Αμπέλι β , vigneto b, vignoble b, mahastian b, weinberg b, vinamar jaistandus b, vinbergxardenon b, vinya b, vinograd b, vinea b, vynuogynas b, vinja b, wijngaard b, viinitarha b, winnica b, vinha b, vie b, vinice b

Posts tagged ‘Σήμερα’

Πρωτομαγιά σ’ αγάπησα | dimart

Πρωτομαγιά σ’ αγάπησα | dimart.

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ: Σικάγο 1 Μαΐου 1886: Πώς “γεννήθηκε” η εργατική Πρωτομαγιά

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ: Σικάγο 1 Μαΐου 1886: Πώς “γεννήθηκε” η εργατική Πρωτομαγιά.

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ: Εργατική Πρωτομαγιά

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ: Εργατική Πρωτομαγιά.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ

1omagia-diadilosi

AΠO THN ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «Ο ΟΙΚΟΔΟΜΟΣ»*, ΑΠΡΙΛΗΣ 1946

Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΡΔΑΤΟΥ (Το βρήκαμε στο http://www.iskra.gr)

Η εργατική Πρωτομαγιά, ή πιο σωστά η κόκκινη Πρωτομαγιά, έχει την ιστορία της. Δεν καθιερώθηκε έτσι στα καλά καθούμενα σαν η πιο επίσημη γιορτή της οργανωμένης εργατιάς όλου του κόσμου. Έχει την ιστορία της. Να πιο είναι σε μεγάλη συντομία το χρονικό της. Στα 1885 τους μήνες Νοέμβρη και Δεκέμβρη στις Ενωμένες Πολιτείες της Αμερικής έγιναν δυο εργατικά Συνέδρια για να συζητήσουν πάνω σε σπουδαία ζητήματα που απασχολούσαν το βορειοαμερικανικό προλεταριάτο. Στα χρόνια αυτά η εκμετάλλευση της αμερικάνικης εργατιάς ήταν μεγάλη. Οι ώρες δουλειάς ήταν πολλές. Τα μεροκάματα μικρά και μέσα στις φάμπρικες η ζωή του εργάτη ήταν ζωή σκλάβου.

Ύστερα από πολλές συζητήσεις στα Συνέδρια που έγιναν πάρθηκε η απόφαση στην ερχόμενη Πρωτομαγιά (1886) οι εργάτες ν’ απεργήσουν με πρώτο και βασικό αίτημα την καθιέρωση της 8ωρης δουλειάς.Το είχαν πια καταλάβει οι εργάτες πως με τις παρακάλιες και τη ζητιανιά δε γίνεται τίποτα, πως έπρεπε με την ομαδική τους δράση και δύναμη να επιβάλλουν το δίκαιό τους και τις διεκδικήσεις τους. Έτσι μέσα στους τέσσαρες μήνες που πέρασαν από το εργατικό Συνέδριο του Δεκέμβρη του 1885, με φανατισμό και ενθουσιασμό προπαγανδίστηκε η ιδέα της απεργίας. Ήταν το ζήτημα της ημέρας. Μέρα νύχτα συζητούσαν για την απεργία. Τέτοια ζύμωση είχε γίνει που μερικοί μικροεργοδότες τα χρειάστηκαν και μόνοι τους δέχτηκαν την οχτάωρη δουλειά στα εργοστάσιά τους χωρίς να κατεβάσουν τα μεροκάματα. Μα οι μεγάλοι φαμπρικάντηδες ήταν ανένδοτοι. Ούτε ν’ ακούσουν ήθελαν πως μπορούσαν να καθιερώσουν το 8ωρο. Είχαν εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους και στην υποστήριξη του Κράτους. Γι’ αυτό και τα πνεύματα ήταν πολύ ερεθισμένα.

Η Πρωτομαγιά του 1886 ήρθε και η απεργία κηρύχτηκε από την μια άκρια στην άλλη σ’ όλη τη Βόρεια Αμερική. Οι απεργοί βγήκαν στους δρόμους με κοινό σύνθημα: «Οχτώ ώρες δουλειά. Οχτώ ώρες για μόρφωση και ξεκούρασμα. Οχτώ ώρες ύπνο».

Σε λίγες μέρες οι πιο πολλοί εργοδότες άρχισαν να υποχωρούν. 125 χιλιάδες εργάτες κέρδισαν το οχτάωρο. Έτσι μαζί με όσους είχαν κερδίσει από πριν το 8ωρο έγιναν 150 χιλιάδες. Και ύστερα από ένα μήνα απεργία έφταναν σε 200 χιλιάδες. Ενώ όμως στις περισσότερες βιομηχανικές περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών οι απεργοί κέρδισαν το αίτημά τους, στο Σικάγο η αντίσταση και η αντίδραση των εργοδοτών ήταν πιο οργανωμένη και αποφασιστική. Τα κατάφεραν να μαζέψουν από τις γειτονικές πόλεις μερικές χιλιάδες ασυνείδητους και κίτρινους εργάτες κ’ έτσι κίνησαν τις φάμπρικές τους. Γι’ αυτό στις 3 του Μάη δέκα χιλιάδες απεργοί του Σικάγου μαζεύτηκαν μπροστά σ’ ένα απ’ τα μεγαλύτερα εργοστάσια για ν’ αποδοκιμάσουν τους απεργοσπάστες. Οι φάμπρικες όμως φρουρούντανε από το στρατό και τη χωροφυλακή. Δόθηκε κιόλας διαταγή να χτυπήσουν στην πρώτη «ανταρσία».

