Αμπέλι β , vigneto b, vignoble b, mahastian b, weinberg b, vinamar jaistandus b, vinbergxardenon b, vinya b, vinograd b, vinea b, vynuogynas b, vinja b, wijngaard b, viinitarha b, winnica b, vinha b, vie b, vinice b

Archive for December 20, 2013

How to Host a Wine Tasting Party (Ideas)

wine folly



What’s the best format for a wine tasting party?


When you’re hosting your own tasting party there are a couple of things you’ll do differently than a professional trade tasting (sipping vs. spitting) but the basic format is the same. Most wine tastings feature four to eight different wines that have a common theme that ties them together.


In this guide, we’ll lay out a proven tasting format and a few wine tasting party ideas that are not only useful, but a lot of fun to try.

Wine Tasting Party Ideas


Formal Wine tasting Place Setting mise en place
A formal wine tasting with proper place settings in Rioja, Spain. Notice: even pro tastings will use 2 glasses per guest.

What You’ll Need


While there are a myriad of different techniques to decorate the table, if you have well-curated wines it doesn’t matter how the table looks. If you select wines based on a specific theme, people will pay closer attention to what they’re drinking. It also helps if you have wine tasting placemats to write on.


This pairing focuses on wines from a specific area. Try 4 top wines of Napa Valley or Piedmont
An in-depth way to understand a variety. Buy different price brackets of one type of wine grape (e.g. Grenache or Grüner Veltliner)
New World vs. Old World
One of the classic old world vs. new world tastings is Napa Valley Merlot vs. Right Bank Bordeaux.
Big and Bold Wines
Compare and contrast the biggest boldest wines from around the world.
Elegant Wines
Compare and contrast the lightest red wines on earth. Find out what we mean by ‘elegant’
The best way to do this is to ask for library vintages from your favorite winery.
Price Comparative
Crowdsource guests to spend less than $20 on a bottle of wine and blind taste them to determine everyone’s favorite.
Blind Tasting Party
Wrap bottles in aluminum foil if you don’t have enough wine bags. Find out what wines to select for a blind tasting.





Hosting a whole dinner party?


Perhaps you need some ideas for that too. Not to worry, we happen to have 13 wine-themed dinner party ideas



How should the wines be ordered?


HINT: Single Variety Tasting
Serve lighter alcohol wines before higher alcohol wines and Old World wines before New World wines.


While there are no rules for wine order (i.e. you can do whatever you want) there is a general understanding that, as we taste, our palates change. In other words, some wines blow out your palate and others are so nuanced that you won’t be able to taste them if they’re served later on.


Wine Serving Order:


  1. Sparkling wines (Champagne, Cava, -chill)
  2. Light white wines (Sauvignon Blanc, Albariño)
  3. Bold white wines (Chardonnay, oaked white wines)
  4. Rosé wines
  5. Light red wines (Pinot Noir, Gamay)
  6. Bold and high alcohol red wines (Cabernet, Shiraz -decant)
  7. Sweet wines (Sweet Riesling, Port, Dessert Wine)

Need more examples of wine styles? See the Basic Wine Guide
Types of Wines and Wine Glasses


How much wine do I need for a wine tasting party?


½ bottle per guest.


A little over a half a bottle of wine per guest is ideal. For instance, if you have an 8 person party, plan on having about 5 bottles of wine (each guest will receive a half-glass of each bottle). It won’t be too much to make people drunk, but enough to have a great party. In some of the best professional tastings, the first bottle is usually an ice breaker aperitif such as Champagne or Prosecco. People just seem to lighten up instantly with a glass of bubbles.



wine that is ruined by heat or high temperatures is called maderized

Wine Serving Temperature

The temperature you serve a wine will greatly affect how much it’s liked. Check out an infographic on wine serving temperatures for different kinds of wine.

