Αμπέλι β , vigneto b, vignoble b, mahastian b, weinberg b, vinamar jaistandus b, vinbergxardenon b, vinya b, vinograd b, vinea b, vynuogynas b, vinja b, wijngaard b, viinitarha b, winnica b, vinha b, vie b, vinice b

Archive for January 18, 2014

Top Italian Wines Value For Money around 10,20$ | MyWine Channel

Top Italian Wines Value For Money around 10,20$ | MyWine Channel.

Improved Wine Maps


Wine Folly



A great way to explore wine is to look at a wine map. Wine maps point out vineyard areas and tell you what grapes grow there best. Seeing a wine map can help identify famous regions as well as point out neighboring regions that usually fly under the radar. By observing the clues, you’ll be more adept at buying wine.


For instance, let’s say that you really like Chianti from Tuscany. Tuscany happens to be right next door to a lessor known region called Umbria. While Umbria is a much smaller region, they make several amazing (and great valued) Sangiovese-based wines.


Wine Maps Improved!


We recently improved the wine maps offered on Wine Folly… please enjoy!





Italian Wine Regions Map by Wine Folly
Italy is perhaps most famous for the red wines of Tuscany, known most commonly as Chianti, a region that produces Sangiovese wine. However, Italy is very diverse. There are 20 unique regions with over 350 different grape varieties ranging from light and bubbly Prosecco to nearly opaque red Sagrantino.
Learn more about Italy’s wine regions







Spain Wine Regions Map by Wine Folly
Spain is the third largest wine producing nation in the world. It is perhaps most famous for its red wines of Rioja using the countries champion Tempranillo grape. Spain produces a diverse range of wine styles from the refreshing sparkling Cava that come from around Barcelona to the nutty and sweet dessert wines from Andalucía in the South.
Learn more about Spain’s wine regions







South America - Chile and Argentina - Wine Map by Wine Folly
Despite the fact that South America is considered a New World wine region, winemaking has been happening in South America since the 1500′s. Today you’ll find excellent Chardonnay from Chile and Malbec in Argentina but there’s much more in South America than the two largest producers.
Learn more about South America’s wine regions







Australia Wine Map by Wine Folly
Australia renamed Syrah to Shiraz in the 1980′s in order to differentiate themselves from the US and France. Shiraz is often made in a way that’s richer and darker than most Syrah so the new name changed people’s perception of the wine. Today, Australia is diversifying its grape varieties and wine styles and there are also an increasing number of small producers.
Learn more about Australia’s wine regions







South Africa Wine Map by Wine Folly
The entire country of South Africa started as a pit-stop for the Dutch East India Company en route to India. The South African region built their industry on wines and brandies made with the Chenin Blanc grape. In just the last ten years, South Africa has become more well known for their red wines such as Cabernet Sauvignon and Syrah. The country has prehistoric soils which add a unique rustic flavor to their fruity wines.
Learn more about South Africa’s wine regions







Napa Wine Map by Wine Folly
Napa Vally is the centerpiece to California wine. Napa was the first region to prove that American wines were good, if not better, than the best wines of the world. Since their fame in the 1970′s, Napa has evolved from a sunny grass-covered valley to a mecca of chi-chi wine estates. The prized possession of Napa is Cabernet Sauvignon, but if you dig deeper you’ll find ardent support for historic Zinfandel vineyards and Sauvignon Blanc.
Learn more about Napa Valley Wine







Sonoma Wine Map by Wine Folly
Despite the importance of Napa Valley in California’s wine history, Sonoma actually has more vineyards. The region is larger and more diverse in terms of styles from elegant sparkling wines to rich and lusty Merlot wine. There are a few new sub-regions of Sonoma that are making waves with their Pinot Noir.
Learn more about Sonoma Valley Wine







Washington Wine Map by Wine Folly
Washington State focuses its efforts on red blends of Cabernet Sauvignon and Merlot even though the region makes terrific dry Riesling. Most people think of gray weather and rain in Seattle, but grapes are grown on the sunny side of Washington in the east. Washington has expanded by leaps and bounds in the last 10 years and will become a much larger US region in the years to come.
Learn more about Washington wine







Bordeaux Wine Map by Wine Folly
Bordeaux is over 3 times the size in terms of wine production as Burgundy. The location of Bordeaux on a wide estuary and two rivers has created a separation between winemaking styles on either bank. On one side of the river, producers focus on Cabernet-based blends and on the other (the right bank) producers make Merlot-based wines. Of course, this is just the beginning of getting to know Bordeaux.
Learn more about Bordeaux Wine







Burgundy Wine Map by Wine Folly
Burgundy France is the birthplace of the some of the world’s most planted grapes, including Chardonnay and Pinot Noir. The region was developed by Cistertian Monks who walled their estates and plots of land for disease protection. Burgundy is sliced into 5 unique wine growing areas with unique wine styles. Some of the walled plots are the most valuable wine estates in the world.
Learn more about Burgundy Wine







Champagne Map by Wine Folly
Champagne is a frigid area that wouldn’t normally be suited for wine growing. Fortunately, the Champenoise saw this as an opportunity with the invention of sparkling wine that they simply called ‘Champagne’. The best sparkling wines of the region are from warmer vintages that age for around 7 years prior to release. Aged Champagne are noted for their nutty biscuity aromas.
Learn more about Champagne wine





Beaujolais producers unite to stop ‘loss of vines’

  • Friday 17 January 2014

Three major Beaujolais producers have created a joint investment company to buy vineyards in Beaujolais and Beaujolais Villages to guard against the ‘worrying loss of vines in the region’.


BCD Développement is a joint project by Boisset Family Wines, Les Vins Georges Duboeuf and Le Cellier de Saint Etienne cooperative.

‘The surface area of vines in Beaujolais (pictured) and Beaujolais villages has dropped by 38% over the past 10 years,’ Grégory Large, president of the newly-formed BCD Développement, told decanter.com.

‘This is a worrying loss of vines caused by a combination of urban sprawl from the city of Lyon and a decade of economic difficulties for local winemakers’.