Έτσι όταν οι απεργοί άρχισαν να φωνάζουν και να κατακρίνουν τους κίτρινους εργάτες οι αστυνομικοί και ο στρατός έριξαν στο κρέας.

Στην αρχή με τις πρώτες μπαταριές σα να τάχασαν γιατί δεν περίμεναν τη δολοφονική επίθεση. Μα μέσα σε λίγα λεπτά ξαναπήραν θάρρος και ρίχτηκαν με πέτρες και ξύλα ενάντια στο εργοστάσιο που δούλευε. Ο στρατός ξακολούθησε το ντουφεκίδι και σωστή μάχη άρχισε που βάσταξε πάνω από ένα τέταρτο της ώρας. Οι απεργοί αν και δεν είχαν όπλα έδειξαν απαράμιλλο ηρωισμό που θα μείνει αξέχαστος μέσα στην ιστορία του εργατικού κινήματος της Αμερικής. Οι αστυνομικοί τα είχαν χάσει. Είχαν μπροστά τους λιοντάρια και όχι ανθρώπους, γι’ αυτό σε λίγο διαλύθηκαν. Μα απ’ τους στρατώνες του Σικάγου ήρθαν επικουρίες. Οι τοπικές αρχές διάταξαν να χτυπηθούν οι απεργοί και ας χυθεί όσο θέλει αίμα. «Βαράτε τα σκυλιά» ήταν η διαταγή που δόθηκε στο στρατό. Η μάχη ξανάρχισε πεισματικά. Ο αγώνας ήταν σκληρός και άνισος. Οι απεργοί άοπλοι, ο στρατός οπλισμένος. Δε διαλύθηκαν όμως, πάλεψαν και φυσικά στο τέλος η ηρωική τους αντίσταση κλονίστηκε από τις σφαίρες και τις λόγχες της αντίδρασης. Γύρω από τη φάμπρικα όλος ο τόπος ήταν βαμένος από αίμα εργατικό και σπαρμένος από κορμιά απεργών. Έπεσαν πολλοί μάρτυρες της Ιδέας. Πόσοι όμως δεν το ξέρουμε γιατί οι αστυνομικοί δεν άφησαν να γίνει ο απολογισμός της νίκης τους! Πήραν τα πτώματα χωρίς να δώσουν είδηση σε κανέναν που τα έθαψαν.

Την άλλη μέρα οι εργατικές εφημερίδες στιγμάτισαν την κεφαλαιοκρατία για την δολοφονική της επίθεση. Η «Εργατική Εφημερίδα» του Σικάγου μάλιστα δημοσίεψε την παρακάτω ιστορική προκήρυξη:

«Εργάτες!

Ο πόλεμος των τάξεων άρχισε. Χτες τουφέκισαν τους απεργούς εργάτες μπροστά στη φάμπρικα που εργάζονται. Το αίμα τους ζητά εκδίκηση. Ποιος να μην πιστεύει τώρα πως οι τίγρεις που μας κυβερνούν διψούν από εργατικό αίμα. Οι εργάτες όμως δεν είναι πρόβατα. Στην λευκή τρομοκρατία πρέπει ν’ απαντήσουν με την κόκκινη τρομοκρατία. Καλύτερα ο θάνατος παρά η δυστυχία. Αν τουφεκίζουν τους εργάτες, θα τους απαντήσουμε με τέτοιο τρόπο που να μας θυμούνται για πολύ καιρό οι αφεντάδες μας. Η ανάγκη πια μας κάμνει να φωνάξουμε: Σ τ α ό π λ α !

Στες γυναίκες, τα παιδιά των δυστυχισμένων κλαίγανε τον σκοτωμένο πατέρα και άντρα τους. Μέσα στα μέγαρά τους οι πλουτοκράτες γέμιζαν τα ποτήρια τους από σαμπάνια και έπιναν στην υγειά των δολοφόνων που επιβάλλουν την τάξη… Σκουπίστε τα δάκρυά σας εσείς που πάσχετε. Θαρρέψετε! Σκλάβοι σηκωθείτε!».

Η προκήρυξη αυτή έπιασε. Την άλλη μέρα 15 χιλιάδες εργάτες μαζεύτηκαν εκεί που τους καλούσε το καθήκον. Ένα κάρο χρησίμεψε για βήμα κι επάνω απ’ αυτό με τη σειρά μίλησαν οι εργατικοί ηγέτες. Η αστυνομία όσο ήταν μέρα έκανε πως παρακολουθούσε από μακριά την εργατική συγκέντρωση· σχεδίαζε άμα νυχτώσει να επιτεθεί και να θερίσει άλλη μια φορά την εργατιά. Μα βγήκε πολύ γελασμένη όταν κοντά στο σούρουπο 150 αστυνομικοί ρίχτηκαν πάνω στην εργατιά, μια μπόμπα έσκασε ανάμεσά τους και καμιά εικοσαριά από δαύτους τους έκανε κομμάτια. Οι άλλοι τόβαλαν στα πόδια. Πατείς με πατώ σε. Τα όργανα της «τάξης», οι προχτεσινοί δολοφόνοι, μπροστά στην εργατική αυτοάμυνα τόκοψαν λάσπη. Μα πίσω από τους αστυνομικούς ήταν ο στρατός. Ένα Σύνταγμα ολόκληρο που άρχισε να πυροβολεί. Νέο αίμα χύνεται. Πολλοί πληγώνονται και πέφτουν χάμω. Οι εργάτες υποχωρώντας παίρνουν μαζί τους και τους ηρωικούς συντρόφους τους που ήταν χτυπημένοι. Η νύχτα εκείνη πέρασε σε μια αφάνταστη τρομοκρατία και από τα ξημερώματα άρχισε το κυνηγητό της εργατιάς. Χιλιάδες πιάστηκαν και κλείστηκαν στα μπουντρούμια. Ανάμεσα σ’ αυτούς ήταν και δημοσιογράφοι, εργατικοί ηγέτες από τους πιο γνωστούς της Βόρειας Αμερικής. Στις φυλακές έμειναν πολύ καιρό και στο τέλος κράτησαν μόνο οχτώ, τους «πρωτοπόρους», που τους πέρασαν από το κακουργοδικείο.

