Αμπέλι β , vigneto b, vignoble b, mahastian b, weinberg b, vinamar jaistandus b, vinbergxardenon b, vinya b, vinograd b, vinea b, vynuogynas b, vinja b, wijngaard b, viinitarha b, winnica b, vinha b, vie b, vinice b

Posts tagged ‘United States’

Anti-alcohol posters in the Soviet Union-Οι σύντροφοι είχαν δίκιο ο αλκοολισμός είναι αρρώστεια το αλκοόλ με μέτρο είναι αναγκαίο, τουλάχιστον για τον βάρβαρο καπιταλισμό που ζούμε.

Από  http://www.wineterroirs.com

Soviet_anti-alcohol-just_say_noJust say noHere comes New Year, a time of unrestrained excesses worldwide and I thought it might be well timed to have a visual reminder of the dangers we face when we raise our glass or grab a bottle.
These posters remind us of the Soviet Union’s and Russia’s long-running struggle with a national plague, chronic drunkenness among a sizeable part of its male population. This fight took many forms including a total prohibition try during the Gorbatchev years, and state-employed artists provided dozens of images to move workers away from disastrous overdrinking habits.
This problem never really went away and a couple years ago, a new Russian law restricted the sales of alcohol after certain hours, thus closing off the access to the wine and vodka aisles in supermarkets. The St Petersburg government recently added amendments to widen the hours during which alcohol couldn’t be purchased.
With the growing prosperity and travel capacity, airlines are also faced with an increasing number of unruly passengers getting into brawls during flights after excessive drinking, and the authorities consider forbidding in-flight booze sales. I noticed myself when I flew on Aeroflot earlier this year that the flight attendants didn’t offer vodka anymore, you had to pay for it. Russia is not Russia anymore…
Soviet_anti-alcohol_prisonners_of_drinkingPrisonners of drinkingSoviet_alcohol_exchangedSad exchangeSoviet_anti-alcohol_riche_culture_interieureDiverse inner lifeSoviet_anti-alcohol_and_they_call_us_pigsAnd they’re calling us pigs…Soviet_anti-alcohol_dont_buy_counterfeit_boozeThe worst ennemy of the black-marketeerSoviet_anti-alcohol_down_with_drinkers-say_it_loud1929Down with drinkers – Say it Loud ! 1929Soviet_anti-alcohol_ennemy_of_reasonThe ennemy of reasonSoviet_anti-alcohol_have_mercy_for_unborn_childHave mercy for the unborn childSoviet_anti-alcohol_clean-upClean up !Soviet_antialcohol_calendar_leavesToo lateSoviet_anti-alcohol_dont_drink_dad_1929Dad, don’t drink !Soviet_anti-alcohol_eradicate_this_evil1959Eradicate this evil (1959)Soviet_anti-alcohol_na_zdrovye_1969Na Zdrovye… (1969)Soviet_anti-alcohol_no_drunk_workers1966No drunk workers (1966)Soviet_anti-alcohol_not_a_drop1961Not a drop ! (1961)Soviet_anti-alcohol_overcomeOvercomeSoviet_anti-alcohol_party_hangoverRemember you need to wake up early tomorrow morningSoviet_anti-alcohol_cultural_revolution1930Cultural revolution (1930)Soviet_anti-alcohol-sexual_failureCollateral casualtySoviet_anti-alcohol-russian_fieldRussian fieldSoviet_anti-alcohol-hangalcOholSoviet_anti-alcohol-drunks_outDrunkards out !Soviet_anti-alcohol-change_for_the_betterChange for the betterSoviet_anti-alcohol-dont_be_drunkDon’t be drunk !Soviet_anti-alcohol-crime_accompliceCrime accompliceSoviet_anti-alcohol-behind_vodka_barsBehind vodka barsSoviet_anti-alcohol-ennemy_of_cultural_revolutionEnnemy of the cultural revolutionSoviet_anti-alcohol_stop_1929Stop ! (1929)Soviet_anti-alcohol-slippery_behaviourSlippery behaviourSoviet_anti-alcohol_shameShame !Soviet_anti-alcohol-dont_dare1989Don’t dare ! (1989)Soviet_anti-alcohol-chooseSwappedSoviet_anti-alcohol_you_drink-your_family_is_hungry1930You drink, your family is hungry (1930)Soviet_anti-alcohol-where_is_the_family_moneyWhere is the family money ?Soviet_anti-alcohol-was_given_wine-became_crazyWas given wine, lost his mindSoviet_anti-alcohol-vodka_bad_for_your_heartBad for your heartSoviet_anti-alcohol-vodka_bad_for_productionVodka bad for productionSoviet_anti-alcohol-the_fallKeep your headSoviet_anti-alcohol-the_river_starts_with_a_creekThe river starts with a trickleSoviet_anti-alcohol-stop_samogonStop samogon ! [samogon is moonshine]Soviet_anti-alcohol-time_to_stop_collective_madnessTime to stop this collective madnessSoviet_anti-alcohol-why_not_change_labelJust switch labels [fruit juice in the place of 19%-strong white wine]Russian_advertising_on_dangers_for_drinking_womenModern anti-alcohol ad targeting womenOriginal text :Чрезмерное потребление пива влияет на женственность. Это приводит к ростуволос на лице и резкому запаху тела за счет увеличения мужских гормоновExcessive consumption of beer affects feminity. It leads to an increase infacial hair and body odor because of an increase in male hormonesSoviet_happy_family_1956Healthy family :Children : happiness of the family and the nation’s future (1950)

Advertisements

Top Wine Trends for 2014

http://www.wine-searcher.com
Top Wine Trends for 2014

© Fotolia

Tyler Colman polishes his crystal ball and looks ahead to the next 12 months in wine.