Wine Serving Temperature Survival Guide




A Wide Range of Musical References Back And Forth


Jayme Stone - The Other Side of the Air

Jayme Stone – The Other Side of the Air

Jayme Stone

The Other Side of the Air (Jayme Stone JS400, 2013)


Canadian banjo player Jayme Stone departs from his world music explorations and ventures into the world of classical music on his latest albumThe Other Side of the Air .


The album was inspired by an atlas of remote islands he found in his favorite bookstore. “I saw this book, and my imagination caught on fire,” Stone recalls. “I could already hear music and thought I might write a whole body of work about these islands.”


In addition to the classical elements, The Other Side of the Air incorporates West African, American roots music and some jazz improvisation. The arrangements, however, feature a chamber atmosphere with musical instruments from the world of classical music so don’t expect ngonis or talking drums in the West African-inspired pieces.


The lineup on the album includes Jayme Stone (banjo), Rob Mosher (woodwinds), Kevin Turcotte (trumpet), Andrew Downing (cello, bass), Joe Phillips (bass), Nick Fraser (drums, percussion), Aleksandar Gajic (violin), Aline Homzy (violin), Kathleen Kajioka (viola), Amy Laing (cello), Anne Thompson (flute), Clare Scholtz (oboe), Peter Lutek (bassoon), William Carn (trombone) and David Quackenbush (French horn).


These are my people,” Stone exclaims, “who are each brilliant composers and improvisers in their own right. There’s a deep sense of listening, camaraderie and understanding in the way we make music together. We can pass a wide range of references back and forth, through the air.”


On The Other Side of the Air Jayme Stone presents an impeccable performance of banjo in the context of a classical music ensemble.





Buy The Other Side of the Air


Αρχή πολιτείας απάσης νέων τροφά [Πυθαγόρας] – Η Αυγή Online

Αρχή πολιτείας απάσης νέων τροφά [Πυθαγόρας] – Η Αυγή Online.


Όπως είπε και ο φιλόσοφος πρόγονός μας, «μαθημάτων αναγκαιότατον τα κακά απομαθείν»!

Ένας νέος φόρος στο κριθάρι… και στα χωράφια




Σήμερα: Αγρότες από την Κρήτη καταφθάνουν για να διαμαρτυρηθούν για τον ενιαίο φόρο ακινήτων – Θα συμμετάσχουν στο πανελλαδικό παναγροτικό συλλαλητήριο

Γράφω αυτές τις απλές σκέψεις σήμερα με αφορμή μια αγόρευση στη Βουλή των Ελλήνων. Ένας Κρητικός βουλευτής καταπιάνεται με το μεγάλο θέμα του κριθαριού και, παραδόξως, η ομιλία του περιέχει αξιόλογες λαογραφικές πληροφορίες. Όχι, δεν μιλάμε για σημερινό βουλευτή. Ο λόγος για το εθνικό Κοινοβούλιο του 1930, τότε που γινόταν πολύς λόγος για τη φορολόγηση της κριθής. Είχε αποφασισθεί να επιβληθεί ένας καινούργιος φόρος στο ταπεινό κριθάρι.



Η Κυβέρνηση του 1930 είχε γενικεύσει τα πράγματα, όπως κάνουν συνήθως οι πολιτικοί όλων των εποχών. Αλλά για την Κρήτη το μέτρο αυτό ήταν δυσβάστακτο, όπως φαντάζομαι ότι ήταν δυσβάστακτο και για τους κατοίκους άλλων περιοχών, για παράδειγμα, στα νησιά του Αιγαίου (Κυκλάδες και νησιά του Ανατολικού Αιγαίου γιατί τα Δωδεκάνησα δεν είχαν ενσωματωθεί ακόμη στον εθνικό κορμό).

Στην υπόλοιπη Ελλάδα το κριθάρι ήταν απλώς… ζωοτροφή. Στην Κρήτη ήταν η βασική πρώτη ύλη της αρτοποιίας!


