει κάτι το λιγότερο καλό. Αυτό το ξέρει και το αποδέχεται χωρίς συμπλέγματα.

Αντίθετα σε άλλες χώρες, εκεί όπου η αστικοποίηση είναι ένα συγκριτικά πιο πρόσφατο κοινωνικό φαινόμενο, η σύνδεση του καταναλωτή με το χύμα κρασί παραμένει ακόμα πολύ ισχυρή. Είναι μία σχέση υποσυνείδητη, σχεδόν γονιδιακή, αταβιστική και βαθιά. Συνδεδεμένος ακόμα πολύ στενά με τον πατρογονικό του χώρο καταγωγής αναζητά υποσυνείδητα τους δεσμούς που κόπηκαν – συχνά ακούσια – και οι γευστικές μνήμες είναι ένα είδος δεσμού και μάλιστα ισχυρού. Στο νέο αστικό περιβάλλον το εμφιαλωμένο κρασί είναι κάτι το άγνωστο και ξένο άρα και εχθρικό… αφήστε που είναι και πιο ακριβό…!

Καλύτερο, φθηνότερο και… αγνότερο…!
Φυσικά θα πρέπει «να επενδύσουν» αυτήν την επιλογή τους υπέρ του χύμα με κάποια επιχειρήματα και έτσι ξεκινάνε τα … κλαρίνα. «Το χύμα είναι το καλό…» θα πούνε χωρίς τις περισσότερες φορές να έχουν καν δοκιμάσει έστω και ένα εμφιαλωμένο κρασί ! «Το εμφιαλωμένο είναι μία απάτη…» θα συνεχίσουν, ανίκανοι να καταλάβουν ότι η ομολογουμένως υψηλότερη τιμή των εμφιαλωμένων, συγκριτικά με το χύμα, δεν αντικατοπτρίζει το κόστος της πράξης της εμφιάλωσης αλλά ένα εξ’ αρχής διαφορετικό και καλύτερο κρασί. Και είναι πιο ακριβά τα εμφιαλωμένα γιατί από πίσω τους βρίσκεται μία αμπελουργία αιχμής που συχνά οδηγεί στην παραγωγή πολύ λιγότερων αλλά και πολύ καλύτερων σταφυλιών, βρίσκεται μία πολύ ακριβότερη, αλλά αναγκαία για τις ποιοτικές επιταγές, τεχνολογία και – το κυριότερο – βρίσκεται μία σημαντική τεχνογνωσία γύρω από το «οινοποιείν», μία τεχνογνωσία που εγγυάται ότι αυτό που αγοράζετε δεν είναι το αποτέλεσμα του τυχαίου. Αυτός ο δαπανηρός – αναμφίβολα – συνδυασμός όλων των παραπάνω είναι το κόστος της ποιότητας. Ισχύει σε κάθε προϊόν. Ισχύει και στο κρασί.

Και φυσικά θα καταλήξουν στο τρομερότερο επιχείρημα όλων. Εκείνο «του αγνού…!» Αχ αυτό το αγνό ! Αν ένας ιερωμένος εξομολογητής μπορούσε θα μας έλεγε ασφαλώς ότι εκείνοι που διαρκώς επαγγέλλονται «την αγνότητα» είναι συχνά και οι πλέον αμαρτωλοί…!

Ας απαντήσουμε στο θέμα άπαξ δια παντός. Ναι, στα εμφιαλωμένα κρασιά υπάρχουν πρόσθετα. Υπάρχει θειώδης ανυδρίτης, μία μορφή θείου που παίζει έναν σημαντικότατο αντιοξειδωτικό ρόλο. Υπάρχει και μάλιστα αναγράφεται φαρδιά-πλατιά στην ετικέτα : «Περιέχει Θειώδη». Έχετε όμως την εντύπωση ότι το χύμα είναι «η αγνή παρθένος κόρη»…; Θα σας παραπέμψω σε μία μελέτη του τμήματος Οινολογίας του ΤΕΙ Αθηνών που έγινε το 1996 και αποκάλυψε ότι το 67% των δειγμάτων χύμα κρασιών που συλλέχθηκαν από ταβέρνες του λεκανοπεδίου είχαν θειώδη πάνω από τα επιτρεπτά από την νομοθεσία όρια…! Ακόμα χειρότερα, το 36% των δειγμάτων αυτών περιείχαν υπολείμματα σιδηροκυανιούχου καλίου (!), ενός «παλαιομοδίτικου» πρόσθετου η χρήση του οποίου έχει σχεδόν καταργηθεί στα οργανωμένα οινοποιεία.