 

 

Counterfeiting:

After the excitement of the Rudy Kurniawan trial, will wine counterfeiting diminish in 2014? Michael Egan, a fine-wine expert based in Bordeaux who testified at the trial, notes shifts. “All the recent activity has made the top domaines redouble their efforts to prevent counterfeiting and bolster record keeping.”

He says that the recent activity of the Department of Justice will have a chilling effect, making the U.S. a less likely place of fabrication. China, however, continues as a locus. Thus, to keep the American market as clean as possible, Egan suggests inspections by U.S. Customs on imported wines.

Rising consumption:

Late in 2013, a report from Morgan Stanley analysts in Australia made a bold claim: the world is running short on wine. Although wine industry experts and insiders around the world disputed the claim, the meme gathered steam in the media, and, for a few weeks at least, lots of people who wouldn’t normally talk about wine were discussing the shortage and picking up bottles.

That may have played a part in pushing wine sales higher in the U.S., the world’s largest wine market. If figures show that wine sales increased in 2013, it would be the twentieth consecutive year of increasing per-capita consumption. Indeed, interest in wine remains high, and growing – even economic downturns haven’t derailed the wine train in America.

But threats loom, foremost among them craft beer and cocktails. The rising quality of craft beer, often at a lower price than wine, and the rising interest in mixology and flavored vodkas (cinnabon flavor, anyone?) could peel off marginal wine drinkers. Younger drinkers, though, are ecumenical and often like to sample a variety of drinks.

Super-somms:

A decade ago, critics bestrode the wine world, swirling wines, spitting out points, and moving markets. Today, a placement on a top wine list can be a bigger boost for sales. Sommeliers, particularly in America, are the new influencers. But, with social media, room remains for many voices.

L-R: Patrick Cappiello, sans saber, conducts a wine tasting; La Grange Tiphaine's Damien Delecheneau is on Cappiello's list of up-and-coming producers

© Melissa Hom/La Grange Tiphaine | L-R: Patrick Cappiello, sans saber, conducts a wine tasting; La Grange Tiphaine’s Damien Delecheneau is on Cappiello’s list of up-and-coming producersWider view:

One trend, particularly for restaurants, is a shift away from Champagne toward other bubbles, according to Patrick Cappiello, who presides over New York restaurant Pearl & Ash aka “Sabertown USA.” Frequently found astride the bar, saber in hand, Cappiello decapitates more bottles in a week than most of us will do in a lifetime. He cites such strong interest in “grower Champagne” over the past few years that the wines have become hard to find in the market. “As a result,” he says, “importers and wine buyers will have to look to new or forgotten areas.” Top on his list of such places are the Loire Valley and Northern Italy, including producers La Grange Tiphaine and Ca’ dei Zago.

As with bubblies, rising prices for domaine and estate wines from many established regions will continue the push by consumers and sommeliers to explore new or emerging regions. Beneficiaries of this trend will continue to be New York State riesling, Greek wines, indigenous varieties of Spain and Italy, and wines from central Europe (including, perhaps, Moldova, benefiting from Secretary of State John Kerry’s brief winery visit there in December).

Auctions:

Collectors will continue to broaden their interest in Burgundy, pushing beyond Domaine de la Romanée Conti in 2014. Jamie Pollack, managing director of Zachys Wine Auctions for North America, reports that Domaines Dujac, G. Roumier, Rousseau, and Leroy saw more bidding last year. The auctioneer says that provenance matters because bidders have become “more and more educated in understanding the importance of how the wine has been stored and where it was purchased.” Lots with pristine provenance – particularly those wines sold straight from the producer’s cellar – have fetched impressive premiums this year.

Meet the author, also the publisher:

As the Great Recession wreaked havoc on traditional media and publishing, newspapers and publishers have closed or been sold as journalism seeks a new business model. With its relatively small but educated and affluent readership, self-publishing has proven viable and accepted with books from the likes of Allen Meadows, Neal Martin and Peter Liem in recent years. This trend will continue in 2014. Blogs, newsletters and social media can also be forms of self-publication, needless to say.

Clever use of Twitter boosts everything from books to Beyoncé

© Houghton Mifflin Harcourt/ Especial/Notimex | Clever use of Twitter boosts everything from books to BeyoncéGet Beyonc’d?

Wineries have, on the whole, been reluctant and late adoptors of social media. But 2013 has demonstrated that Twitter sells. Take, for example, Richard Betts’ “scratch and sniff” wine book, which skyrocketed to number 10 on the New York Times bestseller list thanks to promotion on Twitter. Or Beyoncé’s surprise year-end album. The album’s launch was announced via social media on the day it was released and shot to the top of the charts within hours.

Many producers have been all thumbs when it comes to social media but will start putting their digits to better use on their smartphones. Some of that will involve better tracking and engagement on social media; others could implement geolocation such as “geofencing” from VinTank, which helps wineries track the locations of mailing list customers visiting wineries nearby (with their consent).

Red wine, not red tape:

There’s hope that consumers will achieve more unfettered access to wine. In November, a group of representatives of 21 Pacific Rim countries met with an eye to reducing what Robert Koch of California’s Wine Institute called “burdensome and duplicative” regulations; between 1990 and 2012, wine has tripled to $23 billion in the region.

In the U.S., the formation of a group representing wine consumers’ rights, the American Wine Consumer Coalition, augurs well for more voices in the discussion on America’s own complex, burdensome and duplicative regulatory structure.

 

What to Drink in 2014 With Oz Clarke

 

In his new book, Oz Clarke selects "great wines that don't cost the earth," including Sociando-Mallet

 

Published by Wine-Searcher.com

© Pavilion Books/Wine-Searcher | In his new book, Oz Clarke selects “great wines that don’t cost the earth,” including Sociando-Mallet

In this excerpt from Clarke’s latest guide, he suggests the top end of the red wine world is out of control.