Στη Βουλή, λοιπόν, συζητούσαν τα φορολογικά μέτρα και ειδικότερα την επιβολή πρόσθετης φορολογίας στο εισαγόμενο κριθάρι.


Ο βουλευτής Λασιθίου Ι. Κούνδουρος, σημαντική πολιτική προσωπικότητα της εποχής, πήρε το λόγο και προσπάθησε να πείσει τον Υπουργό των Οικονομικών να μην προχωρήσει στην επιβολή ενός φόρου που θα επιβάρυνε τα λαϊκά στρώματα.


«Ο άρτος της ανατροφής μου, ο άρτος των γηρατειών μου…»


Στα παραπάνω απάντησε ο Υπουργός Οικονομικών, Κρητικός και αυτός, ο Γ. Μαρής, λέγοντας απλά ότι επιφυλάσσεται να απαντήσει. Ο Κούνδουρος επιμένει:


«Πάντως εγώ κ. υπουργέ έπραξα το καθήκον μου απέναντι του κριθίνου άρτου όστις, όπως απετέλεσε τον άρτον της ανατροφής και των δύο μας, θα αποτελέσει και τον άρτον των ιδικών μου γηρατειών τουλάχιστον».


Τελικά ο Μαρής δέχτηκε να εξαιρεθεί η κριθή που προορίζεται για την αρτοποιία, ιδίως στα νησιά.


Η παράδοση του κρίθινου ψωμιού


Ο βουλευτής Κούνδουρος μίλησε στη Βουλή χρησιμοποιώντας κοινωνικά επιχειρήματα. Είχε δίκιο όταν έλεγε ότι οι Κρητικοί τρώγανε κατά την εποχή του σχεδόν αποκλειστικά κρίθινο ψωμί, πράγμα που δεν συνέβαινε στην ηπειρωτική Ελλάδα. Για ποιο λόγο, όμως; Πότε και πώς προέκυψε αυτή η συνήθεια;


Δεν υπάρχει μόνον ένας λόγος που να ερμηνεύει την διαφορετικότητα των διατροφικών συνηθειών των Κρητικών σε σχέση με τους άλλους Έλληνες, όσον αφορά την προτίμηση του κρίθινου άρτου. Επιγραμματικά αναφέρομε τις βασικότερες αιτίες:


1. Ένας βασικός λόγος που ερμηνεύει την προτίμηση στο κρίθινο ψωμί είναι τα εδάφη της Κρήτης. Δεν υπήρχαν (και δεν υπάρχουν) οι μεγάλες εκτάσεις, εκτός από τους δυο-τρεις σημαντικούς κάμπους του νησιού. Οι υπόλοιποι ήταν αναγκασμένοι να καλλιεργούν επικλινείς περιοχές, πεζούλες και πετρώδεις εκτάσεις. Εκεί το «αγενέστερο» των δημητριακών (όπως το χαρακτηρίζει ο παλιός βουλευτής) ευδοκιμεί καλύτερα. Ήταν,επομένως, ευκολότερο στον αγρότη να εξασφαλίσει επάρκεια δημητριακών καλλιεργώντας κριθάρι. Κριθάρι και ταγή. Την οποία ταγή χρησιμοποιούσε και ως ζωοτροφή και ως πρώτη ύλη της αρτοποιίας. Το περίφημο τριομίγαδο ψωμί παρασκευαζόταν με σιτάρι, κριθάρι και ταγή (οι αναλογίες δεν ήταν πάντα σταθερές, τις καθόριζε η τοπική εμπειρία, η παράδοση και τα γούστα των ανθρώπων).