Ναι λοιπόν. Και στα «αγνά» χύμα κρασιά υπάρχουν πρόσθετα. Η διαφορά είναι ότι στα εμφιαλωμένα κρασιά, υποκείμενα διαρκώς σε ελέγχους του χημείου του κράτους και των κρατών που ενδεχομένως τα εισάγουν, οι προσθήκες είναι ελεγχόμενες και – άρα – εκ τεκμηρίου ασφαλείς. Ποιος όμως μας προστατεύει από τις ανεξέλεγκτες καταστάσεις στα δήθεν «αγνά» χύμα κρασάκια…; Κανείς!



Τα πάντα είναι σε κίνηση… 


Φυσικά τα πράγματα ποτέ δεν είναι στατικά. Ευτυχώς. Το χύμα κρασί στη χώρα μας έχει και αυτό αλλάξει την τελευταία δεκαετία. Το δυνατό ρεύμα της ποιοτικής αναβάθμισης των εμφιαλωμένων κρασιών επηρέασε – όπως ήταν φυσικό – και την ποιότητα του χύμα. Και αυτό έγινε καλύτερο. Συνεπέστερο και ασφαλέστερο απ’ ότι ήταν στο πρόσφατο παρελθόν. Μία ανάλογη έρευνα πάλι του ΤΕΙ Οινολογίας που βρίσκεται σήμερα σε εξέλιξη φαίνεται ν’ απεικονίζει αυτήν την νέα καλύτερη κατάσταση. Είναι μία κατάσταση λογική και αναμενόμενη από την στιγμή που και το χύμα κρασί προέρχεται σε σημαντικό πλέον ποσοστό από οργανωμένα οινοποιεία. Το χύμα λοιπόν βελτιώθηκε αλλά φυσικά η ποιοτική αναλογία στην σύγκριση μεταξύ εμφιαλωμένου και χύμα δεν άλλαξε. Ναι το χύμα βελτιώθηκε αλλά στο ίδιο χρονικό διάστημα το εμφιαλωμένο έκανε πραγματικά ποιοτικά άλματα!

Δυστυχώς οι αλλαγές που έγιναν – και συνεχίζουν καθημερινά να γίνονται – στο παραγωγικό επίπεδο δεν φαίνεται να επηρεάζουν την ακόμα στρεβλή αντίληψη του μέσου καταναλωτή. Εκτιμώ ότι θα περάσουν ακόμα κάμποσα χρόνια μέχρι να παραδεχθεί – απαλλαγμένος από αγκυλώσεις και εσωστρέφειες – ότι η επιλογή του υπέρ του χύμα υπαγορεύεται πρώτιστα και κύρια από το οικονομικό κριτήριο. Στο διάστημα αυτό απλά θα συνεχίσει να πίνει χειρότερα κρασιά ονομάζοντάς τα ως καλύτερα και υγειονομικά «μη ελεγχόμενα» ονομάζοντάς τα ως αγνότερα… Μήπως να το ξανασκεφτεί…;