 

 

“You begin to wonder about statistics after a year like 2012. Everyone was predicting that wine production was remorselessly on the up, that global warming was releasing thousands of hectares every year for new vineyards where the grapes would never have ripened before, from Canada to southern Chile, from Scandinavia to the southern tip of Tasmania and, of course, in the vast, uncharted hinterland of China.

 

But it didn’t work out like that. 2012 was the smallest harvest since records began in 1975. If you were in northern and western Europe your crop was ruined by a murderous summer – it left growers gazing at a soggy handful of grapes at harvest time that could be as little as 10% of the normal crop. Some vineyards didn’t pick at all. Others, like several famous properties in the great sweet wine area of Sauternes, said they would release no wine, the quality was so poor. In New Zealand they didn’t think they’d have a crop until the sun finally came out after the date they’d usually finished picking.

 

Elsewhere, a vicious and ruthless drought decimated crops in central and southern Europe, and in considerable chunks of the Americas and Australasia. At least the quality is often good, but the volumes are frequently wretched. No one predicted any of this chaotic climate turmoil. And clearly no one is capable of predicting the next few years, let alone decades, either.

 

So what does all this mean? Well, for a start prices are heading upwards. But, please, let’s not all start weeping into our wine glasses. Too many wine producers are making no money. Too many are running at a loss. It’s easy for us to squeal and complain about the relentless rise in the cost of our Cabernet, but if we strip out the effect of duties and taxes, in most countries the typical price of wine is less than it was five years ago. Vineyard labour costs more, bottles, labels, corks cost more, transport and shipping cost more, but we still expect to pay less for the wine in our glass.

 

It can’t go on, and a small vintage, smaller than the global appetite requires, will force prices higher, and we will have to get used to the new reality. Wineries and vineyards need investment and profit just like any other business. Yet half the time we seem to think that the producers are in it for a laugh…

 

Clarke opts for the basic labels of Châteauneuf-du-Pape over the super-cuvées

© AFP | Clarke opts for the basic labels of Châteauneuf-du-Pape over the super-cuvées

Whenever I do consumer blind tasting tests, the majority of my recommendations are in the £7–10 ($10–15) band, which allows everyone to make some profit and gives us a fair deal at the same time as really tasty flavours in the glass. And over £10, over £20, does the wine keep on getting better and better? Well, yes and no. If you’re buying from a popular area like Bordeaux or Burgundy, Napa Valley in California, Yarra Valley in Australia, Ribera del Duero in Spain or Piedmont in Italy, you’re not going to find much that’s exciting to drink below £10; indeed, much of the good stuff starts at nearer £20, then sweeps off into the stratosphere. If you’re feeling flush, should you choose these trendy wines even higher up the price scale?

 

Actually, no. The top end of the red wine world especially is increasingly out of balance and out of control. The reputations of wines – and their prices – are increasingly created by the marks out of 100 doled out by a handful of übercritics, led by the American Robert Parker. The preferred style is rich, lush, alcoholic, oaky, thick in the mouth, frequently difficult to drink and surprisingly similar to other 95–100 pointers from all corners of the Earth.

 

The wines that are most rewarded are not those of arresting, original, unique flavours but ones that have understood the formula demanded for a juicy high mark. Many famous areas – such as Châteauneuf-du-Pape, Rioja, Ribera del Duero, Tuscany, Napa, Barossa – make super-cuvées to try to snaffle the magic 95–100 mark. They are hardly ever as good to drink as the basic label of the property.

 

Often nowadays you’ll find a wine labelled ‘Tradition’ or ‘Classic’ or some such term, and this, strangely, will be the cheapest offering. Buy it. This is the wine that hasn’t been mucked about with – over-ripened, over-oaked, over-extracted – to try to please a few globetrotting critics. This is the one the owner and the winemaker will drink. Old-fashioned French restaurants often used to hang out a sign saying ‘Le patron mange ici’ – ‘the owner eats here’. Well, the owners don’t drink the absurdly priced super-cuvées, they drink the basic wine. So should we…

 

That’s if Dr Scarborough will let us. We ushered in the New Year of 2013 with a report from a Dr Scarborough at Oxford University that said we should forget all that tosh about wine being good for us, that it kept the ticker going, calmed our stress levels and generally made us nicer people. My doctor reckons three or four glasses of wine a day is fine. Not so Dr Scarborough. A quarter of a glass of wine per day! I suspect he’d prefer us to drink nothing, especially since he described half a glass a day as ‘bingeing’. Whatever happened to the hundreds of years past when wine was thought of as good for you? Did we all get exhausted by proclaiming wine’s beneficial features and so dropped our guard just long enough for this cohort of thin-lipped puritans to slither out from the shadows? A quarter of a glass a day?

 

Luckily there are still universities that think three or four glasses a day are good for you. I’ve seen reports from Mediterranean universities suggesting a bottle to a litre isn’t a bad idea. And they live longer down there, don’t they?

 

So, with concern for my health to the fore, I’m delighted to try to reduce my alcohol intake – by giving up over-oaked, over-strong, heavy-bottled red monsters in particular. I’ll drink lower alcohol, but I’ll stick to 3–4 glasses a day, if the good doctor doesn’t mind.

 

Clarke is in the mood to drink sauvignon, chardonnay, and pinot noir from New Zealand

© Bob Campbell | Clarke is in the mood to drink sauvignon, chardonnay, and pinot noir from New Zealand

There’s no better place to start than New Zealand. 2012 has produced the best Marlborough Sauvignons for years – tangy, cool, refreshing. Add world-class Chardonnay and Pinot Noir and I’ll be drinking Kiwi. Australia’s Chardonnays are the most restrained they’ve been for ages and Western Australia is creating tons of flavour in whites at 12.5% alcohol and reds at not much more. South Africa, too, is embracing fabulous cool Syrahs and Cabernets, and superb Sauvignons from all around the coast.