Το ταξικό δικαστήριο τους καταδίκασε σε θάνατο και το Νοέμβρη του 1886 οι τέσσαρες απ’ αυτούς κρεμάστηκαν και ο πέμπτος λίγες μέρες πριν να γίνει η εχτέλεση, έγινε το κεφάλι του λιώμα καπνίζοντας ένα τσιγάρο που είχε εκρηκτική ύλη. Οι άλλοι τρεις πήραν χάρη και η ποινή τους μετατράπηκε σε καταναγκαστικά δεσμά. Έμειναν εφτά χρόνια στα κάτεργα και όταν είχαν γίνει σωματικά ερείπια από τις κακουχίες τους χαρίστηκε η ποινή.

Τα γεγονότα αυτά που έκαναν μεγάλη εντύπωση σ’ όλη την Αμερική και Ευρώπη, δεν άφησαν φυσικά ασυγκίνητο το οργανωμένο προλεταριάτο. Γι’ αυτό στο Παγκόσμιο Εργατικό Συνέδριο που έγινε […] το 1889, αποφάσισε τιμώντας τη μνήμη των ηρωικών εργατών του Σικάγου να θεσπιστεί η Πρωτομαγιά σα μια διεθνική εργατική γιορτή που την ημέρα αυτή οι οργανωμένοι εργάτες όλου του κόσμου ν’ απεργούν και να εκδηλώνουν σε ομαδικές συγκεντρώσεις το ταξικό τους μίσος ενάντια στην παγκόσμια κεφαλαιοκρατία.

Έτσι καθιερώθηκε η εργατική Πρωτομαγιά που πολλές φορές από τότε βάφτηκε με εργατικό αίμα.

Στην Ελλάδα η εργατική Πρωτομαγιά πρωτογιορτάστηκε στα 1894. Ήταν η πρώτη εργατική εκδήλωση στη χώρα, που έδειχνε την αλληλεγγύη της ελληνικής εργατιάς στο παγκόσμιο προλεταριάτο.

*Όργανο της «Ομοσπονδίας Εργατοτεχνιτών Οικοδόμων Ελλάδας (ΤΜ. ΓΣΕΕ)», φύλλο 80, Κυριακή 28 Απρίλη 1946.

Πηγή: enomenoktistadiko.blogspot.gr

26 Απριλίου 1937: Ο βομβαρδισμός της Γκουέρνικα

Η Γκουέρνικα μετά τον βομβαρδισμό
Η Γκουέρνικα μετά τον βομβαρδισμό

Πολύνεκρη αεροπορική επίθεση κατά της βασκικής πόλης Γκουέρνικα από γερμανούς και ιταλούς εθελοντές αεροπόρους, που συνεργάζονταν με τους εθνικιστές του στρατηγού Φράνκο κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφύλιου Πολέμου (1936-1939). Έλαβε χώρα το απόγευμα της 26ης Απριλίου 1937 κι έμεινε στην ιστορία κυρίως χάρις στον πίνακα του μεγάλου ισπανού ζωγράφου Πάμπλο Πικάσο, που αποτύπωσε μοναδικά τη φρίκη του πολέμου.
Την άνοιξη του 1937 οι εθνικιστές του Φράνκο, έχοντας υπό τον έλεγχό τους το μεγαλύτερο μέρος της Ισπανίας, θέλησαν να διασφαλίσουν την κυριαρχία τους και στο βορά, με την κατάληψη του Μπιλμπάο, της μεγαλύτερης πόλης των ανυπότακτων Βάσκων, που συνεργάζονταν με τη δημοκρατική κυβέρνηση της Μαδρίτης. Το μεγαλύτερο εμπόδιο ήταν η Γκουέρνικα (Γκερνίκα η σωστή της προφορά στα ισπανικά), που βρισκόταν σε στρατηγικό σημείο στο δρόμο για το Μπιλμπάο. Η Γκουέρνικα, στην οποία ζούσαν 5.000 άνθρωποι, αλλά και χιλιάδες Δημοκρατικοί πρόσφυγες. ήταν σημαντική πόλη για τους Βάσκους, γιατί κάτω από μια βελανιδιά στο κέντρο της πόλης συνήθιζε να συνεδριάζει η Βουλή τους.
Η εντολή για τον βομβαρδισμό της Γκουέρνικα δόθηκε από τους φρανκιστές στον αντισμήναρχο Βόλφραμ Φράιχερ φον Ριχτχόφεν, που ήταν επικεφαλής των γερμανών εθελοντών, οι οποίοι είχαν συγκροτήσει τη «Λεγεώνα Κόνδωρ». Τυπικά, η ναζιστική Γερμανία ήταν ουδέτερη στον Ισπανικό Εμφύλιο. Συμμετείχε, όμως, ουσιαστικά στις επιχειρήσεις με μια ομάδα εθελοντών, που ήταν όλοι τους έμπειροι αεροπόροι της Λουτβάφε και πιλοτάριζαν τελευταίου τύπου αεροπλάνα. Όπως παραδέχθηκε αργότερα ο αρχιναζιστής Χέρμαν Γκέρινγκ στη Δίκη της Νυρεμβέργης, οι νεαροί πιλότοι είχαν σταλεί με διαταγή του Ράιχ για να εμποδίσουν την εξάπλωση του Κομμουνισμού, αλλά και να δοκιμαστούν σε συνθήκες μάχης.
Στην επιχείρηση που σχεδίασε ο Ριχτχόφεν θα έπαιρναν μέρος 20 γερμανικά μαχητικά και 3 ιταλικά, τα οποία αποτελούσαν τμήμα του ιταλικού εθελοντικού σώματος, που είχε στείλει ο Μουσολίνι για την υποστήριξη του ομοϊδεάτη του Φράνκο. Τα αεροπλάνα θα επιχειρούσαν πέντε κύματα επιθέσεων, πρώτα στα περίχωρα και στη συνέχεια μέσα στη Γκουέρνικα, με βόμβες των 250 και 50 κιλών και εμπρηστικές του ενός κιλού.