Πηγή: http://www.infowine.gr/

Ζήλεψα

Ζήλεψα του Ηλία Μαμαλάκη

Πηγή εικόνας
Στη μακρινή Γεωργία (πρώην μέλος της Σοβιετικής Ένωσης)  τηρούν ακόμα τα έθιμα με αυστηρότητα. Κάθε φορά που γίνεται ένα τραπέζι οικογενειακό ή φιλικό ορίζεται δια βοής ο Tamada, είναι αυτός που κάνει τις προπόσεις.  Αν κάποιος άλλος από το τραπέζι θέλει να κάνει πρόποση πρέπει να πάρει άδεια από αυτόν.
Οι Γεωργιανοί ακόμα και σήμερα κρατάνε μια άριστη σχέση με τον Θεό.  Έτσι λοιπόν η πρώτη πρόποση είναι για να ευχαριστήσουν τον Θεό που υπάρχουν και που έχουν την ομορφότερη χώρα του κόσμου (και ας μην είναι αλήθεια).  Ακολουθεί ένα πολυφωνικό τραγούδι και η δεύτερη πρόποση είναι για τους πεθαμένους και τις υποθήκες που άφησαν για το μέλλον.  Ακολουθεί πάλι τραγούδι και αυτή η ιστορία κρατάει περίπου 6-8 ώρες τρώγοντας εκλεκτούς τοπικούς μεζέδες με αποκορύφωμα νοστιμότατα κεμπάπ.
Από γλυκά δεν τα πάνε καλά. Κάτι καρυδάκια στο σιρόπι και σχεδόν τίποτε άλλο. Την έζησα την εμπειρία καλεσμένος ενός φίλου μου που δουλεύει πια στην Τιφλίδα της Γεωργίας, γενικός διευθυντής του μεγαλύτερου οινοποιείου της χώρας και βρέθηκα εκεί για να παρακολουθήσω τις εκδηλώσεις για το κρασί.
Πηγή εικόνας
Η οινική παράδοση της Γεωργίας είναι μακρόχρονη αλλά και εγκαταλελειμμένη.  Από το 2005 και μετά ξεκίνησαν να αξιοποιήσουν τους σχεδόν εγκαταλελειμμένους αμπελώνες και έγινε γάμος.  Επενδυτές απ’ όλη την Ευρώπη, αλλά και τις Ηνωμένες Πολιτείες έριξαν τα εκατομμύρια δολαρίων και ευρώ επενδύοντας στο κρασί. Και δεν είναι αυτό που ζήλεψα, ζήλεψα την πίστη των ανθρώπων για τη δουλειά που κάνουνε. Αναμφίβολα η Ελλάδα έχει καλύτερο κρασί από τη Γεωργία. Εμείς λόγω παρελθόντος πλούτου την ψάξαμε τη γεύση του κρασιού και έχουμε πάρα πολλές οργανώσεις. Οινοχόων, δημοσιογράφων κρασιού, γυναικών που ασχολούνται με το κρασί, οινοποιών κλπ.
Εκεί δεν έχουν τίποτα απ’ όλα αυτά, έχουν πίστη και φτιάχνουν μύθους και μόλις βρουν κάποιο ξένο σαν εμένα τον βάζουν να πιει καλό κρασί, τον κοιτάνε στα μάτια και του λένε ιστορίες καταπληκτικές για το πέρασμα του Διονύσου από τη Γεωργία, για την Αγία Νίνο που έφερε το χριστιανισμό στη Γεωργία κρατώντας ένα σταυρό από αμπέλι.

Του μιλάνε για τη βασιλική οικογένεια της Γεωργίας του πάλαι ποτέ που από τα σιντριβάνια του σπιτιού της που αντί για νερό έτρεχε τοπική σαμπάνια.  Και κτίζουν τον μύθο και επειδή πραγματικά αρέσουν τα παραμύθια στον κόσμο, αν δεν ξέρεις και πολύ καλά σε πείθουν με ηρεμία και γλυκύτητα.  Σ’ αυτό το τραπέζι που πήγα με τον Tamada ήμασταν περίπου 60 άτομα. Εκτός από εμένα και 5-6 άλλους που ας πούμε ότι ήμασταν παρατηρητές περιεργείας όλοι οι άλλοι ήταν επενδυτές από την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες δισεκατομμυρίων δολαρίων. Κάποιοι είχαν ταξιδέψει με τα δικά τους ιδιωτικά αεροπλάνα. Δεν αισθάνθηκα καθόλου άσχημα ανάμεσά τους.  Δεν είμαι εκατομμυριούχος, αλλά άνετα συναναστρέφομαι μαζί τους.

Οι Γεωργιανοί σύστηναν τον έναν με τον άλλον. Δεν κρατούσαν τίποτα για τον εαυτό τους. Καρτούλες και υποσχέσεις ανταλλάχτηκαν. Θεωρητικά το επόμενο δωδεκάμηνο θα ταξιδέψω στη Σουηδία, στο Λος Άντζελες, στο Καζακστάν και στο Αζερμπαϊτζάν. Πιθανόν δεν θα πάω ποτέ, αλλά η καλή θέληση των ανθρώπων ήταν εμφανής.