 

Chile’s reds and whites are glowing with balance and fruit right now, so I’ll be drinking Sauvignon, Chardonnay, Pinot Noir, Cabernet and Carmenère, and Argentina’s Malbecs and Torrontés are more scented than ever. I’ll need to up the alcohol a bit in California to encompass the rich delights of Paso Robles and Napa, but Lodi is my bargain tip and Sonoma’s coolest crannies are delivering some Chardonnay and Pinot Noir beauties. And don’t forget West Coast Syrah. On the East Coast, Virginia does highly original reds and superb Viognier to challenge the tangy Rieslings of New York and Ontario’s nutty Chardonnays.

 

France has a wonderful array of styles and vintages available. You can still find lush, ripe 2009s and elegant, focused 2010s, but although 2011 wasn’t thought of as much of a vintage, the wines are lighter, less alcoholic and deliciously refreshing. Great Beaujolais, juicy Rhône and Languedoc reds and whites, and easy-going Burgundies, Bordeaux and Loire reds will keep me happy.

 

There are signs that Spain is tiring of too much alcohol and oak, so count me back in for Rioja, Ribera del Duero and Garnacha, as well as Rueda and Albariño whites. Portugal has Vinho Verde – dry, tangy, low in alcohol – to balance rich but satisfying Douros and Alentejos. In Italy, Piedmont is producing a far more approachable style of red than even a few years ago. I’ll drink those, and Sicily’s reds too, with fragrant whites from Alto Adige, Marche and Campania. Greece is full of originals, Cyprus is starting to stir, Lebanon’s reds are lush and sultry, while Turkey’s are scented yet muscular. And at last Bulgaria is waking up again.

 

Further north, Austrian Grüner Veltliner and Riesling seem to keep improving – so refreshing, restrained in alcohol – and I’m discovering the delights of German Pinot Noir while rediscovering the beauty of pure, cool Rieslings from the Mosel and Rhine Valleys. While I contemplate all this – and still taste rather than drink offerings from India, Thailand and China for now – I’ll crack open bottles of Blighty’s best – England’s world-class fizz.”

 

Oz Clarke’s “World-Class Wines That Don’t Cost the Earth”

 

Whites:

 

Dureuil-Janthial Rully Blanc, Côte Chalonnaise, France

 

Grosset Springvale Watervale Riesling, Clare Valley, Australia

 

Juliusspital Würzburger Abstleite Silvaner Kabinett, Würzburg, Germany

 

Gerovassiliou Malagousia, Halkidiki, Greece

 

McWilliam’s Mount Pleasant Lovedale Semillon, Hunter Valley, Australia

 

Eben Sadie Palladius, Swartland, South Africa

 

Reds:

 

Quinta do Crasto Touriga Nacional, Douro, Portugal

 

Fabre Montmayou Grand Vin, Mendoza, Argentina

 

Viña Leyda Las Brisas Pinot Noir, Leyda Valley, Chile

 

Man O’ War Syrah, Waiheke Island, New Zealand

 

Château Sociando-Mallet, Haut-Médoc, France

 

Sherries:

 

González Byass Una Palma, Jerez, Spain

 

Valdespino Fino Inocente, Jerez, Spain

 

* “Oz Clarke’s Pocket Wine Book 2014” is published by Pavilion Books at $14.95.

 

Turning Frozen Grapes to Gold

Wine Enthusiast Magazine

Nature‘s frozen alchemy turns grapes to gold.

 

 

 

In the harsh winters of Germany, Canada and Upstate New York, winemakers have done for centuries that which alchemists strived to do in antiquity—create gold. Through manipulation of water, earth and vines, these masters transform the thin juice of grapes into a viscous nectar. Months after fall harvest, select clusters of Riesling, Vidal and the occasional Cabernet Franc remain on the vine, risking threats from mold and hungry vineyard pests. They hang in anticipation for that one bitter cold night in January, where they finally freeze solid—from pips to skin. Why would a vinter want frozen grapes? There is purpose, and there is desire, and the vintner has liquid gold on his mind. It is from frozen grapes that these modern-day alchemists create decadent ice wine—a golden elixir so sweet and vibrant, it’s as if joy and youth and even the summer sunshine are contained in every drop.

Γαλλία: Ακριβότερος ο καφές για τους… αγενείς πελάτες

 

Γαλλία: Ακριβότερος ο καφές για τους… αγενείς πελάτες

 

Μία καφετέρια στη γαλλική Ριβιέρα, χρεώνει λιγότερο τον καφέ στους πελάτες που είναι ευγενικοί

Τα μικρά παιδιά μαθαίνουν από τη μαμά τους να λένε πάντα «ευχαριστώ» και «παρακαλώ» και όταν μερικές φορές το ξεχνούν, σπεύδει εκείνη να τους το υπενθυμίσει. Μεγαλώνοντας, όμως, οι ενήλικες συχνά αφήνουν πίσω τους τα πολύτιμα αυτά μαθήματα και ξεχνούν τους τρόπους τους.

 

Μία καφετέρια στη Νίκαια της Γαλλίας, ωστόσο, φροντίζει με έναν ευφάνταστο τρόπο να επαναφέρει τους πελάτες στον… ορθό δρόμο.

 

Έτσι, οι ιδιοκτήτες του Petite Syrah Café αποφάσισαν να «χτυπήσουν» τον λιγότερο ευγενικό πελάτη εκεί που πονάει περισσότερο, δηλαδή στην τσέπη του.

 

Σκέφτηκαν, λοιπόν, πως θα χρέωναν περισσότερο τον καφέ των πελατών τους ανάλογα με τον τρόπο που εκείνοι θα τον ζητούσαν στο μπαρ.

 

Αναλυτικότερα, για «έναν καφέ» καλούνται να πληρώσουν 7 ευρώ, για «έναν καφέ, παρακαλώ», καλούνται να πληρώσουν 4,25 ευρώ και για «καλημέρα, έναν καφέ παρακαλώ», πληρώνουν μόνο 1,40 ευρώ.