Η Γκουέρνικα φλέγεται μετά την επιδρομή των βομβαρδιστικών του Χίτλερ και του Μουσολίνι

Η Επιχείρηση Επίπληξη (Operation Rugen), όπως ήταν η κωδική της ονομασία, πραγματοποιήθηκε από τις 4:30 το απόγευμα έως τις 7 το βράδυ της 26ης Απριλίου 1937. Ήταν κυριολεκτικά ένας περίπατος για τους πιλότους, καθώς η πόλη ήταν ανοχύρωτη. Οι βομβαρδισμοί ήταν καταιγιστικοί και ανηλεείς, με αποτέλεσμα η πόλη σχεδόν να ισοπεδωθεί και από τις μεγάλες πυρκαϊές που ακολούθησαν. Τα θύματα από τους βομβαρδισμούς ανήλθαν σε 1654 νεκρούς και 889 τραυματίες, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσαν οι αρχές. Πρόσφατες έρευνες μειώνουν τον αριθμό των νεκρών, το πολύ στους 300.Αυτό δεν μειώνει σε τίποτα τη φρίκη της επίθεσης, που ήταν ένα κλασσικό έγκλημα πολέμου, ένα τυφλό χτύπημα και μια πράξη τρομοκρατίας, αφού η επίθεση δεν εκδηλώθηκε κατά στρατιωτικού στόχου. Σύμφωνα με εικασίες που αναπτύχθηκαν αργότερα, οι Γερμανοί θα πρέπει να υπερέβησαν τις οδηγίες των Ισπανών και να εκδήλωσαν την επίθεση με περισσή ένταση, ως αντίποινα για το λιντσάρισμα από Δημοκρατικούς, ενός γερμανού πιλότου, το αεροπλάνο του οποίου είχε πέσει κοντά στο Μπιλμπάο, λίγες ημέρες νωρίτερα.
Οι εθνικιστές, χωρίς να αρνηθούν τον βομβαρδισμό της Γκουέρνικα, έριξαν τις ευθύνες για τις μεγάλες πυρκαϊές και τις εκτεταμένες καταστροφές στους υποχωρούντες Δημοκρατικούς και στις τακτικές της «καμμένης γης» που εφάρμοζαν. Δημοσιογραφικές μαρτυρίες από πρώτο χέρι τούς δικαιώνουν εν μέρει.
Όπως και σε ανάλογες περιπτώσεις την Ελλάδα, η Δημοκρατική Γερμανία ζήτησε συγγνώμη για τις ωμότητες που διέπραξαν οι ναζιστές στην Ισπανία. Στην 60η επέτειο του βομβαρδισμού της Γκουέρνικα το 1997, ο γερμανός πρόεδρος Ρόμαν Χέρτζοχ, με επιστολή τους προς του επιζώντες, τους «έτεινε χείρα φιλίας και συμφιλίωσης, εξ ονόματος του γερμανικού λαού». Το 1998 η γερμανική Βουλή με απόφασή της αφαίρεσε όλα τα ονόματα των μελών της Λεγεώνας Κόνδωρ, που είχαν δοθεί σε γερμανικά στρατόπεδα.