Με το τίποτα οι Γεωργιανοί δημιούργησαν ατμόσφαιρα. Μπορεί να πίνεις ένα μετριότατο κρασί και να σε πείσουν ότι πίνεις το καλύτερο του κόσμου.

–  Κοίτα Ηλία, αυτό το κρασί ήταν το αγαπημένο του Στάλιν (Γεωργιανός και αυτός).
Μου έδωσαν να πιω ένα μέτριο κρασί, ημίγλυκο, ελαφρώς θολό χωρίς σώμα για το οποίο είναι υπερήφανοι. Το πιθανότερο είναι ότι και ο Στάλιν δεν ήταν πεπειραμένος πότης, αλλά αυτοί κάναν την τρίχα τριχιά. Και ζήλεψα, ζήλεψα θανατηφόρα.  Γιατί εμείς εδώ είμαστε χιλιάδες μέτρα μπροστά στο κρασί. Έχουμε το καλύτερο γλυκό κρασί που κόσμου που δεν σταμάτησε να εξάγεται ούτε στιγμή, το Μοσχάτο Σάμου. Έχουμε τις αρχαιότερες ενδείξεις καλλιέργειας αμπελιού στον κόσμο. Έχουμε φτιάξει θεό για το κρασί. Έχουμε την ουσία του παραμυθιού αλλά δεν ξέρουμε να την πλασάρουμε.
Προτιμούμε να αντιπαλεύουμε με τον γείτονα. Προτιμούμε σε πολλές περιπτώσεις να του βγάλουμε το μάτι. Έχω παρακολουθήσει  μακρόθεν δικαστικές διαμάχες μεταξύ οινοποιών για το τίποτα.

Η οινική εταιρεία του φίλου μου εξάγει μόνο στο Καζακστάν ένα εκατομμύριο φιάλες το χρόνο. Σημειώστε ότι στο Καζακστάν και στο Αζερμπαϊτζάν το χρήμα ρέει σαν νεράκι λόγω του πετρελαίου και του γκαζιού και παρά του ότι ένα μεγάλο κομμάτι πληθυσμού είναι Μουσουλμάνοι το πίνουν το κρασάκι τους. Δυστυχώς στην Ελλάδα σχεδόν όλα τα οινοποιεία είναι σε δυσμενή θέση αυτή τη στιγμή. Οι ίδιοι οι οινοποιοί είναι σε καλύτερη θέση.

Μια κοινή κίνηση κοιτώντας ανατολικά βέβαια θα μπορούσε να βοηθήσει πολύ. Ο σνομπισμός των νεόπλουτων χωρών θέλει κρασί, τσίπουρο, λάδι και ελιές. Ας ρίξουμε μια ματιά προς τα εκεί. Στο Λονδίνο δεν έχουμε μέλλον, ούτε καν στη Νέα Υόρκη. Βάζει στη λίστα του ένας Νεοϋορκέζος εστιάτορας ένα ελληνικό κρασί και νομίζουμε ότι η Ελλάδα σώθηκε.
Όχι, η Ελλάδα θα σωθεί όταν στην Αγία Πετρούπολη μάθουν να πίνουν Μοσχάτο Σάμου. Η Ελλάδα θα σωθεί όταν στη Μόσχα τσουγκρίζουν τα ποτήρια τους με τσίπουρο Τυρνάβου, αντί για Βότκα. Η Ελλάδα θα σωθεί όταν στο Πεκίνο συνοδεύουν την πάπια Πεκίνου με Αγιωργίτικο.

Το ξέρω ότι λέω υπερβολές, αλλά όλος αυτός ο γάμος, το γλέντι και η πίστη δεν είναι μόνο για το κρασί, είναι για όλους τους γεωργικούς τομείς της φίλης Γεωργίας. Αφήστε που το ίδιο το κράτος της Γεωργίας είναι μια καλή ευκαιρία για μας. Τους αρέσει το γιαούρτι, αλλά δεν έχουν καλό γιαούρτι. Είναι μια ευκαιρία για τις μεγάλες γαλακτοβιομηχανίες μας. Δεν έχουν βούτυρο, δεν έχουν καν πρόβατα και όσα έχουν τα τρώνε. Δεν έχουν αλάτι και είμαι σίγουρος ότι οι χυμοί μας είναι του γούστου τους. Μπαίνω σε λεπτομέρειες χωρίς να είναι αυτός ο αντικειμενικός σκοπός. Αυτό που ζήλεψα στη Γεωργία είναι η πίστη των ανθρώπων. Στον Θεό τους, στη πατρίδα τους, στα προϊόντα τους. Πράγμα το οποίο εμείς δεν έχουμε. Να μην σας πω ότι και τα τρία τα βρίζουμε νυχθημερόν.