 

Ο διευθυντής της καφετέριας, Φαμπρίς Πεπινό, δήλωσε στην ιστοσελίδα The Local: «Όλα ξεκίνησαν σαν αστείο γιατί κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού γεύματος ο κόσμος ερχόταν πολύ στρεσαρισμένος και μερικές φορές ήταν αγενείς όταν έδιναν την παραγγελία για τον καφέ τους».


Συμπλήρωσε, μάλιστα, πως «αυτός είναι ο τρόπος μας για να τους λέμε να παραμένουν ψύχραιμοι και να προχωρούν ακάθεκτοι».

 

Αναγνώρισε, δε, ότι πολλοί υποστηρίζουν ότι οι Γάλλοι σερβιτόροι μπορεί να είναι αγενείς κατά καιρούς, αλλά «το ίδιο ισχύει και για τους πελάτες όταν βιάζονται».

 

Αποκάλυψε, πάντως, ότι ποτέ δεν εφάρμοσε το παραπάνω τιμολόγιο, όμως, παρατήρησε ότι υπάρχει σημαντική διαφορά στη συμπεριφορά των πελατών του.

 

«Οι περισσότεροι από τους πελάτες μου συχνάζουν εδώ και βλέπουν την αστεία πλευρά του πράγματος, κάνοντας υπερβολές στον τρόπο με τον οποίο θα δώσουν την παραγγελιά τους. Άρχισαν να με φωνάζουν μεγαλειότατο όταν είδαν την πινακίδα», είπε χαμογελαστός.

 

Την ίδια στιγμή, ακόμα και η πρώην υπουργός της κυβέρνησης Σαρκοζί, Κριστίν Μπουτέν, δήλωσε πως πρόκειται για εξαιρετική ιδέα.

 

Ανεξάρτητα από το αν εφαρμόζει το ιδιαίτερο τιμολόγιό του, η είδηση έκανε το γύρο του κόσμου, ταξιδεύοντας στο Διαδίκτυο, ενώ το σχετικό κείμενο στη σελίδα της εφημερίδας Nice-Matin στο Facebook έχει συγκεντρώσει πάνω από 60.000 likes.

 

«Ο κόσμος είναι πιο χαλαρός τώρα και χαμογελούν περισσότερο. Αυτό είναι το πιο σημαντικό», επισήμανε ο Πεπινό.

 

Χειμώνας και ποδήλατο στην πόλη! Μια εποχή σαν όλες τις άλλες

Έχει μεγάλη διαφορά το αν κάποιος χρησιμοποιεί το ποδήλατο για αγώνες ή για προπόνηση – στο βουνό ή το δρόμο – ή για μετακίνηση. Ειδικά στο πώς πρέπει να ντύνεται.

 

Οι θερμοκρασίες πέφτουν, η ημέρα έχει μικρίνει σημαντικά και δεν είναι λίγοι οι ποδηλάτες που αναρωτιούνται τι εξοπλισμός απαιτείται προκειμένου να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τις χειμερινές συνθήκες, στην πόλη.

 

Ειδικός εξοπλισμός, ισοθερμικά εσώρουχα, μακριά γάντια με επένδυση, αντιανεμικά, αδιάβροχα παντελόνια είναι μερικά από τα είδη που έρχονται στο μυαλό. Προϊόντα τεχνικά, με σοβαρές προδιαγραφές, ανθεκτικά στις καιρικές συνθήκες – συνήθως άκομψα – και, πάνω απ’ όλα ακριβά. Ακριβά γιατί ο ρόλος τους είναι να προστατεύσουν τον ποδηλάτη από «δύσκολες» συνθήκες όπως είναι μια μεγάλη προπόνηση στο βουνό όπου η υποθερμία μπορεί να κάνει την εμφάνισή της μετά από την κατανάλωση μεγάλης ποσότητας θερμίδων, μια απαιτητική προπόνηση στο δρόμο όπου συχνά ο ποδηλάτης αναπτύσσει ταχύτητες άνω των 40 χιλιομέτρων με αποτέλεσμα το εφέ του παγωμένου αέρα στο σώμα να αγγίζει… πολικές θερμοκρασίες. Στις παραπάνω συνθήκες, τα τεχνικά ρούχα είναι όχι απλώς χρήσιμα αλλά απαραίτητα καθώς μπορεί να κάνουν τη διαφορά ανάμεσα στο επιστρέφω ασφαλής από τη βόλτα μου ή καταλήγω στο κοντινότερο… νοσοκομείο με πνευμονία.

 

Τι να το κάνεις όμως το αντιανεμικό των 200 ευρώ όταν κινείσαι στο κέντρο της πόλης, με ταχύτητες που σπάνια ξεπερνούν τα 20 χιλιόμετρα την ώρα και είσαι πάντα προφυλαγμένος από τα κτίρια; Πώς θα εμφανιστείς στο ραντεβού για καφέ ή στη δουλειά σου με το λαχανί, φωσφοριζέ πανοφώρι που ταιριάζει περισσότερο σε ποδηλάτη αποστάσεων, που κινείται για δεκάδες χιλιόμετρα σε ακραίες καιρικές συνθήκες κι όχι στο μέσο χρήστη ποδηλάτου που κινείται στο Χαλάνδρι, το κέντρο της Θεσσαλονίκης ή ακόμη και στην Κομοτηνή – με τις πιο ακραίες θερμοκρασίες της – καλύπτοντας όμως αποστάσεις των 3 έως 6 χιλιομέτρων και δεν εκτίθεται στον καιρό για πάνω από μισή ώρα;

 

Αν προσθέσει κάποιος το κόστος για γάντια, ισοθερμικά, αντιανεμικό μπουφάν, αντιανεμικό παντελόνι και ότι άλλο… καλούδι μπορεί να θεωρεί κάποιος ως «απαραίτητο» αξεσουάρ για καθημερινή μετακίνηση, ξεπερνά εύκολα τα 400 ευρώ, ποσό που θα μπορούσε θαυμάσια να επενδύσει στο καθημερινό του ποδήλατο ή σε ένα δεύτερο, διπλωτό ποδήλατο το οποίο εύκολα, όταν οι ουρανοί ανοίξουν, θα μπορεί να βάλει στο μετρό και να επιστρέψει σπίτι του.