Η Γκουέρνικα του Πικάσο


Την εποχή του βομβαρδισμού της Γκουέρνικα, ο μεγάλος ισπανός ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο ετοίμαζε ένα πίνακα, παραγγελία της Δημοκρατικής Κυβέρνησης της Μαδρίτης, που θα κοσμούσε το Ισπανικό Περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση των Παρισίων. Μόλις πληροφορήθηκε τη μεγάλη σφαγή, ονόμασε τον πίνακα Γκουέρνικα, θέλοντας να εκφράσει την απέχθειά του προς τους στρατιωτικούς «που βύθισαν την Ισπανία στον ωκεανό του πόνου και του θανάτου».
Το έργο του Πικάσο είναι μία τεράστια ελαιογραφία (3,49 x 7,77 μ.), που περιγράφει την απανθρωπιά, τη βιαιότητα και την απόγνωση του πολέμου. Δείχνει ένα σκηνικό θανάτου, με διαμελισμένα ζώα και ανθρώπους, γυναίκες να κλαίνε, κρατώντας νεκρά μωρά και κατεστραμμένα κτίρια. Αρχικά, ο Πικάσο πειραματίστηκε με χρώμα, αλλά τελικά κατέληξε στο άσπρο, το μαύρο και το γκρι, καθώς θεώρησε ότι έτσι δίνει μεγαλύτερη ένταση στο θέμα.
Ο πίνακας εκτέθηκε τον Ιούλιο του 1937 στη Διεθνή Έκθεση των Παρισίων και συγκέντρωσε το γενικό ενδιαφέρον. Στη συνέχεια, περιόδευσε σε μεγάλες πρωτεύουσες του κόσμου, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για την προάσπιση της Δημοκρατίας στην Ισπανία. Μετά την επικράτηση του Φράνκο, το 1939, η Γκουέρνικα βρήκε προσωρινό καταφύγιο στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (ΜΟΜΑ).
Το 1968 ο Φράνκο εξέφρασε την επιθυμία να εκτεθεί ο πίνακας στην Ισπανία. Ο Πικάσο αρνήθηκε και εξουσιοδότησε το ΜΟΜΑ να επιστρέψει τον πίνακα στην Ισπανία, μόλις αποκατασταθεί η Δημοκρατία. Αυτό έγινε το 1975, όταν πέθανε ο Φράνκο κι ενώ ο Πικάσο είχε φύγει από τη ζωή, δύο χρόνια νωρίτερα. Το 1981 η «Γκουέρνικα» επέστρεψε στα πάτρια εδάφη και αποτέλεσε ένα από τα σπουδαιότερα εκθέματα του Μουσείου «Πράδο» της Μαδρίτης. Από το 1992 κοσμεί το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Βασίλισσα Σοφία της Μαδρίτης.

21 Απρίλη 1963 Λαμπράκης, 21 Απρίλη 2014 Μαραθώνιος Βοστώνης -Επιστήμη του Μαραθωνίου

 

 

 

 

Γρηγόρης Λαμπράκης: Η «άλλη» 21η Απριλίου

Από ΒΑΘΥ , Δευτέρα, 21 Απριλίου 2014 | 2:41 μ.μ.

Σήμερα συμπληρώνονται 51 χρόνια από την «άλλη» 21η Απρίλη. Την 21η Απριλίου του 1963, όταν πραγματοποιήθηκε η πρώτη πορεία Ειρήνης, με τον Γρηγόρη Λαμπράκη να ξεδιπλώνει το λάβαρο από τον Τύμβο του Μαραθώνα.

21 ΑΠΡΙΛΗ 1963, η ώρα είναι 8 το πρωί: Ο Γρηγόρης Λαμπράκης, ο βουλευτής της Αριστεράς, ξεδιπλώνει το λάβαρο της ειρήνης και ξεκινά από τον Τύμβο του Μαραθώνα. Παντού η περιοχή είναι «σπαρμένη» με ασφαλίτες και χωροφύλακες για τη διαφύλαξη «του νόμου και της τάξης». Σύμφωνα με το «νόμο», όπως τον έχει υπαγορεύει η κυβέρνηση Καραμανλή, η μαραθώνια πορεία ειρήνης είναι «παράνομη» και η τέλεσή της έχει απαγορευτεί. Ρητά…

ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΙ και παρακρατικοί με πολιτικά έχουν φτάσει στη στροφή της Ραφήνας, για να προστεθούν στις τάξεις των χωροφυλάκων. Εκεί ακριβώς ο Λαμπράκης δέχεται το πρώτο χτύπημα. Τραμπούκοι και ένστολοι πέφτουν επάνω του με λύσσα. Ο Λαμπράκης συνεχίζει. Ξεδιπλώνει την αφίσα με το σύνθημα «42 χιλιόμετρα Μαραθώνας – Αθήνα». Και προχωρά…

ΣΤΟ ΠΙΚΕΡΜΙ, ο Λαμπράκης και οι μαραθωνοδρόμοι που τον συνοδεύουν, αποτίουν φόρο τιμής στον τάφο των πατριωτών που εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς. Οι χωροφύλακες επιτίθενται στους δημοσιογράφους που καλύπτουν την πορεία. Ο Λαμπράκης συνεχίζει…

ΩΡΑ 10 π.μ.: Οι χωροφύλακες συλλαμβάνουν τους μαραθωνοδρόμους που πορεύονται μαζί με τον Λαμπράκη. Ο βουλευτής συνεχίζει μόνος του. Στο 14ο χιλιόμετρο, 30 χωροφύλακες ορμούν επάνω του. Ο εισαγγελέας αποφαίνεται: «Η πορεία ειρήνης συνιστά αδίκημα εις βαθμόν πλημμελήματος, διωκόμενον επ’ αυτοφώρω»! Ο βουλευτής της ΕΔΑ, ο εκλεγμένος εκπρόσωπος του λαού, πέφτει θύμα απαγωγής από ασφαλίτες!