ΠΗΓΗ: protagon

ΟΙΝΟΙ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ.. φυσικά!

 

Το ’πανε και επέρυσι και το φωνάζουν φέτος: Κρίση Μωριά κι αν τάραξε, κρασί θα τονε σώσει… Οίνοι μα και οινοποιοί, Πελοποννήσου όλοι, έρχονται γι’ άλλη μια φορά στου Χίλτον το χωράφι. Να δώσουν γεύση και χαρά στους οινολάτρες όλους!
Ναι, οι οινοπαραγωγοί της Πελοποννήσου, για ακόμα μια χρονιά ανεβαίνουν στην Αθήνα, την Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2012, για να παρουσιάσουν τα κρασιά τους σε όλους τους φίλους του καλού κρασιού.
Η γνωστή και εδώ και χρόνια καθιερωμένη εκδήλωση γευσιγνωσίας, με τίτλο «Οίνοι Πελοποννήσου, Φυσικά», θα γίνει και φέτος στο ξενοδοχείο Hilton, 13:00-20:00. Κατά τη διάρκειά της, οι επισκέπτες της θα μπορούν να δοκιμάσουν τα περισσότερα κρασιά της Πελοποννήσου από τους αμπελώνες και τα οινοποιεία 27 οινοπαραγωγών.
Κρασιά κάθε τύπου, με προεξάρχοντα εκείνα των κορυφαίων ονομασιών προέλευσης: Μαντινεία, Νεμέα, Μαυροδάφνη Πατρών, Πάτρα, Μοσχάτος Ρίου Πατρών αλλά και δεκάδες άλλα, Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης (πρώην Τοπικοί Οίνοι), καθώς και κρασιά από εξαιρετικές ελληνικές και ξένες ποικιλίες αμπέλου, θα βρίσκονται εκεί για να ικανοποιήσουν τη γευστική περιέργεια κάθε οινολάτρη. Οι επισκέπτες της εκδήλωσης θα έχουν επίσης τη δυνατότητα να δηλώσουν συμμετοχή σε κλήρωση για φιάλες πελοποννησιακών οίνων από τα συμμετέχοντα οινοποιεία.
Οι οινοπαραγωγοί του Μωριά ανεβαίνουν στην Αθήνα για να παρουσιάσουν αυτοπροσώπως στο οινόφιλο κοινό τις ιδιαιτερότητες του πελοποννησιακού αμπελώνα, του πιο πλούσιου σε διαφορετικά αμπελοτόπια της Ελλάδας. «Κόντρα στην κρίση, οι οινοπαραγωγοί της Πελοποννήσου στέλνουν αισιόδοξα μηνύματα», λέει ο νέος πρόεδρος της Ένωσης Οινοπαραγωγών του Αμπελώνα της Πελοποννήσου (ΕΝΟΑΠ), οινοπαραγωγός Γιάννης Τσέλεπος.
Η γευσιγνωσία «Οίνοι Πελοποννήσου, Φυσικά» οργανώνεται φέτος για 7η συνεχή χρονιά, από την εταιρεία οινικής επικοινωνίας Vinetum, για λογαριασμό της ΕΝΟΑΠ. Η είσοδος στην έκθεση κοστίζει 3€  και περιλαμβάνει το αναμνηστικό ποτήρι γευσιγνωσίας (για τους επαγγελματίες η είσοδος είναι δωρεάν).
Πληροφορίες:  210 766 0560 και info@vinetum.gr
ΠΗΓΗ: ΠΑΣΕΓΕΣ 12.10.2012

Σεμινάρια για βιολογικές καλλιέργειες

Το ΕΛΛΗΝΟΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΚΟΛΛΕΓΙΟ λόγω της ενασχόλησής του με εκπαιδευτικά προγράμματα για την κατάρτιση αγροτών σε θέματα βιολογικών καλλιεργειών και αγροτουρισμού από το 1992, αποφάσισε να οργανώσει φέτος σεμινάρια βιολογικής γεωργίας και αγροτουρισμού.