The stated aim of the new investment company is to ‘ensure the long-term future of the 240 producers of the cooperative cellar’. It will operate by buying up vineyards, mainly from producers who are looking to retire and can not currently find buyers.

Purchased vineyards will be under contract to Le Cellier de Saint Etienne, with minimum price and quantity contracts for the grapes guaranteed for five years from négociants Boisset and Duboeuf. Le Cellier de Saint Etienne currently buys grapes from 415ha of vines.

‘The average age of winemakers in the region is 55, and many of them expect to pull up their vines if they can not find buyers,’ said Large. ‘The hope is that with this new company, we can encourage young winemakers to rent vineyards with a guarantee of future income.

‘The quality and reputation of Beaujolais wines has begun to see real recognition both in France and export markets, and we hope that by offering security to new entrants, we can build on this.’

The deal might raise concerns among some in the region about the extent of consolidation. However, Anne-Victoire Monrozier, an independent Beaujolais producer who bottles under the brand Miss Vicky Wine, said the deal is potentially of benefit to other small producers.

‘The most important is that negociants make a good wine at a fair price to push the region’s notoriety up. It’s through them that most consumers get to know Beaujolais.’

Dubouef and Boisset are not investors directly in the cooperative cellar, but are shareholders in the property company.

Read more at http://www.decanter.com/news/wine-news/584732/beaujolais-producers-unite-to-stop-loss-of-vines#DQYryl0A4vJwEU4a.99

Φτιάχνω θαλασσινό αλάτι – Φτιάχνω μόνος μου

Φτιάχνω θαλασσινό αλάτι – Φτιάχνω μόνος μου.

Beaujolais producers unite to stop 'loss of vines' | decanter.com

Beaujolais producers unite to stop ‘loss of vines’ | decanter.com.

Εκθεσιακή «Αναφορά» στον Ν. Καζαντζάκη

Από Ριζοσπάστη
«Αναφορά», τιτλοφορείται η έκθεση με έργα 37 σύγχρονων εικαστικών καλλιτεχνών, εμπνευσμένα από τον μεγάλο Ελληνα συγγραφέα Νίκο Καζαντζάκη, που οργάνωσαν το Μουσείο «Νίκος Καζαντζάκης» και η τοπική επιτροπή νομού Ηρακλείου Κρήτης της «Διεθνούς Εταιρίας Φίλων Νίκου Καζαντζάκης» και παρουσιάζεται (έως 27/1) στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου, στο Ηράκλειο.

Η έκθεση (ο τίτλος της δανείζεται από το εμβληματικό έργο του Καζαντζάκη «Αναφορά στον Γκρέκο») αντικατοπτρίζει τη ματιά σύγχρονων καλλιτεχνών, που δημιούργησαν έργα, που μετουσιώνουν τη ζωή και το έργο του συγγραφέα. Η δύναμη, η πίστη, η αγάπη, η παθιασμένη αναζήτηση, η γη, το νερό και η φωτιά είναι στοιχεία, που αναζητούν την ισορροπία μέσα στο «είναι» του ανθρώπου. Αυτή η αέναη πάλη για την κατάκτηση του ανώτερου και απόλυτου εμπνέει τον καλλιτέχνη, που δημιουργεί με φθαρτά στοιχεία άφθαρτα έργα.

Στην έκθεση, που θα ταξιδέψει και σε άλλες πόλεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, συμμετέχουν οι εικαστικοί (αλφαβητικά): Θεοδοσία Αργυράκη – Ασσαριωτάκη, Αντώνης Βολανάκης, Ολγα Βερυκάκη, Νίκος Βισκαδουράκης, Βασίλης Γρατσίας, Μαρία Γρηγοριάδη, Γιώργος Γυπαράκης, Σοφία Δατσέρη, Μιχάλης Δουκουμετζάκης, Στέλλα Δρυγιαννάκη, Αγγελική Δουβέρη, Μαρίβα Ζαχάροφ, Κάλλη Καραδάκη, Καλλιόπη Κουκλινού, Στέλλα Κουκουλάκη, Δήμητρα Κουμαντάκη, Γιάννης Κουμεντάκης, Μαρίνα Μαραβελάκη, Γιάννης Μαρκαντωνάκης, Λαμπρινή Μποβιάτσου, Κων/να Μπολιεράκη, Κώστας Παγωμένος, Ευτύχης Παλλήκαρης, Μάριος Παπουτσάκης, Αναστασία Πετράκη, Κορίνα Πρεβεδουράκη, Μανώλης Σαριδάκης, Χρυσούλα Σκεπετζή, Βασίλης Σολιδάκης, Γιάννης Στεφανάκις, Εύα Τζαγκαράκη, Δημήτρης Τζάνης, Βαγγέλης Τζερμιάς, Γιάννης Τζερμιάς, Ζαχαρίας Τσαμάνδουρας, Αλέξανδρος Τσίντζος, Ηλίας Χαρίσης.

Νέοι κανόνες για τους οίνους ΠΟΠ, ΠΓΕ και Ποικιλιακούς οίνους | oinos

Νέοι κανόνες για τους οίνους ΠΟΠ, ΠΓΕ και Ποικιλιακούς οίνους | oinos.

Η Β.Σ.Καρούλιας λανσάρει το ρούμι Mount Gay | oinos

Η Β.Σ.Καρούλιας λανσάρει το ρούμι Mount Gay | oinos.