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΩΡΕΣ περιπλάνησης οι απαγωγείς του Λαμπράκη τον αφήνουν κάπου στη Ν. Ιωνία. Το τηλεγράφημα που αποστέλλει  ο βουλευτής προς τις εφημερίδες ξεκινά ως εξής: «Πόθος δημοκρατικού λαού μας διά πορείαν Ειρήνης “Μαραθών – Αθήναι” επραγματοποιήθη». Το τηλεγράφημα: «Δυστυχώς διεπίστωσα ότι δημοκρατία δεν υπάρχει εις την Ελλάδα, όταν εκλεκτοί του λαού κυριολεκτικώς καταρρακώνονται».

Ο ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ, μετά και από εκείνη την ημέρα,  είναι πια εξαιρετικά «ενοχλητικός» για το αμερικανόδουλο μετεμφυλιακό κράτος. Η συνέχεια θα δοθεί ένα μήνα αργότερα…

22 ΜΑΗ 1963: Η επιτροπή Θεσσαλονίκης για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη οργανώνει εκδήλωση στις 7.30 μ.μ. Ομιλητής ο Γρηγόρης Λαμπράκης. Η τρομοκρατία ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Τραμπούκοι και αστυνομία προσπαθούν να ματαιώσουν την εκδήλωση.

ΩΡΑ 8.20 μ.μ. Ο Λαμπράκης ξεκινά από το ξενοδοχείο που διαμένει για να φτάσει στο χώρο της εκδήλωσης. Στη διαδρομή, σε μια απόσταση μόλις 80 μέτρων, δέχεται επίθεση από παρακρατικούς. Οι χωροφύλακες παρακολουθούν…

Ο ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ εισέρχεται στο χώρο της εκδήλωσης. Παρακρατικοί και τραμπούκοι λιθοβολούν το χώρο της συγκέντρωσης. Η αστυνομία παρακολουθεί…

Ο ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ διακόπτει την ομιλία του. Καταγγέλλει «σχέδιο δολοφονικής απόπειρας» εναντίον του. Καθιστά υπεύθυνη την κυβέρνηση και τις αρχές. Η Αστυνομία παρακολουθεί…

ΩΡΑ 10.15 μ.μ. Ο Λαμπράκης κατεβαίνει από την αίθουσα της συγκέντρωσης. Η κυκλοφορία στο δρόμο έχει απαγορευτεί. Παντού ασφαλίτες και χωροφύλακες. Κινείται προς το ξενοδοχείο. Απόσταση 80 μέτρα. Σε απόσταση 8 μέτρων από το βουλευτή ακούγεται το μαρσάρισμα μοτοσικλέτας. Ο οδηγός του τρίκυκλου με σκεπασμένο τον αριθμό, πέφτει πάνω στον Λαμπράκη. Ο συνεργός του στην καρότσα χτυπά το βουλευτή στο κεφάλι. Τον ρίχνουν στην άσφαλτο. Στο σημείο σχηματίζεται μια λίμνη αίματος…

27 ΜΑΗ 1963: Μετά από άνιση μάχη που κράτησε 5 μέρες στην εντατική, , στη 1.22 τα ξημερώματα, ο υφηγητής της Ιατρικής, ο πρωταθλητής στους στίβους, ο μάρτυρας της Ειρήνης και της Δημοκρατίας, ο βουλευτής της Αριστεράς, ο Γρηγόρης Λαμπράκης, αφήνει την τελευταία του πνοή.

Το κράτος που είχε δολοφονήσει τον Λαμπράκη, το κράτος που είχε στηθεί πάνω στις βόμβες ναπάλμ, που έχτιζε «Νέους Παρθενώνες» στη Μακρόνησο, που στις εκλογές του ψήφιζαν και τα «δέντρα», τέσσερα χρόνια αργότερα, ανήμερα της πρώτης πορείας Ειρήνης, θα παραχωρούσε την διαχείριση των υποθέσεων των προυχόντων του στους Παττακούς, στους Παπαδόπουλους και στους Μάλλιους…

Μέρα μνήμης…

 

 

 

 

 

 

Νηστίσιμες συνταγές για την Καθαρά Δευτέρα

 

 

Αποστόλης Ζυμβραγάκης-http://e-didaskalia.blogspot.gr/

 

tn_2220185_m
 1. Κεφτέδες καλαμαριού
Υλικά

½ κ. καλαμάρια

100 γραμμ. φρυγανιά τριμμένη
1 αυγό
1 μεγάλο κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο
½ ματσάκι μαϊντανό
½ ματσάκι δυόσμο
1 φλιτζάνι ξύδι
½ σφηνάκι ούζο
αλάτι & πιπέρι
Ελαιόλαδο για τηγάνισμα

Εκτέλεση

Πλένουμε καλά τα καλαμαράκια. Χρησιμοποιούμε όλα τα μέρη του και πλοκάμια και κοιλιά. Στο τελευταίο ξέπλυμα τα αλείφουμε με λίγο ξυδάκι. Το ξύδι βοηθάει για να μην σκάει το καλαμάρι στο τηγάνισμα. Αλέθουμε τα καλαμαράκια στο μούλτι, με λίγο ξύδι και λίγο ούζο. Το υγρό θα τα βοηθήσει να πολτοποιηθούν. Ρίχνουμε το μείγμα σε ένα μπολ και προσθέτουμε τα πράσινα μυρωδικά. Προσθέτουμε και το αυγό χωρίς να το χτυπήσουμε. Οι πρωτεΐνες του αυγού θα κολλήσουν τα υλικά μεταξύ τους. Αλατοπιπερώνουμε. Ανακατεύουμε καλά, ώστε να ενωθούν οι γεύσεις και προσθέτουμε την φρυγανιά για να σφίξει το μείγμα. Πλάθουμε με βρεγμένα χέρια. Δεν χρησιμοποιούμε αλεύρι για να μην μαυρίσει το λάδι μας. Τηγανίζουμε σε καυτό ελαιόλαδο.