Πρώτος Κύκλος Σεμιναρίων: 4 Θεματικές ενότητες
  • Γενικές αρχές βιολογικής γεωργίας
  • Βιολογική καλλιέργεια ελιάς
  • Βιολογική καλλιέργεια αμπελιού
  • Βιολογική καλλιέργεια τομάτας

Στόχος των σεμιναρίων

Σκοπός των σεμιναρίων είναι να παρουσιαστούν οι βασικές αρχές Βιολογικής Γεωργίας με βάση την ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία καθώς και να αναλυθούν πρακτικές βιολογικής καλλιέργειας ελιάς, αμπελιού και τομάτας.
Σε ποιους απευθύνονται
Τα σεμινάρια απευθύνονται σε αγρότες αλλά και σε όσους ενδιαφέρονται να δραστηριοποιηθούν σε θέματα βιολογικών καλλιεργειών.

Διάρκεια σεμιναρίων
Κάθε εκπαιδευτική ενότητα έχει διάρκεια 6 ωρών (2 τρίωρα μαθήματα). Συνολική διάρκεια Πρώτου Κύκλου Σεμιναρίων: 24 διδακτικές ώρες.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΩΝ
Τόπος διεξαγωγής: Ελληνοβρετανικό Κολλέγιο, Ρεθύμνου 2, Αθήνα (κοντά στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο)
Τα σεμινάρια ξεκινούν 05.11.2012 και ολοκληρώνονται την 30.11.2012.
Ημέρες διεξαγωγής: Δευτέρα και Τετάρτη
  • 05 και 07 Νοεμβρίου, 17:00 – 20:00: Γενικές αρχές βιολογικής γεωργίας
  • 12 και 14 Νοεμβρίου, 17:00 – 20:00: Βιολογική καλλιέργεια ελιάς
  • 19 και 21 Νοεμβρίου, 17:00 – 20:00: Βιολογική καλλιέργεια αμπελιού
  • 26 και 28 Νοεμβρίου, 17:00 – 20:00: Βιολογική καλλιέργεια τομάτας
Εισηγητής: Κωνσταντίνος Δημητριάδης, Γεωπόνος, ΔΗΩ
Κόστος συμμετοχής:
Το κόστος κάθε ενότητας ανέρχεται στα 30€
Για όποιον παρακολουθήσει και τις τέσσερις ενότητες δίνεται έκπτωση 25% (συνολικό κόστος και για τις τέσσερις ενότητες: 90€). Η έκπτωση ισχύει μόνο όταν γίνει συνολικά η πληρωμή πριν την έναρξη των σεμιναρίων.
 
Ελάχιστος αριθμός συμμετεχόντων για την διεξαγωγή των σεμιναρίων: 8 συμμετέχοντες
Αίτηση συμμετοχής:
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να στείλουν την αίτηση συμμετοχής συμπληρωμένη, στα ακόλουθα στοιχεία επικοινωνίας:
ΕΛΛΗΝΟΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΚΟΛΛΕΓΙΟ
Ρεθύμνου 2, 10682 Αθήνα
Τηλ:  210-8217710, Φαξ:  210-8215025

Wild wine

«Άγριο κρασί»: Σε καινοτόμο ερευνητικό έργο συμμετέχει ο Οινοποιητικός Συνεταιρισμός Νεμέας