Η συμβολή των αρχαίων Ελλήνων στη Χημεία


Τους αρχαίους Έλληνες απασχολούσε όχι τόσο το “πώς”, αλλά το “γιατί”, δηλ. η αναζήτηση της αλήθειας και των αιτίων.
Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, η συνεισφορά των Αρχαίων Ελλήνων και διανοητών στις φυσικές επιστήμες ήταν κυρίως οι θεωρητικές έννοιες.
Στην αρχαία Ελλάδα πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά η απόδοση των φυσικών φαινομένων σε φυσικά αίτια και η αντικατάσταση των υπερφυσικών δυνάμεων από τους φυσικούς νόμους.
Οι ιδέες των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων ήταν η απαρχή πολλών σημερινών εννοιών των φυσικών επιστημών. Η αρχαία ελληνική φυσική φιλοσοφία είχε μεγάλη επίδραση και στη σύγχρονη χημεία, είτε άμεσα, είτε έμμεσα, έστω και μέσω των παραδοξοτήτων της αλχημείας.
Μερικές τις ιδέες που βρήκαν εφαρμογή στη χημεία ακόμη και σήμερα είναι:
(α) Η έννοια του στοιχείου. Η θεωρία των τεσσάρων βασικών στοιχείων ή ριζωμάτων (γη, ύδωρ, πυρ και αήρ) διατυπώθηκε από τον Εμπεδοκλή (495-435 π.Χ., από Ακράγαντα, Σικελία). Τα τέσσερα στοιχεία ήταν μέρος της φιλοσοφικής του συμβολής και ιδιαίτερα το ποίημα (2.000 στίχοι) “Περί Φύσεως”. Τα πάντα είναι συνδυασμοί αυτών των τεσσάρων στοιχείων.
Στα στοιχεία αυτά αποδίδονται κυκλικά οι ιδιότητες “υγρό”, “θερμό”, “ξηρό” και “ψυχρό” ως πρωτεύουσες ή δευτερεύουσες. Ο “αήρ” είναι πρωτίστως “υγρός” και δευτερευόντως “θερμός”, το “πυρ” είναι πρωτίστως “θερμό” και δευτερευόντως “ξηρό”, η “γη” είναι πρωτίστως “ξηρή” και δευτερευόντως “ψυχρή” και το “ύδωρ” είναι πρωτίστως “ψυχρό” και δευτερευόντως “υγρό”.
(β) Η έννοια του ατόμου. Η ατομική θεωρία για τη συγκρότηση ύλης διατυπώθηκε αρχικά από τον Λεύκιππο (5ος αιώνας π.Χ., Μίλητος). Για τον Λεύκιππο είναι λίγα πράγματα γνωστά. ‘Έζησε κατά την περίοδο (περίπου) 480-420 π.Χ.
Παρακολούθησε την Ιονική σχολή φιλοσοφίας, σπούδασε και στην Ελέα (σήμερα Velia, στη νότια Ιταλία) και φαίνεται ότι επηρεάστηκε κυρίως από τον προσωκρατικό φιλόσοφο Ζήνωνα τον Ελεάτη (490;-430; π.Χ.). Ίδρυσε σχολή στα Άβδηρα της Θράκης. Η ατομική θεωρία του Λεύκιππου διατυπώθηκε πιο συστηματικά από τον μαθητή του Δημόκριτο (460-370 π.Χ., Άβδηρα, Θράκη).
Η ατομική θεωρία όριζε ότι τα άτομα είναι τα έσχατα μόρια της ύλης. Τα άτομα (: α-στερητικό + τομή) είναι άτμητα, άφθαρτα, αναλλοίωτα και κινούνται αδιάκοπα στον χώρο. Υπάρχουν άπειρα είδη ατόμων σε συνεχή κίνηση και οποιαδήποτε μεταβολή της ύλης δεν είναι παρά ένα είδος ανασυνδυασμού των ατόμων.
Οι ιδιότητες των υλικών καθορίζονται από το σχήμα των ατόμων. Τα άτομα των υγρών είναι σφαιρικά, γι’αυτό και τα υγρά απλώνονται στις επιφάνειες. Αντίθετα, τα άτομα των στερεών έχουν ακανόνιστο σχήμα γι’αυτό και τα στερεά σώματα διατηρούν τη μορφή τους.
(γ) Η διατήρηση της μάζας. Η θεωρία της αφθαρσίας της ύλης που διατύπωσαν παράλληλα ο Δημόκριτος και ο Διογένης ο Απολλωνιάτης (5ος αιώνας π.Χ.).
Οι ιδέες αυτές διαδόθηκαν κυρίως με τη διδασκαλία του Επίκουρου και αργότερα από το εκτενές φιλοσοφικό ποίημα του Λουκρητίου (Τίτος Λουκρήτιος Κάρος, 98-53 π.Χ., Ρωμαίος φιλόσοφος) που είχε τίτλο De Rerum Natura (Περί της Φύσεως των Πραγμάτων), όπου και εξηγούσε τις αρχές της ατομικής θεωρίας του Δημόκριτου.
Ο Επίκουρος (Σάμος 341 – Αθήνα 270 π.Χ.) ήταν Έλληνας φιλόσοφος, ο οποίος ίδρυσε τη φιλοσοφική σχολή που έμεινε γνωστή ως “Επικούρειος Κήπος”.
Στόχος του Επίκουρου ήταν η αναζήτηση των αιτιών της ανθρώπινης δυστυχίας και των εσφαλμένων δοξασιών που την προκαλούν, όπως η δεισιδαιμονία. (Εικόνα: Πλάτωνας και Αριστοτέλης. Λεπτομέρεια από τον περίφημο πίνακα του Raphael “Η Σχολή των Αθηνών” (1510))