2. Το «βρισκούμενο» ψωμί, το κρίθινο ή το μιγαδερό, καθαγιάστηκε στη συνείδηση των ανθρώπων. Το θεωρούσαν ιερό.
Μια παμπάλαια παροιμία λέει ότι «το κρίθινο ψωμί είναι η πρώτη πλάση του θεού». Στις ορεινές περιοχές, εκεί όπου η γυναίκα δεν είχε την πολυτέλεια του χρόνου για να ζυμώνει συχνά, πίστευαν ότι το κρίθινο ψωμί άντεχε πιο πολύ. Το κάνανε παξιμάδι και το αποθήκευαν για πολύ καιρό χωρίς να προσβάλλεται εύκολα από έντομα.


3. Λόγοι υγείας. Κατά παράδοξο τρόπο, δεδομένων των γενικότερων διαιτητικών αντιλήψεων, οι Κρήτες θεωρούσαν το κρίθινο ψωμί πιο υγιεινό. Το θεωρούσαν «αγνό», πίστευαν ότι το κριθάρι ήταν το πρώτο είδος που εμφανίστηκε στον κόσμο και το συνέδεαν με την μακρινή ανάμνηση μιας μυθικής εποχής κατά την οποία οι άνθρωποι ζούσαν πολλά – πολλά χρόνια και δεν αρρώσταιναν ποτέ. Οι διαιτητικές απόψεις αυτές ήταν διαδεδομένες κυρίως σε μη πεδινές περιοχές. Εκεί το κρίθινο ψωμί ταυτίστηκε με τον «ανδρισμό», το θεωρούσαν στιβαρό και πίστευαν ότι ταίριαζε καλύτερα στο ιδανικό αντρικό πρότυπο.


Το κριθαρόψωμο των φτωχών αγροτών


Κρίθινο ψωμί, μιγαδερό, ή τριομίγαδο ήταν η βάση της διατροφής των Κρητικών. Μόνο μετά τη δεκαετία του 1970 άρχισε να εκτοπίζεται το πλούσιο σε φυτικές ίνες και πληθωρικό σε γεύση ψωμί του χωριάτικου φούρνου. Είχε συνδεθεί, βλέπετε, με τη φτώχεια και τη στέρηση. Και το λευκό ψωμί αποτελούσε το συμβολικό πέρασμα σε ένα άλλο επίπεδο ζωής, σε φυγή από την πενία της αγροτικής και της ποιμενικής ζωής, σε «απόδραση» από τη στέρηση και την πείνα.


Στους αστικούς φούρνους, βέβαια, τα πράγματα ήταν κάπως διαφορετικά. Το λευκό ψωμί υπήρχε αλλά ήταν για τους «αρχόντους», τα ανώτερα στρώματα της κοινωνίας. Οι φτωχοί βολεύονταν με μαύρο πιτυρούχο ψωμί που το θεωρούσαν προϊόν κατώτερης ποιότητας. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που πίστευαν ότι το πίτουρο (και κατά συνέπεια οι φυτικές ίνες) δεν χρειάζονται και γι’ αυτό πρέπει να απομακρύνονται από το αλεύρι.


Σήμερα οι απόψεις αυτές έχουν αλλάξει, ευτυχώς. Όμως, η ελληνική βιομηχανική και βιοτεχνική παραγωγή δεν στάθηκε ικανή να αξιοποιήσει την πλούσια εμπειρία του λαϊκού πολιτισμού, να διασώσει πρακτικές και να συνεχίσει την παράδοση που έχει ηλικία πολλών αιώνων. Αντί να στρέψει τα μάτια στην παράδοση και να αντλήσει ιδέες και διδαχές, προτίμησε να προχωρήσει σε μια οριστική ρήξη μ’ αυτήν. Κάπως έτσι άρχισαν μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο να μπαίνουν στη ζωή των ανθρώπων τα ξένα πρότυπα. Οι περίφημοι «γερμανικοί φούρνοι» δεν αντανακλούσαν μόνο κάποια τεχνολογική εξέλιξη αλλά και τη μίμηση ενός άλλου διατροφικού προτύπου το οποίο θεωρούνταν πιο προηγμένο.