Μετά τις πρόσφατες διεθνείς διακρίσεις και το άνοιγμα νέων αγορών για τα ελληνικά κρασιά, ο ΕΛΓΟ «ΔΗΜΗΤΡΑ» σε συνεργασία και με τον Οινοποιητικό Συνεταιρισμό Νεμέας έρχεται να πρωτοστατήσει στην έρευνα για την παραγωγή καινοτόμων προϊόντων και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών οίνων. Δεδομένης της παγκοσμιοποίησης της αγοράς κρασιού και της επικράτησης ενός μικρού αριθμού ποικιλιών, το συγκριτικό πλεονέκτημα των ελληνικών κρασιών έναντι αυτών του Νέου Κόσμου (π.χ. Χιλή, Αυστραλία, Νότιος Αφρική) έγκειται κυρίως στη φήμη τους και στους ιδιαίτερους οργανοληπτικούς χαρακτήρες που συνδέονται με την περιοχή προέλευσης.
Προκειμένου να εκμεταλλευτούν τα συγκεκριμένα πλεονεκτήματα των ελληνικών οίνων, οι ερευνητές του ΕΛΓΟ «ΔΗΜΗΤΡΑ» είχαν την ιδέα για τη δημιουργία οίνων με «γεωγραφικό αποτύπωμα» μέσω της αξιοποίησης της ενδογενούς μικροχλωρίδας. Στο πλαίσιο αυτό, ο αμπελώνας της Νεμέας, με τη μακραίωνη αμπελοοινική παράδοση και το ιδιαίτερο οικοσύστημα μπορεί να αποτελέσει σημαντική πηγή βιοποικιλότητας, η αξιοποίηση της οποίας θα ενισχύσει τα ιδιαίτερα τοπικά χαρακτηριστικά των παραγόμενων οίνων.
Η ιδέα του έργου βασίζεται στο γεγονός ότι τα γηγενή ή «άγρια» στελέχη ζυμών και βακτηρίων αποτελούν μέρος του οικοσυστήματος κάθε περιοχής και μπορούν να βελτιώσουν και να διαφοροποιήσουν τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του κρασιού. Υπάρχει όμως μια τεράστια μικροβιακή βιοποικιλότητα στους διάφορους αμπελώνες και δεν είναι όλα τα «άγρια» στελέχη ικανά να δώσουν ποιοτικά κρασιά. Αυτός είναι και ο λόγος που η σύγχρονη βιομηχανική οινοποίηση βασίζεται στη χρήση ορισμένων εμπορικών στελεχών για τη διεξαγωγή της ζύμωσης.
Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται μια ομαλή και επαναλήψιμη ζύμωση. Ωστόσο η γενικευμένη χρήση των εμπορικών καλλιεργειών έχει οδηγήσει στην παραγωγή κρασιών με παρόμοιο αναλυτικό και οργανοληπτικό χαρακτήρα, αποστερημένων από την πρωτοτυπία, την πολυπλοκότητα ή την ιδιαιτερότητα που μπορεί να προσδώσει μια «άγρια» ζύμωση.
Αντίθετα, η εφαρμογή μιγμάτων από επιλεγμένα ενδογενή στελέχη μπορεί να εξασφαλίσει την παραγωγή ενός προϊόντος «άγριας» ζύμωσης με έντονο τοπικό χαρακτήρα παράλληλα με τον έλεγχο της διαδικασίας για την παραγωγή ενός ασφαλούς οίνου σταθερής ποιότητας.
Το “WILDWINE” (άγριο κρασί) είναι ένα έργο που υποστηρίζεται από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα μέσω του 7ου Προγράμματος Πλαισίου, έχει χρονική διάρκεια τριών ετών (2012-2015) και συνολική χρηματοδότηση 1.166.000 €. Στο έργο, που συντονίζει η Δρ. Χρυσούλα Τάσσου, συμμετέχουν μεγάλα πανεπιστήμια της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Ισπανίας καθώς και σημαντικοί Συνεταιρισμοί Οίνου και Εταιρείες των παραπάνω χωρών.
Σύμφωνα με την επιστημονικά υπεύθυνη του έργου Δρ. Α. Νησιώτου, στόχος είναι η απομόνωση, η μελέτη και η αξιοποίηση κατάλληλων για οινοποίηση άγριων ζυμών και βακτηρίων από κάθε περιοχή. Οι μικροοργανισμοί αυτοί θα επιτρέψουν την παραγωγή καινοτόμων κρασιών με σταθερή και υψηλή ποιότητα και κυρίως με έντονο το γεωγραφικό τους αποτύπωμα.
Τα κρασιά «άγριας» κατευθυνόμενης ζύμωσης καλύπτουν τις σύγχρονες απαιτήσεις των καταναλωτών για οργανικά, ασφαλή κρασιά με ιδιαίτερο τοπικό χαρακτήρα και αναμένεται να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα των συμμετεχόντων χωρών στη διεθνή αγορά.
Από ελληνικής πλευράς, ο οινοποιητικός συνεταιρισμός Νεμέας συμμετέχει ενεργά στο έργο εκπροσωπώντας μια από τις σημαντικότερες οινοπαραγωγικές ζώνες της χώρας μας. Σε αυτό το πλαίσιο, ο συνεταιρισμός συνεργάζεται στενά με τους ερευνητές του ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ με σκοπό τη δημιουργία νέων εκκινητήριων καλλιεργειών που θα αποτελούνται από τα γηγενή στελέχη της ζώνης των οίνων ΠΟΠ Νεμέας.
ΠΗΓΗ: ΠΑΣΕΓΕΣ 08/10/2012