Βασικές αρχές της διδασκαλίας του Επίκουρου είναι οι εξής: Με τον θάνατο έρχεται το τέλος όχι μόνο του σώματος αλλά και της ψυχής – οι θεοί ούτε επιβραβεύουν, ούτε τιμωρούν τους ανθρώπους. Το σύμπαν είναι άπειρο και αιώνιο – τα γενόμενα στον κόσμο συμβαίνουν τελικά, με βάση τις κινήσεις και τις αλληλεπιδράσεις των ατόμων που βρίσκονται σε έναν κενό χώρο.
Οι υλιστικές απόψεις του Επίκουρου πολεμήθηκαν άγρια από μεταγενέστερους φιλοσόφους και θεολόγους. Ο ίδιος κατασυκοφαντήθηκε και χαρακτηρίστηκε ως άτομο με ροπή προς τις ηδονές και τις απολαύσεις. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι υλιστικές ιδέες και η αντίληψη περί ατόμων και αφθαρσίας της ύλης αναπτύχθηκαν περίπου την ίδια περίοδο από Ινδούς φιλοσόφους (Βεδική φιλοσοφία), αλλά με αρκετά πιο ήπιους τόνους και με ποιητική διάθεση.
Οι ατομικές θεωρίες του Δημόκριτου για την ύλη έμειναν στο περιθώριο για πολλούς αιώνες. Οι υλιστικές θεωρίες περί ατόμων, αφθαρσίας της ύλης και των στοιχείων δεν είχαν προοπτική διάδοσης, αφού έπεσαν στη δυσμένεια των φιλοσόφων Πλάτωνα (428-348 π.Χ.) και Αριστοτέλη (384-322 π.Χ.).
Ο Αριστοτέλης, ο πολυγραφότερος διαλεκτικός φιλόσοφος της αρχαιότητας, επηρέασε με τις θεωρίες του τη δυτική φιλοσοφική και επιστημονική σκέψη μέχρι και τον 17ο αιώνα. Ο Αριστοτέλης μελέτησε και έγραψε για πολλούς κλάδους (φιλοσοφία, ψυχολογία, λογική, πολιτική, φυσική, βιολογία, κ.α.). ‘
Έγραψε πολλά βιβλία για τη Φυσική (φυσική ακρόαση, περί ουρανού, περί γενέσεως και φθοράς, μετεωρολογικά και περί κόσμου) και τη Βιολογία (περί ζώων ιστορίας, περί ζώων μορίων, περί ζώων πορείας, περί ζώων κινήσεως, περί ζώων γενέσεως και περί φυτών).
Η φιλοσοφία του Αριστοτέλη κλείνει προς τον ιδεαλισμό και θέτει τον υλισμό σε μια μάλλον παθητική μοίρα. Σύμφωνα με τις θεωρίες του κάθε πράγμα αποτελείται από ύλη και πνεύμα, που είναι μεταξύ τους αδιάσπαστα ενωμένα. Η ύλη είναι παθητική και μόνη της παρέχει τη δυνατότητα, ενώ το πνεύμα ενεργητικό, και αποτελεί τη δύναμη που μεταβάλλει τη δυνατότητα σε πραγματικότητα.
Ο κόσμος, κατά τον Αριστοτέλη, είναι ενιαίος και αιώνιος και το σύμπαν ή ο κόσμος είναι σφαιρικός με κέντρο τη Γη. Η θεωρία αυτή ταίριαζε με τις θρησκευτικές αντιλήψεις και η γεωκεντρική εικόνα επικράτησε μέχρι την εποχή του Γαλιλαίου. Μέσω της τυπικής λογικής βλέπει την αντικειμενική πραγματικότητα “στατικά” και όχι μέσα στην αέναη μεταβολή και κίνησή της.
Ο Αριστοτέλης διετύπωσε τη θεωρία της ύπαρξης του πέμπτου στοιχείου της φύσης (πέραν των τεσσάρων: γη, ύδωρ, πυρ και αήρ, που πίστευαν οι Ίωνες φιλόσοφοι).
Ο Αριστοτέλης πρόσθεσε τον αιθέρα (: καθαρός, φρέσκος αέρας, καθαρός ουρανός, το υλικό που συμπληρώνει το σύμπαν πάνω από τη γήινη σφαίρα) στο κέντρο του κλασικού τετραγώνου των στοιχείων. Ο αιθέρας παρουσιάζει κάποιες ιδιαιτερότητες ως στοιχείο, είναι: αγέννητος, αγήραντος, άφθαρτος, αΐδιος (αιώνιος), αναυξής και αναλλοίωτος. Ο αιθέρας θα ταυτισθεί αργότερα με τη Φιλοσοφική Λίθο των αλχημιστών. Επιπλέον εντοπίζεται στον “άνω τόπο” όπου κατοικεί η Θεότητα.
Να σημειωθεί στο σημείο αυτό, ότι η πρώτη αναφορά στην έννοια στοιχείον έγινε από τον Πλάτωνα, περίπου το 360 π.Χ. στον διάλογό του “Τίμαιος”, όπου περιλαμβάνεται μια συζήτηση πάνω στη σύνθεση των ανόργανων και των οργανικών σωμάτων, μια πρωταρχική προσέγγιση πάνω στη χημεία.
Ο Πλάτωνας θεωρούσε ότι το μικρότερο σωματίδιο κάθε στοιχείου αντιστοιχούσε σε ένα από τα πέντε κανονικά πολύεδρα, δηλ. κυρτά πολύεδρα με έδρες κανονικά πολύγωνα και ίδιες, τα οποία είναι γνωστά και ως “Πλατωνικά στερεά”: το τετράεδρο (η φωτιά), ο κύβος (η γη), το οκτάεδρο (ο αέρας), το δωδεκάεδρο (ο αιθέρας) και το εικοσάεδρο (το νερό).