Το ψωμί της Κρήτης ήταν πάντα ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στη ζωή των ανθρώπων. Πολύτιμο επειδή δεν υπήρχε σε αφθονία, μετουσιωνόταν σχεδόν πάντα σε ιερό και συμμετείχε σε όλες τις μεγάλες στιγμές του ανθρώπινου βίου. Από την αρχή ως το τέλος. Τα εορταστικά, τα εθιμικά και τα λατρευτικά ψωμιά των Κρητικών είναι πράγματι μοναδικά. Γευστικά και αισθητικά αριστουργήματα. Μόνο κατά τις μεγάλες γιορτές του χρόνου και σε κάποιες κοινωνικές εκδηλώσεις το αλεύρι που χρησιμοποιούνταν στην αρτοποιία ήταν ψιλοκοσκινισμένο…


Χρειάστηκε να φτάσομε στη δεκαετία του 1990 για να αρχίσει να διευρύνεται ο προβληματισμός για τις χαμένες γεύσεις. Η ιατρική ήταν πια σχεδόν απόλυτη για την αξία του ψωμιού «ολικής αλέσεως» και η πίεση των καταναλωτών ήταν έντονη. Το 1985, για παράδειγμα, ελάχιστοι φούρνοι στο νησί προσέφεραν τέτοιο ψωμί.



Εικόνα από θερισμό στην Κρήτη. Δεκαετία 1930 (φωτογραφία Nellys -Μουσείο Μπενάκη).


Ο γενικευτικός όρος «μεσογειακή διατροφή» αδικεί κατάφορα την Κρήτη, την κοιτίδα ενός διατροφικού προτύπου που θεωρείται από την ιατρική επιστήμη περίπου ιδανικό για τη διατροφή του ανθρώπου. Τα σχετικά επιχειρήματα έχουν αναπτυχθεί πολλές φορές, χωρίς να απαντηθούν επί της ουσίας από κανέναν. Κυρίως αυτοί που αποφασίζουν, είτε σε πολιτικό επίπεδο, είτε σε επίπεδο παραγόντων της δημόσιας διοίκησης, απαξιώνουν συστηματικά την Κρήτη και τον πολιτισμό της. Το κείμενο αυτό δεν έχει σκοπό να επιχειρηματολογήσει υπέρ της αναγνώρισης και της ανάδειξης της κρητικής διατροφής, ή έστω του ελληνικού διατροφικού πολιτισμού που αποτελεί πολύτιμο εθνικό κεφάλαιο. Απλώς, χρησιμοποιεί ένα παράδειγμα από την πολιτική για να δείξει πόσο επικίνδυνο είναι να γενικεύει κανείς τα πράγματα και να μην αποδέχεται τις ιδιαιτερότητες του κάθε πολιτιστικού συστήματος.


Ο λόγος, λοιπόν, για το ψωμί της Κρήτης… Το “αγενέστερον” των δημητριακών


«Η κριθή καλείται να δώσει αποκλειστικόν άρτον του γεωργικού πληθυσμού της Κρήτης»


Επιλέγω αποσπάσματα από την αγόρευση του Κούνδουρου στη συνεδρίαση της Βουλής κατά την 21η Ιουνίου 1930:

«Η κριθή, εν αντιθέσει προς τα άλλα δημητριακά, δεν χρησιμοποιείται ομοιομόρφως καθ’ όλην την επικράτειαν.
Η κριθή, ενώ είναι το αγενέστερον των συγγενών αυτής ειδών, ενώ εις όλην την χώραν χρησιμοποιείται ως τροφή των ζώων, εις ωρισμένα διαμερίσματα ως εις τον νομόν Λασιθίου, γενικώς και εις τους άλλους νομούς της Κρήτης μερικώτερον, καλείται να παίξει σπουδαιότατον ρόλον, καλείται να δώσει αποκλειστικόν άρτον του γεωργικού πληθυσμού.
Μία ορθή ή εσφαλμένη αντίληψις περί του ότι ο κρίθινος άρτος είναι θρεπτικότερος των άλλων, εν συνδυασμώ με ένα πνεύμα οικονομίας, εχάραξε βαθέως εις την συνείδησιν του λαού την προτίμησιν του κριθίνου άρτου και υπό ιδίους ακόμη οικονομικούς όρους.
Υπό την πραγματικήν τούτην κατάστασιν, η νέα της κριθής επιβάρυνσις εμπεριέχει και πρόκειται να πραγματοποιήσει μίαν τραγικήν αδικίαν, συνισταμένην εις το ότι εν και το αυτό βάρος επιτίθεται, εκεί μεν επί της τροφής των ζώων, εδώ δε επί της τροφής των ανθρώπων.
Εν άλλοις λόγοις η φορολογία της κριθής εις όλην την Ελλάδα είναι φορολογία ενός είδους επουσιωδεστάτης ανάγκης, φορολογία ενός βιομηχανικού υλικού, φορολογία πλήττουσα ελαχίστους, όσους δηλαδή ασχολούνται εις την κτηνοτροφίαν και τούτους με την ευχέρειαν της χρησιμοποιήσεως του νόμου της φορολογικής επεκτάσεως, εις δε τας περιφερείας εις ας χρησιμοποιείται ο κρίθινος άρτος είναι φορολογία του πρωτεύοντος είδους της πρώτης ανάγκης.
Αλλά η φορολογική επιβάρυνσις της κριθής δεν αντίκειται μόνον εις το αίσθημα της δικαιοσύνης και της ισότητος, αντίκειται και εις αυτόν τον σκοπόν του νομοθετήματος.
Ο κ. υφυπουργός είπεν ότι δεν έχει ταμειακούς σκοπούς, αλλά εφαρμόζει την πολιτικήν της προστασίας των εντοπίων προϊόντων. Κηρύσσομαι ανεπιφυλάκτως υπέρ της προστασίας των ημεδαπών προϊόντων απέναντι των αλλοδαπών, ουχί διότι θέλω να ευρεθώ σύμφωνος προς την Κυβέρνησιν, ουχί διότι δέχομαι αληθή και βάσιμα τα οικονομικά επιχειρήματα του συστήματος, αλλά διότι θέλω να ικανοποιηθεί η ελληνική φιλοτιμία η οποία πληγώνεται καθημερινώς βλέπουσα να εισρέουν εις την χώραν μας ξένα γεωργικά προϊόντα, και να εισρέουν όχι μόνον από τας γειτονικάς, αλλά και από τας πέραν του ωκεανού χώρας και να κατακλύζουν όχι μόνον τας αγοράς των πόλεων, όπου η πολυτέλεια του διαιτολογίου επαυξάνει την ζήτησιν, αλλά και τας αγοράς της υπαίθρου, όπου προ ολίγων ακόμη ετών η ποσότης και η ποιότης των βιοτικών αναγκών εκανονίζετο αυστηρώς εντός των ορίων της επιτόπιας παραγωγής.

[…] Η προστασία εν τω ανταγωνισμώ της τιμής θα ενθαρρύνει τον αγρότην να καταστήσει ευκινητότερον το άροτρον και ελαφρότερον το βάρος της θεριστικής μηχανής.

Πηγή: Υπερ Χ

Διαβάστε ακόμη: Αρχαία ιατρικά με κριθάρι

Μπερντές Punk-rock christmas bar!



10 Things Every Wine Lover Should Know About… Pontet-Canet

10 Things Every Wine Lover Should Know About… Pontet-Canet.

Πως να βγάλετε ένα παγάκι από το ποτήρι με μια κλωστή!

Πως να βγάλετε ένα παγάκι από το ποτήρι με μια κλωστή!.

Give your wine lover the gift of knowledge | Food & Drink | The Olympian

Give your wine lover the gift of knowledge | Food & Drink | The Olympian.