Γαρνίρουμε με φέτες λεμονιού και μαϊντανό.

ΤΙΡ: Δεν προσθέτουμε ελαιόλαδο. Αρκεί το ότι θα τηγανίσουμε τους κεφτέδες μας σε ελαιόλαδο.
Μπορούμε να παραλείψουμε το αυγό για να γίνουν οι κεφτέδες μας νηστίσιμοι.
tn_7267908_m 
2. Πικάντικες πατάτες φούρνου
Υλικά 
       
1 κιλό πατάτες ακαθάριστες καλά πλυμένες 
4 κρεμμυδάκια φρέσκα ψιλοκομμένα 
3 ντομάτες ψιλοκομμένες
4 σκελίδες σκόρδο αλεσμένο
1 κουταλιά σούπας φρέσκο θυμάρι ή μισή ξερό
2 φύλλα δάφνης
Πάπρικα
2 πιπεριές κόκκινες καυτερές ψιλοκομμένες
αλάτι-πιπέρι
ελαιόλαδο
3 κουταλιές σούπας μουστάρδα
Εκτέλεση

Πλένουμε τις πατάτες καλά. Τις κόβουμε σε ακανόνιστα κομμάτια, τις βάζουμε σε ένα ταψί. Ρίχνουμε όλα τα υλικά μαζί. Ανακατεύουμε και ψήνουμε σε προ θερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς, για 50λεπτα περίπου.

tn_1489451_xl 
3. Γαρίδες με κόκκινη σάλτσα και πιλάφι
Υλικά

1kg γαρίδες

χυμό από 1/2 λεμόνι
1/2 φλυτζάνι του τσαγιού ελαιόλαδο
2 μέτρια ξερά κρεμμύδια
1 σκελίδα σκόρδο
1 κουταλιά της σούπας ψιλοκομμένο μαϊντανό
3-4 ντομάτες
ελάχιστη ζάχαρη
αλάτι – πιπέρι – πάπρικα
2 φλυτζάνια του τσαγιού ρύζι Καρολίνα

Εκτέλεση

Πλένουμε και καθαρίζουμε τις γαρίδες. Σε μια κατσαρολίτσα ζεσταίνουμε νερό με το χυμό μισού λεμονιού και τις σιγοβράζουμε για 5 λεπτά. Τις στραγγίζουμε και κρατάμε το ζουμί τους.


Καθαρίζουμε τα κρεμμύδια και το σκόρδο και τα ψιλοκόβουμε. Ξεφλουδίζουμε τις ντομάτες και τις περνάμε από τον μύλο των λαχανικών. Σε ένα αντικολλητικό τηγάνι ζεσταίνουμε το λάδι και σοτάρουμε ελαφρά το κρεμμύδι και το σκόρδο. Προσθέτουμε τις λιωμένες ντομάτες, τον μαϊντανό, τη ζάχαρη, το αλατοπίπερο, την πάπρικα, και αφήνουμε τη σάλτσα να σιγοβράσει. Πέντε λεπτά πριν σβήσουμε τη φωτιά, προσθέτουμε τις γαρίδες.

Σε άλλη κατσαρόλα βάζουμε 3 1/2 φλυτζάνια υγρό – το ζουμί από τις γαρίδες συμπληρωμένο με νερό – και αλάτι. Μόλις βράσει, προσθέτουμε το ρύζι, ανακατεύουμε, σκεπάζουμε την κατσαρόλα, χαμηλώνουμε τη φωτιά στο ελάχιστο και αφήνουμε το ρύζι να σιγοβράσει για 20 λεπτά.


Σερβίρουμε το ρύζι περιχυμένο με τη σάλτσα.

tn_641127_m
4. Κορμός Χαλβά με ταχίνι
Υλικά

500gr Σοκολάτα κουβερτούρα

450gr Ταχίνι
50 gr Σησαμέλαιο
100 gr φιστίκι Αιγίνης καβουρντισμένο ανάλατο
200 gr Χαλβά βανίλια
200 gr Χαλβά κακάο
Φλούδα 1 Πορτοκαλιού
Λαδόκολλα

Εκτέλεση

Κόβουμε τον χαλβά σε μεγάλα κυβάκια. Τρίβουμε σε τρίφτη την επιφάνεια του πορτοκαλιού και κρατάμε το τρίμμα της φλούδας.

Λιώνουμε την κουβερτούρα σε σκεύος μπεν μαρί. Είναι πιο εύκολο αν πρώτα την έχουμε τεμαχίσει με τη βοήθεια ενός μεγάλου μαχαιριού.
Προσθέτουμε μέσα το ταχίνι και το σησαμέλαιο και ανακατεύουμε καλά.
Προσθέτουμε και τη φλούδα από μισό πορτοκάλι και ανακατεύουμε.
Σε φόρμα κορμού στρώνουμε χαρτί ζαχαροπλαστικής και απλώνουμε λίγο από το μίγμα σοκολάτας στον πάτο. Από πάνω ρίχνουμε μια στρώση από κυβάκια χαλβά και λίγα φιστίκια.
Από πάνω σκεπάζουμε με μια στρώση λιωμένης σοκολάτας, και συνεχίζουμε με τις στρώσεις χαλβά και φιστικιού. Φροντίζουμε στην κορυφή να στρώσουμε την τελευταία στρώση σοκολάτας και από πάνω βάζουμε “ξαπλωμένα” δυο μεγάλα κομμάτια χαλβά για να κάθεται ο κορμός όταν τον βγάλουμε από την φόρμα.
Τον βάζουμε στο ψυγείο να κρυώσει.
Όταν είναι έτοιμος τον αναποδογυρίζουμε σε μια πιατέλα και αφαιρούμε την λαδόκολλα.
Είναι έτοιμος και πολύ γευστικός!
 