Ο Αριστοτέλης δέχεται ότι η παθητική ύλη συνδυάζεται με την ενεργητική αρχή, την εντελέχεια (ετυμολογία: εν + τέλος + έχω, η ενυπάρχουσα σε κάθε ον τάση για τελειότητα) ή ψυχή, που τη διαμορφώνει και της δίνει κίνηση. Με την αναντίρρητη κυριαρχία του Αριστοτέλη στις φυσικές επιστήμες, οι ιδέες του επηρέασαν τη μελλοντική ιστορία των φυσικών επιστημών.
Οι θεωρίες του αποτέλεσαν το υπόβαθρο της αντίληψης του κόσμου από τους θρησκευτικούς καθοδηγητές της Χριστιανικής εκκλησίας και ιδιαίτερα του Αγίου Αυγουστίνου. Η φιλοσοφική σκέψη ταίριαζε και μπορούσε να διατηρηθεί κάτω από τον μανδύα των δογματικών θρησκευτικών αντιλήψεων, αφού η φύση γίνονταν κατανοητή όχι με την παρατήρηση και το πείραμα, αλλά από τα αναγραφόμενα στα θρησκευτικά βιβλία.
Οι Έλληνες Αλχημιστές
Ως ο αρχαιότερος Έλληνας αλχημιστής αναφέρεται ο Ερμής ο Τρισμέγιστος. Το πιο πιθανό είναι να πρόκειται για φανταστικό πρόσωπο, μια ενσάρκωση θεότητας που συνδύαζε τον θεό των Ελλήνων Ερμή με τον σεληνιακό θεό των Αιγυπτίων Θωθ (Thoth), θεό-προστάτη των αστρολόγων και των αλχημιστών.
Οι αλχημιστές του μεσαίωνα απέδιδαν στον Τρισμέγιστο Ερμή πλήθος ανακαλύψεων (γλώσσα, αλφάβητο, γεωμετρία, αριθμητική, ιατρική). Του απέδιδαν την τριπλή ιδιότητα του φιλοσόφου, του ιατρού και του βασιλέως.
Στον Τρισμέγιστο Ερμή αποδίδονται πολλά Ελληνικά συγγράμματα της Ελληνιστικής Αιγύπτου που γράφηκαν κατά τη ρωμαϊκή εποχή. (Εικόνα: Απεικόνιση του Τρισμέγιστου Ερμή από διάφορα αλχημιστικά συγγράμματα) Στον Τρισμέγιστο Ερμή οφείλεται το φιλοσοφικό κίνημα του ερμητισμού (hermetism), το οποίο ξεκίνησε από την Ελληνιστική Αίγυπτο.
Ο ερμητισμός ήταν ένα μεταφυσικό σύστημα και ένα σώμα συστηματοποιημένων μαγικών, μαντικών, αστρολογικών και αλχημικών πρακτικών. Κύριο χαρακτηριστικό του ερμητισμού ήταν η αντίσταση στην κυριαρχία τόσο της καθαρής λογικής, όσο και κάθε δογματικής πίστης.
Η έκφραση ερμητική τέχνη, όρο τον οποίο χρησιμοποιούσαν οι αλχημιστές για να περιγράψουν την τέχνη τους, που στην αρχαιότητα μόνο ιερείς είχαν το δικαίωμα να ασκούν και να γνωρίζουν τα μυστικά της. Οι αλχημιστές συχνά πραγματοποιούσαν αποστάξεις και χρειάζονταν καλά “σφραγισμένες” αποστακτικές συσκευές (άμβυκες) ή ερμητικά κλειστές.
Οι αλχημιστές θεωρούσαν τους εαυτούς τους Ερμητικούς, έχοντας αποδεχθεί τη φιλοσοφία του Ερμή του Τρισμέγιστου, του ερμητισμού και χαρακτήριζαν τις γνώσεις τους ως ερμητικές (Hermetica ή Corpus Hermeticum).
Ενας διάσημος αλχημιστής της Ελληνιστικής Αιγύπτου ήταν ο Ζώσιμος ο Πανοπολίτης (Zosimos of Panopolis). Γεννήθηκε στην Πανόπολη (σήμερα El Akhmim) της νότιας Αιγύπτου κατά τέλη του 4ου μ.Χ. Οι αλχημιστές των ισλαμικών χωρών, αλλά και της Ευρώπης του μεσαίωνα, όπως και οι νεότεροί τους, τον θεωρούσαν ως έναν από τους μεγαλύτερους αλχημιστές όλων των εποχών.
Ο Ζώσιμος συνέγραψε πλήθος συγγραμμάτων (αναφέρονται εικοσιοκτώ βιβλία) πολλά από τα οποία μεταφράστηκαν στην Αραβική και Συριακή γλώσσα, ωστόσο μόνο τμήματα από αυτά έχουν σωθεί.
Στα αποσπάσματα αυτά γίνεται αναφορά στην οξείδωση του υδραργύρου, σε κάποιο περίεργο βάμμα το οποίο μετατρέπει τον άργυρο σε χρυσό και σε κάποιο ιερό ύδωρ (“πανάκεια”) που θεραπεύει κάθε αρρώστια. Αυτά τα αποσπάσματα επηρέασαν τους νεότερους αλχημιστές και τους ώθησαν στη μανιώδη αναζήτηση αυτών των ουσιών.
Στον ναό του θεού Σέραπη, το Σεράπειο (Serapeum) της Αλεξάνδρειας φαίνεται πως υπήρχαν άφθονα συγγράμματα Ελλήνων αλχημιστών και γενικότερα επιστημόνων. Δυστυχώς ο ναός αυτός καταστράφηκε το 391 μ.Χ. από πλήθη φανατικών χριστιανών, που είχαν απαγορέψει την είσοδο των πολιτών στους αρχαίους ναούς, σε ένα γενικότερο πλαίσιο διωγμών των εθνικών και των παγανιστών (δηλ. των οπαδών των αρχαίων θρησκειών).
Οι διωγμοί εκείνης της εποχής οδήγησαν πολλούς έλληνες σοφούς στην Περσία, τη μόνη χώρα εκείνης της εποχής που ήταν προοδευτική και ανοικτή σε κάθε φιλοσοφικό ρεύμα ή θρησκευτικό κίνημα.
Οι Έλληνες αυτοί συνέβαλαν ουσιαστικά στη μετέπειτα εκπληκτική ανάπτυξη της επιστήμης και τεχνολογίας των ανατολικών ισλαμικών χωρών. (Πάνω εικόνα. Ο,τι έχει απομείνει από το Σεράπειο της Αλεξάνδρειας, έναν πραγματικό ναό της γνώσης, που τον κατέστρεψε ο θρησκευτικός φανατισμός)
Οι καταστροφές του Σεραπείου και της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας (που ολοκληρώθηκε το 642 μ.Χ. από τους ‘Αραβες) είχαν ως αποτέλεσμα την απώλεια σωρευμένης επιστημονικής γνώσης αιώνων. Κύριο αποτέλεσμα αυτών των διωγμών ήταν η Ευρώπη να βυθιστεί στον Σκοτεινό Μεσαίωνα για τους επόμενους αιώνες. Κανείς δεν ξέρει σε ποιο στάδιο εξέλιξης θα βρισκόταν η σημερινή επιστήμη και τεχνολογία, αλλά και ο κόσμος γενικότερα, αν δεν γίνονταν οι καταστροφές αυτές.
Το πιο γνωστό “χημικό επίτευγμα” των Βυζαντινών χρόνων, σίγουρα είναι το περίφημο “υγρό πυρ” (greek fire). Η σύνθεσή του ήταν επτασφράγιστο μυστικό και μόνο εικασίες ως προς αυτήν μπορούν σήμερα να γίνουν. Δεν φαίνεται πάντως να ήταν ένα απλό καύσιμο μίγμα νάφθας και θείου.
Υπάρχουν μαρτυρίες που αναφέρουν την αυτανάφλεξή του όταν ερχόταν σε επαφή με το νερό. Έτσι, διατυπώθηκε η υπόθεση ότι ένα δραστικό συστατικό του θα πρέπει να ήταν το φωσφίδιο του ασβεστίου (Ca3P2).
Το φωσφίδιο αυτό σε επαφή με το νερό υδρολύεται παρέχοντας το αέριο φωσφίνη (PH3). Η φωσφίνη αυταναφλέγεται στον αέρα προκαλώντας ανάφλεξη και στα υπόλοιπα καύσιμα υλικά του μίγματος. Τώρα, το πώς θα μπορούσε να παρασκευασθεί αυτό το φωσφίδιο, που απαιτεί ισχυρότατα αναγωγικές συνθήκες ή ακόμη και μεταλλικό ασβέστιο για τη σύνθεσή του, παραμένει μυστήριο.