 

Και τι πρέπει να φοράω για να μετακινούμαι στην πόλη; Έρχεται η προφανής ερώτηση.

 

Τα ρούχα σου! Είναι η απάντηση. Ρούχα καθημερινά, άνετα, που σε κάνουν να νιώθεις καλά και σε προστατεύουν από το κρύο. Τα ίδια ρούχα που θα επέλεγες έτσι κι αλλιώς για να πας στον προορισμό σου. Ένα ζευγάρι απλά γάντια κι ένα φουλάρι θα σου δώσουν την παραπάνω προστασία από το κρύο καθώς, το ποδήλατο στην πόλη δεν είναι πιο ακραίο από το… περπάτημα.

 

Οι ταχύτητες με τις οποίες κάποιος κινείται – προκειμένου μάλιστα να φτάσει στον προορισμό του ως άνθρωπος και όχι ως παπί – δεν είναι σημαντικά πιο υψηλές από εκείνες του περπατήματος, τουλάχιστον τόσο πιο υψηλές ώστε το εφέ του παγωμένου αέρα στο πρόσωπο και το σώμα να πολλαπλασιάζεται σε βαθμό που καθιστά τη μετακίνηση προβληματική.

 

Η επένδυση σε ένα ζευγάρι καλής ποιότητας φωτάκια εμπρός πίσω και μια ακριβή κλειδαριά είναι σίγουρα πιο χρήσιμα προκειμένου να είναι κάποιος ορατός από τους άλλους και να μπορεί να αφήσει για λίγο με σχετική ασφάλεια το ποδήλατό του.

 

Το να κυκλοφορούμε με το ποδήλατο ντυμένοι σαν… άνθρωποι κι όχι σαν να συμμετέχουμε σε αποστολή στο Έβερεστ ή σε ποδηλατική εκδρομή στις Άλπεις, κάνει συχνά τη διαφορά ανάμεσα στο χρησιμοποιώ ή δεν χρησιμοποιώ το ποδήλατο.

 

Αν κάποιος πιστέψει πως για να πάει με το ποδήλατο στη δουλειά, στο ραντεβού ή στα ψώνια του χρειάζεται ειδικό εξοπλισμό αξίας 400 ευρώ, υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες απλώς να μην το πάρει! Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι σε πόλεις όπου οι κάτοικοι πραγματικά χρησιμοποιούν το ποδήλατο – από το Άμστερνταμ ως τα Τρίκαλα και από την Καρδίτσα ως το Μόναχο και το Βερολίνο – οι χρήστες ποδηλάτου δεν ξεχωρίζουν από τα ρούχα αλλά από το ότι απλώς χρησιμοποιούν το ποδήλατο. Καλό χειμώνα!

 

 

 

 

Πηγή : mbike.gr

 

Πόσο γρήγορα πάει η Ελλάδα με ποδήλατο; Του Νίκου Κωνσταντάρα

Η Ελένη έκανε 9 λεπτά να πάει με το ποδήλατό της στο ποτάμι, που απέχει 4 χιλιόμετρα από το σπίτι της. Επέστρεψε από συντομότερο δρόμο, κάνοντας τα 3 χιλιόμετρα σε μόνο έξι λεπτά. Ποιος ήταν ο μέσος όρος ταχύτητας της Ελένης, σε χλμ./ώρα, έως το ποτάμι και πίσω στο σπίτι;

Η ερώτηση είναι δείγμα από αυτές που κλήθηκαν να απαντήσουν 15χρονα παιδιά από 65 χώρες στον περυσινό διαγωνισμό PISA (το Πρόγραμμα Διεθνούς Αξιολόγησης Μαθητών, του ΟΟΣΑ), του οποίου τα αποτελέσματα δόθηκαν στη δημοσιότητα την περασμένη Δευτέρα. Η ερώτηση είναι από το Επίπεδο 6 του μαθηματικού μέρους του διαγωνισμού. Τα άλλα δύο μέρη αφορούν την κατανόηση κειμένου και τις Φυσικές Επιστήμες. Ο μέσος όρος των μαθητών απ’ όλες τις συνεργαζόμενες χώρες που έφθασε στο Επίπεδο 6 των μαθηματικών ήταν 3%. Στην περιοχή της Σαγκάης, το 31% των μαθητών έφθασε σε αυτό το επίπεδο. Στη Γερμανία το 5%. Στην Ελλάδα το 1%.

Στις πρώτες επτά θέσεις της διεθνούς κατάταξης βρίσκονται η Σαγκάη, η Σιγκαπούρη, το Χονγκ Κονγκ, η Ταϊβάν, η Νότιος Κορέα, το Μακάο και η Ιαπωνία. Ακολουθούν το Λιχτενστάιν, η Ελβετία, η Ολλανδία, η Εσθονία και η Φινλανδία. Για την Ελλάδα, το πρόβλημα δεν βρίσκεται τόσο στο ότι λαοί της Ασίας έχουν πάρει πάρα πολύ σοβαρά την εκπαίδευση και αφήνουν τους υπόλοιπους πίσω. Ούτε ότι οι αποδόσεις των Ελλήνων μαθητών είναι πολύ κάτω του μέσου όρου των ομολόγων τους. Η ουσία του προβλήματος είναι ότι η Ελλάδα συμμετέχει στον διαγωνισμό από το 2000, οπότε φάνηκε η αδυναμία της εκπαίδευσης μας και οφείλαμε να είχαμε κάνει κάτι να βελτιωθεί. Είναι αδιανόητο ότι ενώ το 2009 η Ελλάδα είχε καταταγεί 25η, το 2012 έπεσε στην 42η θέση. Ενώ υπήρχε μια βελτίωση στα Μαθηματικά, άλλες χώρες μάς πέρασαν. Από τις χώρες-μέλη της Ε.Ε., μόνο η Ρουμανία, η Κύπρος και η Βουλγαρία κατατάσσονται (λίγο) πιο κάτω από την Ελλάδα.