The Science of Bubbles

L-R: Flower-like bubbles at the top of a Champagne glass; Champagne corks leave the bottle at 30 mph; Champagne under the microscope

© Gérard Liger-Belair/iStock/AFP | L-R: Flower-like bubbles at the top of a Champagne glass; Champagne corks leave the bottle at 30 mph; Champagne under the microscope

How to find “finesse” in Champagne, and the best glasses to drink it from.

Pop! The Champagne cork just flew off at 30 mph, and as much as 80 percent of the CO2 contained in the bottle raced out into your dining room. Better drink up fast!

Opening the bottle carefully is one of the ways to most enjoy a bottle of sparkling wine, says Gérard Liger-Belair, a physicist who has written a book on the topic.

Liger-Belair became interested in the science of Champagne while languorously drinking a beer after his finals at Paris University more than 20 years ago. He liked the sound, a small popping you can hear as the bubbles burst at the surface. He liked the way they propelled the drink’s aroma into the air. And he found the bubbles at the surface of the glass beautiful.

Many physicists might have been content to study the bubbles of beer. But this was Paris, and a French physicist. So he went to nearby Reims, in the heart of Champagne, to study, photograph and occasionally drink bubbles. There are worse jobs.

While there, he also observed a change in world taste. In the recent past, Champagnes with bigger bubbles were considered better. But perhaps because of the proliferation of sparkling wines made through methods other than secondary fermentation in the bottle, today there is a desire for finer bubbles.

If finesse is what you seek, here’s how to find it.

“The two main factors responsible for finesse of the bubbles are the level of dissolved CO2 in the Champagne, and the height of the glass,” Liger-Belair says.

Let’s take those factors one at a time. First, how much CO2 do you have?

The average bottle of Champagne contains about 9 grams of dissolved CO2 – enough to produce about 20 million bubbles. You don’t want to have no CO2, because then you’ve got flat wine; ugh. What you might want is a wine with less than the average amount.

“The age of the Champagne is a parameter of importance,” Liger-Belair says. Corks do not provide an absolute seal, so some CO2 escapes over the years. “Old Champagnes show small bubbles because of their age.”

Many experts would choose the tulip-shaped glass in the center from this line-up of Champagne glasses

© Fotolia | Many experts would choose the tulip-shaped glass in the center from this line-up of Champagne glasses

Another factor is the amount of sugar added to the bottle for secondary fermentation. More sugar = more bubbles. Drier Champagnes will generally have a finer mousse. This is part of the reason for the current trend for zero-dosage sparkling wines.

In Franciacorta, Italy, vintners produce a style of wine they call satèn with fewer bubbles. Maurizio Zanella, president of Ca’ del Bosco in Franciacorta, said: “You can eat without turbulence in the stomach. You don’t have to burp. These are wines you can eat with, but with quality.”

Now, let’s talk about glassware.

The last 30 years have seen a complete shift in Champagne glasses from the wide, shallow coupe that was allegedly modeled on Marie Antoinette’s breast.

In order to showcase the bubbles, restaurants moved to the flute – a tall, narrow glass.

“Bubbles grow in size as they rise toward the Champagne surface,” Liger-Belair says, and today this is a mixed blessing. You can see more and bigger bubbles in a flute with a large pour, and for this reason it’s still the right glass for celebrations such as weddings, where the visual aspect is most important.

However, many winemakers, sommeliers and glass producers have discovered that the flute is not the best way to drink Champagne because it concentrates CO2 at the top of the glass, making it painful to try to enjoy the aroma.The chief executive of Riedel, Maximilian Riedel, is even waging war on the flute. “It is my goal that the flute will be obsolete by the day that I pass away,” he recently declared.