Εικόνες αλχημιστικών σκευών από Ελληνικά χειρόγραφα (το περίεργο δεξιό σκεύος αναφέρεται ως “συσκευή παρασκευής χρυσού της Κλεοπάτρας”, στην ίδια εικόνα απεικονίζεται και το μυστικιστικό σύμβολο του ουροβόρου όφεως).

Πηγές από το Διαδίκτυο:
(1) ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΧΗΜΕΙΑΣ – Πανεπιστήμιο Αθηνών, Θανάσης Βαλαβανίδης, Καθηγητής – Κων/νος Ευσταθίου, Καθηγητής. / (2) “The History of Ancient Chemistry”

Καμπάνα 100 εκατ. ευρώ σε 5 γερμανικές ζυθοποιίες για χειραγώγηση τιμών


Γιαννακοπούλου Φανή http://www.agronews.gr


Πρόστιμα 106,5 εκατ. ευρώ επέβαλαν οι αρχές ανταγωνισμού της Γερμανίας σε πέντε ζυθοποιίες, στο πλαίσιο ερευνών για δημιουργία «καρτέλ» χειραγώγησης τιμών. Η κίνηση αυτή έρχεται τη στιγμή που οι Γερμανοί πίνουν ολοένα και λιγότερη μπύρα καθώς οι δημογραφικές αλλαγές οδηγούν στην ύπαρξη λιγότερων νέων ανθρώπων και ο ισχυρός ανταγωνισμός των 1.300 μικροζυθοποιίων περιορίζει τα περιθώρια κέρδους.



Το πρόστιμο ανέρχεται για την ακρίβεια στα 106,5 εκατ. ευρώ και όπως αναφέρονται σε δημοσιεύματα του ξένου Τύπου, θα το επωμιστούν ζυθοποιίες ευρέως γνωστές στη γερμανική και όχι μόνο αγορά: Bitburger, Krombacher, Veltins, Warsteiner και Ernst Barre.

Καταδικάστηκαν επίσης επτά άτομα, τα οποία συμμετείχαν στο καρτέλ μπύρας. Το καρτέλ λειτουργούσε κυρίως με προσωπικές και τηλεφωνικές επαφές, και οι αυξήσεις τιμών συμφωνούνταν λίγο πριν φτάσει το προϊόν στα σούπερ μάρκετ ή τα μπαρ.

«Οι αυξήσεις των τιμών που συμφωνήθηκαν για τη βαρελίσια μπύρα, το 2006 και το 2008 ήταν της τάξεως των 5 έως 7 ευρώ ανά εκατόλιτρο. Για την εμφιαλωμένη μπίρα η αύξηση της τιμής συζητήθηκε το 2008 και είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση 1 ευρώ στην τιμή του τελάρου των 20 φιαλών», σύμφωνα με τον Andreas Mundt, πρόεδρο της επιτροπής ανταγωνισμού της Γερμανίας.

Στην έρευνα που συνεχίζεται, εμπλέκονται και διεθνείς ζυθοποιίες. Η Anheuser-Busch έχει γλιτώσει το πρόστιμο, γιατί δέχτηκε να συνεργαστεί και να δώσει πληροφορίες για το καρτέλ, πριν από 18 μήνες.

Η δανέζικη Carlsberg παραμένει υπό έρευνα και μπορεί να πληρώσει ακόμη μεγαλύτερο πρόστιμο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, η κατά κεφαλήν κατανάλωση μπύρας στη Γερμανία έχει μειωθεί από το 1970, σημειώνοντας μια πτώση της τάξης του 24% κατά τα τελευταία 20 χρόνια, σύμφωνα με τη γερμανική ένωση ζυθοποιίας. Η συνολική παραγωγή μπίρας από τις  γερμανικές ζυθοποιίες έχει πέσει σχεδόν 10% από το 2006.

(Με πληροφορίες από: Financial Times, Bloomberg, DW)

Ο ρόλος της μπύρας στην εξέλιξη των ανθρώπινων κοινωνιών


Οι αρχαίοι μας πρόγονοι επέλεξαν τη μπύρα από το… ψωμί

Η εισαγωγή των άγριων σπόρων στη ζωή του ανθρώπου έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην εξέλιξή του, διευκολύνοντας τη μετάβασή του από τον «κυνηγό-τροφοσυλλέκτη» σε ένα τρόπο ζωής βασισμένο κυρίως στη γεωργία.