Η SantoWines ανάμεσα στους πιο επιτυχημένους Συνεταιρισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Η Ένωση Συνεταιρισμών Θηραϊκών Προϊόντων, SantoWines, ήταν ένας από τους συνεταιρισμούς που παρουσιάστηκαν ως case study επιτυχημένης αγροτικής συνεταιριστικής οργάνωσης, στο workshop που έγινε στις Βρυξέλες στις 17 Οκτωβρίου 2012 στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού project “Support for farmers cooperatives”.

Σύμφωνα με όσα αναφέρει σχετική ανακοίνωση το συγκεκριμένο ευρωπαϊκό πρόγραμμα διερεύνησε την αποτελεσματικότητα των μέτρων στήριξης των συνεταιρισμών, αναλύοντας την επίδοση των συνεταιρισμών και των παραγόντων που την επηρεάζουν, όπως η εσωτερική διακυβέρνηση, το θεσμικό περιβάλλον, καθώς και η θέση τους στην τροφική αλυσίδα. Το project αυτό αποκτά τεράστια σημασία , με δεδομένο ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει αποφασίσει να ανατεθεί στις Συν/κες οργανώσεις κομβικός ρόλος στην υλοποίηση της νέας ΚΑΠ 2013-2020.

Βασικό μέλος της Ευρωπαϊκής κοινοπραξίας , που υλοποίησε την μεγάλη αυτή έρευνα , ήταν ο Δόκτωρ Κώστας Ηλιόπουλος από το «Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών» του ΕΘΙΑΓΕ. Στην εκδήλωση της 17ης Οκτωβρίου την SANTO WINES εκπροσώπησε ο Δ/ντης Ματθαίος Δημόπουλος.

Tag Cloud

WhiskySpeller

Thomas & Ansgar Speller exploring the world of distilled spirits. Geeks. Writers. Travellers. Photographers. Artists.

Bill the Butcher Wine Cellar

God made water, but man made wine ...

Diet Like Paradise

Be nourished for happy healthy life. Enjoy food, Enjoy life............................. No more Live to eat, but Eat well to live Better..................................................... Η τροφή δεν μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα.......... Όμως, η καλή διατροφή μπορεί να προλάβει ή ακόμα να θεραπεύσει τα περισσότερα. Nutriton and Food Therapy. Healthy Tips for Soul and Body

Greek Raisins

κορινθιακή Σταφίδα

LifeWise

be the change

The Lion Wrath

Αll Kinds Of Arts. All Around The World

Hartaetoi

Γεια σας Παιδια!!!!!!!!!!

in my closet

στη ντουλάπα μου

ΠΟΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Συζήτηση για τα ελληνικά ποτά, την ιστορία τους, τους παραγωγούς τους, την διάθεση τους και γενικά για όλα τα σχετικά θέματα.

Nik4x4gv's Blog

Just another WordPress.com site

~~The Dawn Of Music~~

"Working Hard For Their Dreams"

PROJECT ANTISYSTEM

NEWS,MUSIC, SERIES, AND MORE

Κτήμα β, Vineyard b : Παραγωγή , Εμπορία και κατανάλωση αλκολούχων ποτών και όχι μόνο

Αμπέλι β , vigneto b, vignoble b, mahastian b, weinberg b, vinamar jaistandus b, vinbergxardenon b, vinya b, vinograd b, vinea b, vynuogynas b, vinja b, wijngaard b, viinitarha b, winnica b, vinha b, vie b, vinice b

Χώρος του χρήστη bill

Just another WordPress.com site

breadfulworld

4 out of 5 dentists recommend this WordPress.com site