Τι συμβαίνει; Είναι προφανές ότι οι Ελληνες δεν θορυβήθηκαν αρκετά όταν το 2000, σε σύνολο 31 χωρών, η Ελλάδα βρέθηκε στην 28η θέση στα Μαθηματικά και στην 25η στη Γλώσσα και στις Φυσικές Επιστήμες. Η εκπαιδευτική κοινότητα πρώτα μούδιασε, μετά δήλωσε ότι οι ερωτήσεις ήταν «αγγλοσαξονικής αντίληψης» και πολιτική ηγεσία και καθηγητές συνέχισαν την πορεία τους χωρίς να προβούν σε αυτοκριτική και στα μέτρα που άρχισαν να παίρνουν άλλες χώρες.

Στην Ελλάδα δεν πήραμε σοβαρά το πρόβλημα, ούτε σε επίπεδο πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας ούτε στο επίπεδο των εκπαιδευτικών. Δεν αναζητήθηκαν τρόποι για να βελτιωθούν οι μέθοδοι διδασκαλίας, καθώς και η εκπαίδευση, η αξιολόγηση και η ανταμοιβή των διδασκόντων. Ενώ άλλες χώρες πειραματίστηκαν με τη μεγαλύτερη αυτονομία σχολείων, με στενότερη συνεργασία μεταξύ καθηγητών και διευθυντών, με περισσότερη συμμετοχή των μαθητών και γονιών. Σε ένα διεθνές περιβάλλον που γίνεται όλο και πιο ανταγωνιστικό και πιο αβέβαιο, τα παιδιά μας χάνουν έδαφος συνεχώς. Δεν φθάνει ότι θα βρεθούν να πληρώνουν ένα χρέος για το οποίο δεν ευθύνονται, αλλά θα δίνουν τη μάχη χωρίς τα εφόδια της εκπαίδευσης που δικαιούνται.

Η Ελένη, με το ποδήλατο, πήγαινε με 28 χλμ./ώρα. Η Ελλάδα;

 

Το κόκκινο κρασί προστατεύει τα μάτια και την όραση

 

Πηγή: onmed.gr

 

Τα οφέλη του κόκκινου κρασιού για την καρδιά είναι γνωστά, όμως τώρα οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι προστατεύει και τα μάτια.

Οι ειδικοί δηλώνουν ότι τα οφέλη του κόκκινου κρασιού πηγάζουν από την υψηλή περιεκτικότητά του σε ρεσβερατρόλη.

Η ουσία αυτή βρίσκεται στη φλούδα του σταφυλιού και προστατεύει από τη μυϊκή φθορά των ματιών λόγω προχωρημένης ηλικίας

Παράλληλα, η ρεσβερατρόλη εμποδίζει την υπέρμετρη ανάπτυξη των αιμοφόρων αγγείων των ματιών. Η υπερβολική ανάπτυξη των αγγείων (αγγειογένεση) μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα τη μειωμένη όραση και την αποδυνάμωση των μυών του ματιού.

Τα προβλήματα αυτά δεν επιταχύνουν μόνο την εκδήλωση πρεσβυωπίας, αλλά μπορεί να αποτελέσουν και αιτία τύφλωσης.

Το κόκκινο κρασί δεν είναι η μόνη διατροφική συνήθεια που προστατεύει τα μάτια. Οι ειδικοί προτείνουν επίσης το μπρόκολο, το σπανάκι και τη λαχανίδα, καθώς η λουτεΐνη που περιέχουν ενισχύει τους μύες των ματιών.

Μια διατροφή πλούσια σε βιταμίνες (Α, C και Ε), λουτεΐνη, ζεαξανθίνη και λιπαρά οξέα προστατεύει τα μάτια από σοβαρές παθήσεις. Αυτά τα θρεπτικά συστατικά βρίσκονται στα φρούτα και τα λαχανικά με έντονο χρώμα, όπως το καλαμπόκι, το πορτοκάλι, οι πιπεριές και τα μανταρίνια.

onmed.gr

 

Κρασιά Σκούρας, ο κόσμος της γεύσης, της γνώσης και της απόλαυσης!

 

Κρασιά Σκούρας, ο κόσμος της γεύσης, της γνώσης και της απόλαυσης!
Το οινοποιείο Σκούρας, το πιο in winery, bar & lounge στην Αργολίδα 
Η γη της Πελοποννήσου, πλούσια σε αρχαία μνημεία από το ένδοξο παρελθόν της, καλλιεργείται με αμπέλια για κρασί εδώ και πολλούς αιώνες. Η κεντρο-ανατολική πλευρά της Πελοποννήσου, όπου βρίσκονται οι Μυκήνες και η Επίδαυρος, είναι μια ευλογημένη αμπελοοινική περιοχή με βραχώδη εδάφη. Οι αυτόχθονες ποικιλίες που ευδοκιμούν στην Αργολίδα, την Κορινθία, τη Μαντινεία και τη Νεμέα είναι ο Ροδίτης, το Μοσχοφίλερο (λευκές ποικιλίες) και το Αγιωργίτικο (ερυθρή ποικιλία). Επίσης, καλλιεργούνται οι κοσμοπολίτικες ποικιλίες Chardonnay, Viognier, Cabernet Sauvignon, Cabernet Franc και Merlot, παράγοντας κρασιά με έντονα χαρακτηριστικά του terroir.