Ο άνθρωπος όμως δεν χρησιμοποίησε αρχικά τους σπόρους για να φτιάξει αλεύρι και κατά συνέπεια ψωμί, που αποτελεί ένα από τα πιο βασικά τρόφιμα της σύγχρονης διατροφής. Αντίθετα, σύμφωνα με ορισμένους επιστήμονες αυτό που κινητοποίησε τους προγόνους μας και τους έκανε να αρχίσουν να ασχολούνται με την καλλιέργεια των σπόρων ήταν… η μπύρα.

Η μπύρα άλλωστε έχει τόσα πολλά πλεονεκτήματα, σε σχέση με το ψωμί, γράφει η Gloria Dawson στο nautil.us.
Πρώτον, είναι πολύ ευχάριστη στη γεύση. «Η μπύρα είχε όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, όπως το ψωμί, και αυτό το επιπλέον πλεονέκτημα» αναφέρει ο καθηγητής ανθρωπολογίας στο πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια, Solomon H. Katz. Οι πρόγονοί μας φαίνεται ότι την απολάμβαναν όπως κι εμείς σήμερα.

Ο διευθυντής του προγράμματος «Biomolecular Archaeology Project for Cuisine, Fermented Beverages, and Health» στο ίδιο πανεπιστήμιο, Patrick E. McGovern, ισχυρίζεται κάτι άλλο. Σύμφωνα με τον ίδιο, η μπύρα ήταν πιο θρεπτική από το ψωμί. «Περιέχει περισσότερη βιταμίνη B και μεγαλύτερη ποσότητα του απαραίτητου αμινοξέος, λυσίνη» γράφει στο βιβλίο του «Uncorking the Past: the Quest for Wine, Beer, and Other Alcoholic Beverages».

Επιπλέον, ήταν πιο ασφαλές να πιει κανείς μπύρα απ’ ό,τι νερό, καθώς με τη διαδικασία της ζύμωσης σκοτώνονταν οι παθογόνοι μικροοργανισμοί.

«Με περιεκτικότητα αλκοόλης στο 4 με 5% η μπύρα λειτουργούσε ακόμη και ως φαρμακευτική ουσία» προσθέτει ο McGovern, λέγοντας ακόμη ότι οι αρχαίοι ζυθοποιοί ενεργούσαν και ως φαρμακοποιοί.

Σε συνεργασία με το κέντρο Abramson Cancer Center του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, ο McGovern υποστηρίζει ότι οι πρόγονοί μας χρησιμοποιούσαν την μπύρα ως φάρμακο. Ο ίδιος ανακάλυψε ίχνη φασκόμηλου και θυμαριού σε αρχαία αιγυπτιακά βάζα. Η λουτεολίνη που περιέχεται στο φασκόμηλο και το ουρσολικό οξύ που περιέχεται στο θυμάρι έχουν αντικαρκινικές ιδιότητες. Παρομοίως, η αρτεμισίνη και η ουσία isoscopolein από την αψινθιά καταπολεμούν τον καρκίνο, και έχουν βρεθεί σε αρχαίο κινέζικο κρασί από ρύζι.

«Τα αρχαία ποτά, που είχαν υποστεί ζύμωση, αποτελούσαν την ιατρική της ανθρωπότητας, πριν από την έλευση των συνθετικών φαρμάκων» αναφέρει ο ίδιος.

Η μπύρα έπαιξε ακόμη πολύ σημαντικό, κοινωνικό ρόλο, φέρνοντας κοντά τα μέλη των αρχαίων κοινωνιών. Χρησιμοποιούνταν σε θρησκευτικές τελετές, κοινωνικά γεγονότα και εορτασμούς.

Ο καθηγητής αρχαιολογίας στο πανεπιστήμιο Simon Fraser του Καναδά, Brian Hayden, πιστεύει ότι οι εορταστικές εκδηλώσεις προώθησαν την ανάπτυξη των κοινωνικών δεσμών, κατά τις οποίες καταναλωνόταν μεγάλη ποσότητα μπύρας.

Επιπλέον, η μπύρα θεωρούνταν ως ένα απαραίτητο «συστατικό» της μετά θάνατον ζωής. Σε όλη τη Μέση Ανατολή, οι νεκροί θάβονταν με γεμάτες κανάτες. Μάλιστα, στην Αίγυπτο, είχε χρησιμοποιηθεί και ως νόμισμα, με τους εργάτες στις πυραμίδες να πληρώνονται με μπύρα.

Την άποψη αυτή για το ρόλο της μπύρας στην ανθρώπινη ιστορία, δεν την αποδέχονται όλοι και οι συζητήσεις γύρω από το θέμα πηγαίνουν πίσω στη δεκαετία του 1950.

Τότε, ο Robert Braidwood, κορυφαίος λόγιος σε θέματα προϊστορίας της Μέσης Ανατολής στο πανεπιστήμιο του Σικάγο, ανακάλυψε δρεπάνια και κούφια εκμαγεία σιτηρών σε πηλό, σε αρχαίους οικισμούς των Νατούφιων, οι οποίοι από το 13.000-9.000 π.Χ. στην Ανατολική Μεσόγειο, σε μια περιοχή που καλύπτει τη σημερινή Συρία, Ιορδανία και το Ισραήλ. Ο Braidwood ισχυρίστηκε τότε, ότι ο λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι εκείνης της εποχής αποφάσισαν να χτίσουν μόνιμα σπίτια και να αλλάξουν τρόπο ζωής ήταν οι άγριοι σπόροι σιταριού.