He’s supported by leading Champagne producers, including Krug and Dom Pérignon. Olivier Krug told Wine-Searcher that a flute “can never express” the generosity of its Grande Cuvée; he worked with Riedel for five months to design and develop a glass specific to the wine – Le Joseph. Likewise, Dom Pom’s cellar master, Richard Geoffroy, is no fan of the flute. He recommends a Spiegelau Authentis for the house’s vintage Cuvée and a Riedel Vinum XL pinot noir glass for its Rosé.

“I like the Riedel Champagne glass,” says Hugh Davies, CEO of Schramsberg, a sparkling-wine specialist based in Napa. “It is bowled at the bottom and a bit more narrow at the rim. This really helps us enjoy the aroma of the sparkling wine. I am not a fan of really tall flutes. They may assist in presenting bubbles, but they aren’t as good for exploring the aromas and flavors of the wine.”

Gérard Liger-Belair testing Champagne at his University of Reims laboratory

© Hubert Raguet | Gérard Liger-Belair testing Champagne at his University of Reims laboratory

Liger-Belair is working on designing the perfect Champagne glass, so look out, Riedel. For now, he recommends using a white wine glass for enjoying the aroma, with a larger pour than you would use for still wine. Test this for yourself: the higher the pour level, the more bubbles you will see, even though the level of dissolved CO2 is the same.

Don’t use a wide glass unless you’re trying to tame an overly bubbly wine, in which case you can follow a trend among some high-end sommeliers: decant it.

And don’t worry about getting your glasses precision-cleaned. Bubbles don’t form on perfectly flat surfaces; they form on microscopic particles like dust, or imperfections in the glass itself. Gas builds up there, trying to escape the liquid, until it makes its race to the surface.Visually, sparkling rosé is prettiest, and not just for the color. “The foam of rosé Champagne seems more persistent, probably because of the tannins found in red wine,” Liger-Belair explains.

To preserve the bubbles, you should keep a stopper in the wine while it’s in the ice bucket, and certainly overnight in the refrigerator. The firmer the seal, the better it will preserve the wine; the idea that something like a teaspoon on top will help is an old wives’ tale.

“Inevitably, the second time the Champagne will be served, its level of dissolved CO2 will be less than the first time,” Liger-Belair says.

No matter what stopper you use, CO2 will escape the liquid to fill the space under the cork. The more wine you drink, the larger that space gets. So the more delicate your bubbles are to start with, the more imperative it is to finish that bottle tonight.

That gets back to your bottle-opening technique. If you can ease off the cork, you’ll preserve those precious bubbles that Dom Pérignon allegedly called “drinking the stars.” That quote may be apocryphal, but looking at Liger-Belair’s photographs, it also seems accurate.

Related story:

Scientists Uncover the Secrets Behind Champagne’s Bubbles

How to navigate New York City's wine bars

How to navigate New York City’s wine bars.

Tag Cloud


the books gave Matilda a hopeful and comforting message: you are not alone


A daily selection of the best content published on WordPress, collected for you by humans who love to read.

Lina's Cosmos

welcome to my cosmos!!! Μεγάλες δόσεις από Βιβλία, συγγραφή, δημιουργική γραφή, healthy tips με συμπληρώματα διατροφής και βότανα, φυσικές συνταγές καθώς και ιδέες για χειροποίητα δώρα.Προσθέστε φαντασία και καλή απόλαυση!!!


Physics, Chemistry, Psychology, entertainment, social network


- Passing through the Αrts, culture and civilization, nature and human


comedy magazine

Prosecco Trail

Welcome to a space about sparkling wine, winemakers and lost empires along the trails of the Alps and Adriatic Sea.

Iva Roskin


Adventure Travel Nepal

Nepal tour operator and trekking agent

Kula Kunywa

Tales of Taste


Zumwalt Poems Online

Stories That Are All True

...and some of them actually happened.

Arts Discourse

"berlari bolak-balik"

fotografia najwidoczniej realna

Wszystko, co nie pozwala przejść obojętnie...

the drunken cyclist

I have three passions: wine, cycling, travel, family, and math.