Τα τελευταία είκοσι τέσσερα χρόνια το Κτήμα Σκούρα (Μαλανδρένι Αργολίδας, πλησίον του Άργους) έχει δημιουργήσει ένα πειθαρχημένο, καινοτόμο και σοβαρό οινοπαραγωγικό δυναμικό. Απολαυστικά, καθημερινά κρασιά, πρωτοποριακή ανάμειξη, εμπνευσμένες εμφιαλώσεις, κλασική μέθοδος οινοποίησης γηγενών και κοσμοπολίτικων ποικιλιών, αξέχαστες και σπάνιες χρονιές, πολύ μικρές ποσότητες. Tο Κτήμα Σκούρα προμηθεύεται σταφύλια από δικά του αμπέλια, καθώς και από άλλους εξαιρετικούς παραγωγούς της περιοχής.

Όλα διαγράφουν την προσωπικότητα του Γιώργου Σκούρα. Παραγωγός, οινοποιός και «μαέστρος», ο Σκούρας δεν κάνει απλώς κρασί. Γεμάτος ενέργεια και ενθουσιασμό, πείρα και διαίσθηση, προσθέτει σε όλα τα προϊόντα του και σε όλες τις δραστηριότητες της οινοποιίας του μια δυναμική που ανανεώνεται, αναγεννιέται και αναζωογονείται με κάθε τρύγο.

Η ίδια δυναμική είναι ολοφάνερη και στις εγκαταστάσεις του Κτήματος, απέριττες, λειτουργικές και επισκέψιμες. Και εδώ η οινοδημιουργία συνεχίζεται, ακριβώς όπως και η ζωή. Γευθείτε, λοιπόν, και τις δημιουργίες και τη ζωή! Ο κόσμος του κρασιού αναγνωρίζει και βραβεύει κάθε νέα σοδειά από την Πελοπόννησο, και ειδικά τα κρασιά του Κτήματος Σκούρα, τα οποία, με το εξαίρετο στιλ και την αναλλοίωτη ποιότητα που τα διακρίνει, έχουν εξελιχθεί σε σύγχρονα ελληνικά κλασικά έργα.

Γεννημένος στο Άργος, ο Γιώργος Σκούρας μετέβη το 1980 στην Dijon της Γαλλίας, για να σπουδάσει πάνω στον τομέα της γεωργίας. Με αφορμή τη γνωριμία του με έναν παραγωγό της Βουργουνδίας, άλλαξε την κατεύθυνση των σπουδών του κι έτσι αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Dijon ως οινολόγος. Στη συνέχεια εργάστηκε σε διάφορα οινοποιεία στη Γαλλία, την Ιταλία και την Ελλάδα. Το 1986 ξεκίνησε το δικό του οινοποιείο στην Πυργέλα, ένα μικρό χωριό έξω από το Άργος. Το 1988 ο Σκούρας παρουσίασε πρώτη φορά τον “Μέγα Οίνο”, ένα πρωτοποριακό κρασί από Αγιωργίτικο και Cabernet Sauvignon. Το καινοτόμο αυτό κρασί από τότε αφήνει εποχή και άξια χαρακτηρίζει το brand Σκούρας, τόσο στην Ελλάδα όσο και ανά τον κόσμο. To 1996 ο Σκούρας έχτισε ένα λιτό οινοποιείο στην κοινότητα Γυμνό, μέσα στη ζώνη της Νεμέας, ενώ το 2004 το Κτήμα εγκαταστάθηκε στο οινοποιείο που χτίστηκε στο Μαλανδρένι, κοντά στο Άργος.

Το οινοποιείο Σκούρας, το πιο in winery, bar & lounge στην Αργολίδα, προσφέρει στους επισκέπτες φλερτ με λευκά, γνώσεις με ροζέ και χαλάρωση με ερυθρά. Τα αξιόλογα και διεθνώς διακεκριμένα κρασιά του οινοποιείου, η αργολική φιλοξενία, η τοπική κουζίνα και το εξειδικευμένο αλλά και εγκάρδιο προσωπικό μυούν τους επισκέπτες στον κόσμο της γεύσης, της γνώσης και της απόλαυσης. Όλοι οι οινόφιλοι γεύονται, γοητεύονται και απογειώνονται στο κελάρι και το bistro του οινοποιείου Σκούρας, γνωστού για τη μινιμαλιστική αρχιτεκτονική του.

Κτήμα Σκούρα
10ο χλμ Άργους-Στέρνας (περιοχή Μαλανδρένι)
Τηλ. 27510 23688, 63058

info@skouras.gr
http://www.skouraswines.com

Ξένη δημοσίευση

 

Tag Cloud

Kelsey Schmitt

Travel & Lifestyle

YouNotebookDriver

Free Download Drivers and Software

Mirror Mirror

Look into our mirror...You will see the most amazing things...

My Country Epoque

A View of an Epoch Lifestyle

Hoping and Happines

People. Food. Art. Travel. Fun.

Sofia Kioroglou

Poet-Writer

Lino's blog

Artist_without_contract

Filosofia vegetale

noi e le piante, relazione inscindibile

Dining with Donald

Donald on dining in and out

Της Iστορίας το περιθώριο

Μικρές ιστορίες που έμειναν θαμμένες..

Μολύβι και Χαρτί

Ιστορίες περί υδάτων, ανέμων και λοιπών δαιμονίων

LovArt's Corner

books, music, culture

Sizzles & Strings

Hostel-friendly recipes from an aspiring little chef. Fire Burn & Cauldron Bubble.

Afoodiehousewife

What's cookin' ??

WhiskySpeller

Thomas & Ansgar Speller exploring the world of distilled spirits. Geeks. Writers. Travellers. Photographers. Artists.