Το μεγάλο πλεονέκτημα των σπόρων ήταν ότι δε χαλούσε όπως τα φρούτα και μπορούσε να φυλαχθεί για πολλούς μήνες και να χρησιμοποιηθεί όποτε υπήρχε ανάγκη. Αυτό ήταν που κινητοποίησε τους αρχαίους ανθρώπους να χτίσουν μόνιμες εγκαταστάσεις, προκειμένου να αποθηκεύουν τους σπόρους και να έχουν τα σπίτια τους κοντά στα χωράφια τους. Έτσι δημιουργήθηκαν τα πρώτα χωριά. Αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει πέτρινους αποθηκευτικούς χώρους, που χρονολογούνται από τα νεολιθικά χρόνια ως της Εποχή του Χαλκού, σε περιοχές στη Μέση Ανατολή.

Ο Braidwood πίστευε ότι οι Νατούφιοι χρησιμοποιούσαν τους σπόρους για την τροφή τους και όχι για ζύμωση. Με τον ισχυρισμό αυτό όμως δε συμφωνούσε ο βοτανολόγος στο πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν, Jonathan Sauer, ο οποίος σε ένα συμπόσιο με τίτλο «Did Man Once Live on Beer Alone?» υποστήριξε ότι τα εργαλεία εκείνης της εποχής δεν επέτρεπαν την συγκομιδή μεγάλων ποσοτήτων σπόρων και πως πρέπει να ήταν κάτι άλλο αυτό που κινητοποίησε τους Νατούφιους να δημιουργήσουν τους πρώτους μόνιμους οικισμούς. «Η δίψα και όχι η πείνα θα μπορούσε να ήταν το κίνητρο πίσω από την γεωργία των σιτηρών» είχε πει.

Το 1980 ο Katz κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπήρχαν λίγα στοιχεία για τη «δημοφιλία του ψωμιού» στις αρχαίες φυλές της Μέσης Ανατολής. Για να υποστηρίξει τον ισχυρισμό του, χρησιμοποίησε ένα πολύ καλά διατηρημένο δείγμα από απανθρακωμένα φυτικά κατάλοιπα από το 7.000-6.000 π.Χ. που είχε βρεθεί στην τοποθεσία Ali Kosh στο νοτιοδυτικό Ιράν, όπου μόλις το 3,4% των φυτών ήταν σπόροι που χρησιμοποιούνταν για οικιακούς σκοπούς. Αν λοιπόν οι σπόροι και τα δημητριακά δε χρησιμοποιούνταν για τροφή, τι ήταν αυτό που οδήγησε τους ανθρώπους να τα καλλιεργήσουν; Σύμφωνα με τον Katz, ο λόγος για τον οποίο ξεκίνησαν να τα καλλιεργούν και να τα αποθηκεύουν ήταν για να… φτιάχνουν μπύρα.

Σήμερα, το πρώτο «αποδεικτικό» ύπαρξης μπύρας φτιαγμένης από σιτάρι, βρίσκεται στον αρχαιολογικό χώρο Godin Tepe, που βρίσκεται στα σύνορα του Ιράν και του Ιράκ και το οποίο χρονολογείται πίσω στο 3.500 π.Χ.

Όμως οι επιστήμονες πιστεύουν ότι τα ζυμωμένα ποτά από σπόρους έχουν πολύ μακρύτερη ιστορία από αυτή και χρησιμοποιούνταν σε ολόκληρο τον κόσμο.

«Δεν είναι μόνο το σιτάρι και το κριθάρι στη Μέση Ανατολή. Είναι και το ρύζι στην Κίνα, από το οποίο έφτιαχναν κρασί. Είναι το καλαμπόκι στο νέο κόσμο (το chichi φτιάχνεται από καλαμπόκι» λέει ακόμη ο McGovern.
Πώς όμως ανακάλυψε ο άνθρωπος την μπύρα;

Ο McGovern και ο Katz υποθέτουν ότι οι άνθρωποι έφτιαξαν αρχικά ένα είδος χυλού από κριθάρι. Στη συνέχεια, η φυσική μαγιά που πιθανόν να προερχόταν από έντομα, ζύμωσε το χυλό, φτιάχνοντας μια «πρώιμη μπύρα».
Η μπύρα ήταν πιο εύκολο να φτιαχτεί από το ψωμί.

«Ίσως οι καρποί αυτοί (σιτάρι, καλαμπόκι, ρύζι) να ευθύνονται για την έναρξη των πολιτισμών όπως τους γνωρίζουμε σήμερα, κι αυτό γιατί οι άνθρωποι έπρεπε να κάθονται όλο το χρόνο σε ένα μέρος για να φροντίζουν τις καλλιέργειες των φυτών» λέει ακόμη ο McGovern.

Άλλωστε, καταλήγει ο ίδιος στο βιβλίο του, αν είχε κανείς να επιλέξει ακόμη και σήμερα ανάμεσα στη μπύρα και το ψωμί… τι νομίζετε ότι θα επέλεγε;

Εις υγείαν και άσπρο πάτο, λοιπόν!

Tag Cloud


the books gave Matilda a hopeful and comforting message: you are not alone


A daily selection of the best content published on WordPress, collected for you by humans who love to read.

Lina's Cosmos

welcome to my cosmos!!! Μεγάλες δόσεις από Βιβλία, συγγραφή, δημιουργική γραφή, healthy tips με συμπληρώματα διατροφής και βότανα, φυσικές συνταγές καθώς και ιδέες για χειροποίητα δώρα.Προσθέστε φαντασία και καλή απόλαυση!!!


Physics, Chemistry, Psychology, entertainment, social network


- Passing through the Αrts, culture and civilization, nature and human


comedy magazine

Prosecco Trail

Welcome to a space about sparkling wine, winemakers and lost empires along the trails of the Alps and Adriatic Sea.

Iva Roskin


Adventure Travel Nepal

Nepal tour operator and trekking agent

Kula Kunywa

Tales of Taste


Zumwalt Poems Online

Stories That Are All True

...and some of them actually happened.

Arts Discourse

"berlari bolak-balik"

fotografia najwidoczniej realna

Wszystko, co nie pozwala przejść obojętnie...

the drunken cyclist

I have three passions: wine, cycling, travel, family, and math.