tn_4537399_m
5. Φάβα με καραμελωμένα κρεμμύδια και ρόκα
Υλικά

½ φλιτζάνι ελαιόλαδο

2 κουταλιές επιπλέον ελαιόλαδο
1 μέτριο κρεμμύδι
1 φλιτζάνι φάβα
5-7 φλιτζάνια νερό
αλάτι
3 κουταλιές ελαιόλαδο

Για τη γαρνιτούρα
2 μεγάλα κρεμμύδια
3 κουταλιές ελαιόλαδο
2 ματσάκια ρόκα
1-2 κοφτές κουταλιές ζάχαρη
3-4 κουταλιές σέρι ή ξίδι μπαλσάμικο

Εκτέλεση

Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνουμε 1/3 του φλιτζανιού λάδι. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το ψιλοκόβουμε. Το προσθέτουμε στην κατσαρόλα και το μαραίνουμε για 6-8 λεπτά. Προσθέτουμε τη φάβα και ανακατεύουμε για 1-2 λεπτά. Ρίχνουμε αρκετό νερό ώστε να καλυφθεί η φάβα. Σκεπάζουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε να πάρει βράση σε μέτρια φωτιά. Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία, ξεσκεπάζουμε και την αφήνουμε σε χαμηλή φωτιά, ανακατεύοντας συχνά με σύρμα για να μη κολλήσει. Χρειάζεται περίπου 1½ ώρα μέχρι η φάβα να διαλυθεί τελείως. Όσο μαγειρεύουμε, προσθέτουμε λίγο νερό. Όταν η φάβα αποκτήσει υφή ρευστού πουρέ, την αποσύρουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε αλάτι. Τη σκεπάζουμε με ένα πανί και την αφήνουμε για 1 ώρα. Το μείγμα θα είναι αρκετά πηχτό.


Καθαρίζουμε τα 2 κρεμμύδια και τα κόβουμε σε φέτες. Σε ένα μεγάλο, κατά προτίμηση, μαντέμι ή αντικολλητικό τηγάνι ζεσταίνουμε τις 3 κουταλιές λάδι σε μέτρια φωτιά και ρίχνουμε τα κρεμμύδια. Χαμηλώνουμε τη φωτιά και τα μαγειρεύουμε για περίπου 30 λεπτά ή μέχρι να πάρουν βαθύ κεχριμπαρένιο χρώμα. Προσθέτουμε τη ζάχαρη κι ανακατεύουμε. Συνεχίζουμε το μαγείρεμα για ακόμα 5-10 λεπτά, μέχρι να βαθύνει περισσότερο χρώμα τους. Πλένουμε τη ρόκα και την χοντροκόβουμε. Την προσθέτουμε στο τηγάνι, το σκεπάζουμε και μαγειρεύουμε μέχρι να μαραθεί, περίπου 6-7 λεπτά. Αλατίζουμε ελαφρώς και προσθέτουμε το ξίδι. Σερβίρουμε τη φάβα σε μια πιατέλα και γαρνίρουμε με το μείγμα κρεμμυδιού και ρόκας.

http://e-didaskalia.blogspot.gr/

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΕΦ ΤΟΥ ΠΟΔΗΛΑΤΟΥ ΚΑΦΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΑ …Μαρινάδα για τις μπριζόλες της Τσικνοπέμπτης

Μαρινάδα για τις μπριζόλες της Τσικνοπέμπτης.

Tag Cloud

βιβλιαράκια||bookies

the books gave Matilda a hopeful and comforting message: you are not alone

Discover

A daily selection of the best content published on WordPress, collected for you by humans who love to read.

Lina's Cosmos

welcome to my cosmos!!! Μεγάλες δόσεις από Βιβλία, συγγραφή, δημιουργική γραφή, healthy tips με συμπληρώματα διατροφής και βότανα, φυσικές συνταγές καθώς και ιδέες για χειροποίητα δώρα.Προσθέστε φαντασία και καλή απόλαυση!!!

scientificlove

Physics, Chemistry, Psychology, entertainment, social network

Περιδιαβαίνοντας

- Passing through the Αrts, culture and civilization, nature and human

SKYLINE REPORTS

comedy magazine

Prosecco Trail

Welcome to a space about sparkling wine, winemakers and lost empires along the trails of the Alps and Adriatic Sea.

Iva Roskin

ivaroskin.wordpress.com

Adventure Travel Nepal

Nepal tour operator and trekking agent

Kula Kunywa

Tales of Taste

zumpoems

Zumwalt Poems Online

The Friendly Ghost.

An online Diary of a Greek girl that wanna be an artist

Stories That Are All True

...and some of them actually happened.

Arts Discourse

"berlari bolak-balik"

fotografia najwidoczniej realna

Wszystko, co nie pozwala przejść obojętnie...